سازمان‌های غیردولتی هشدار می‌دهند که کاهش نرخ به رسمیت شناختن پناهندگی، زنان و دختران افغان را در معرض آزار و اذیت طالبان قرار می‌دهد.

نرخ به رسمیت شناختن زنان و دختران افغانی که به دنبال پناهندگی در بریتانیا هستند، به شدت کاهش یافته است، و این نگرانی را در میان گروه های حقوق بشری ایجاد کرده است که با وجود شواهد واضح از آزار و شکنجه، از حمایت آنانی که از حکومت طالبان فرار می کنند، محروم هستند.

طبق یک آوریل 2026 گزارش دهید که توسط عفو بین‌الملل و شبکه اقدام جنسیتی برای صلح و امنیت (GAPS) منتشر شده است، از زمان روی کار آمدن دولت کنونی بریتانیا، نسبت درخواست‌های موفق پناهندگی افغانستان از ۹۶ درصد به تنها ۳۴ درصد کاهش یافته است. سال گذشته حداقل 370 زن و دختر افغان با پناهندگی رد شدند.

عفو بین الملل هشدار داد که عواقب آن شدید است. از زمانی که طالبان پس از سقوط کابل در سال 2021 کنترل خود را دوباره به دست گرفتند، محدودیت هایی برای جمعیت غیرنظامی اعمال شد. زنان و دختران بیشتر تحت تأثیر اقداماتی هستند که هدف آنها حذف کامل آنها از زندگی عمومی توصیف شده است. یک UNHCR گزارش دهید که در ماه مارس منتشر شد، اظهار داشت که شرایط در افغانستان همچنان رو به وخامت است و زنان به دلیل ممنوعیت تحصیل بالاتر از صنف ششم و مشاغل سطح بالا و محدودیت های رفت و آمد، عمدتاً از زندگی عمومی حذف شده اند.

کارلا مک لارن، رئیس امور دولت عفو بریتانیا، گفت که کاهش اعطای حمایت بین المللی با توجه به شرایط موجود در افغانستان غیرممکن است.

او در یک مقاله گفت: «افغانستان یکی از بدترین جاهای دنیا برای زن بودن است بیانیه

“زنان به طور سیستماتیک از زندگی عمومی حذف شده اند، از آموزش، خودمختاری و حتی ابتدایی ترین حق دیده شدن یا شنیده شدن محروم شده اند. با این حال، همانطور که طالبان کنترل خود را محکم تر می کند، نسبت زنانی که در اینجا امنیت داده شده اند کاهش می یابد. این غیرقابل دفاع است.”

او افزود که انکار حمایت از زنان افغان “میزان فروپاشی اخلاقی و عملی در تصمیم گیری در مورد پناهندگی بریتانیا را نشان می دهد” و هشدار داد که عدم اطمینان طولانی مدت برای متقاضیان به جای بازدارندگی، ظلم است.

همچنین بخوانید
آیا تلاش اروپا برای اخراج افغان ها به طالبان مشروعیت می بخشد؟

مسیرهای بشردوستانه

سخنگوی وزارت کشور در پاسخ به این گزارش گفت InfoMigrants“از زمان تسلط طالبان، بریتانیا تقریباً 38000 مرد، زن و کودک افغان را از طریق مسیرهای بشردوستانه اسکان داده است. زنان و دختران در افغانستان با خطر شدیدی مواجه شده اند، بنابراین تصمیم گیرندگان پناهندگی همچنان به بررسی دقیق و دقیق ادعاهای مربوط به آزار و اذیت جنسیتی می پردازند.”

سخنگوی افزود: “وزیر کشور همچنین برنامه هایی را برای باز کردن مسیرهای امن و قانونی جدید اعلام کرده است. این مسیرها ادغام را در اولویت قرار می دهد و منعکس کننده انتظارات عمومی از مردم برای ایجاد زندگی مستقل و کمک به جوامع محلی خود است.”

الف مطالعه کنید توسط رصدخانه مهاجرت، یک اندیشکده مستقر در دانشگاه آکسفورد، نشان می دهد که مشخصات جمعیتی افغان هایی که به بریتانیا می رسند بسته به طرح اسکان مجدد مورد استفاده متفاوت است. بریتانیا چندین برنامه اصلی برای اسکان مجدد افغان ها دارد:

1. مسیر جابجایی افغانستان (ARR): مسیر جدیدتر و کمتر رسمی‌تر برای آوردن افغان‌های واجد شرایط به بریتانیا خارج از طرح‌های اصلی استفاده می‌شود. این در موارد خاص، اغلب شامل افرادی است که به عملیات بریتانیا مرتبط هستند یا به عنوان در معرض خطر شناسایی شده اند، استفاده شده است. در آوریل 2024 عملیاتی شد و در 4 ژوئیه 2025 متوقف شد.
2. پالیسی جابجایی و کمک افغانستان (ARAP): در سال 2021 برای محافظت از افغان‌هایی که مستقیماً با دولت بریتانیا کار می‌کردند، به‌ویژه با نیروهای مسلح بریتانیا راه‌اندازی شد. جابجایی شامل اعضای خانواده بود
3. طرح اسکان مجدد شهروندان افغان (ACRS): یک برنامه بشردوستانه گسترده‌تر با هدف افغان‌های آسیب‌پذیر از جمله زنان و دختران در معرض خطر، مدافعان حقوق بشر و اقلیت‌ها در سال ۲۰۲۲ افتتاح شد. این تا حدودی از طریق ارجاعات از سوی سازمان هایی مانند UNHCR که اکنون بسته شده است، کار می کند

از طریق این طرح‌ها، ورودی‌ها معمولاً در میان بزرگسالان دارای تعادل جنسیتی بوده‌اند، به طوری که کودکان تقریباً نیمی از اسکان داده‌شده‌ها را تشکیل می‌دهند، که نشان می‌دهد این طرح‌ها عمدتاً برای حمایت از خانواده‌ها و نه افراد طراحی شده‌اند.

رصدخانه مهاجرت به استثنایی از طریق ACRS Pathway 2 اشاره کرد که بر افراد آسیب پذیری که توسط آژانس های بشردوستانه ارجاع می شوند تمرکز دارد. بر اساس این مسیر، بیشتر ذینفعان بزرگسال زنان بودند که نشان دهنده اولویت بندی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در مورد «زنان و دختران در معرض خطر» به عنوان یک دسته انتخاب کلیدی است.

این در تضاد با مشخصات افغان هایی است که از طریق این کشور پناهندگی دریافت کرده اند منظم سیستم انگلستان، که در آن اکثریت مردان بالغ بوده اند.

این الگو در بسیاری از ملیت‌ها سازگار است و این واقعیت را منعکس می‌کند که احتمال دارد مردان ابتدا سفرهای خطرناک و نامنظم را انجام دهند، قبل از اینکه بعداً از طریق مجاری قانونی به خانواده‌های خود ملحق شوند.

بین سه ماهه دوم سال 2021 تا سه ماهه دوم سال 2025، 96 درصد از افغان ها ویزای پیوستن به خانواده پناهندگان را برای پیوستن به خانواده در بریتانیا زنان و کودکان اعطا کردند، با این حال، این مسیر در سپتامبر 2025 به حالت تعلیق درآمد و انتظار می رود که در سال 2026 با سیستم محدودتر جایگزین شود، تا برای افزایش نگرانی خانواده ها در مورد راه های امن کاهش یابد.

بیشتر از محافظت خودداری کردند اما قادر به بازگشت نیستند

پس از تسلط طالبان در تابستان 2021، تعداد افغان‌هایی که به طور نامنظم به بریتانیا می‌رسند افزایش یافت.

برای سال‌های 2022 و 2023، تعداد بیشتری از افغان‌ها با قایق‌های کوچک وارد شدند تا از طریق مسیرهای ویزای بشردوستانه. با این حال، این الگو در سال 2024 و نیمه اول سال 2025 معکوس شد. در نیمه اول سال 2025، اتباع افغانستان دومین کشوری بودند که با قایق های کوچک وارد کشور می شدند. افغان ها 12 درصد از ورود قایق های کوچک و 6 درصد از تمام درخواست های پناهندگی را تشکیل می دهند.

با این حال، با افزایش تعداد ورودی‌ها، تأیید درخواست‌های پناهندگی کاهش یافت.

نرخ کمک هزینه برای پناهجویان افغان از تقریباً 99 درصد در سال 2023 به تنها 38 درصد در نیمه اول سال 2025 کاهش یافت که توسط سازمان عفو ​​بین الملل نیز گزارش شده است. نرخ کلی کمک هزینه نیز در همین دوره کاهش یافت و از 67 درصد به 43 درصد رسید.

رصدخانه مهاجرت این کاهش را به استاندارد بالاتری برای اثبات به رسمیت شناختن به عنوان پناهنده نسبت داد که در سال 2024 تحت قوانین ملیت ها و مرزها معرفی شد. علاوه بر این، در آگوست 2024، وزارت امور داخله صادر کرد راهنمایی جدید با بیان این که وضعیت امنیتی در افغانستان دیگر آنطور که قبلاً ارزیابی شده بود وخیم تلقی نمی شد و اکنون باید خطرات را به صورت فردی ارزیابی کرد.

نرخ کمک هزینه کمتر به این معنی است که تعداد بیشتری از پناهجویان افغان از حمایت خودداری می کنند. از آنجایی که بریتانیا دولت طالبان را به رسمیت نمی شناسد، همچنان قادر به بازگرداندن پناهجویان رد شده به افغانستان نیست. این افراد بدون هیچ گونه وضعیت قانونی در بریتانیا خواهند ماند مگر اینکه داوطلبانه آن را ترک کنند.

سخنگوی وزارت کشور بریتانیا به این موضوع توضیح داد InfoMigrants که هر درخواست پناهندگی بر اساس شایستگی های فردی و شواهد ارائه شده در نظر گرفته می شود. بر اساس بیانیه جدید سیاست پناهندگی، هیچ حق خودکاری برای الحاق خانواده وجود ندارد و هر مورد به صورت جداگانه ارزیابی می شود.

سخنگو گفت: “رویکرد محافظت در برابر آزار و اذیت و کنترل مرزهای بریتانیا را متعادل می کند. سیستم عادلانه تری ایجاد می کند، با شرکای اروپایی همسو می شود و انگیزه پناهجویان برای سفر غیرقانونی به بریتانیا را کاهش می دهد. وضعیت قبل از مکث ناپایدار بود.”

بین سال‌های 2015 تا 2022، سالانه حدود 5500 ویزای تجدید دیدار خانواده صادر شد. در سال منتهی به سپتامبر 2025، 20876 ویزای اتحاد مجدد خانواده صادر شد – بالاترین رقم در تاریخ – و پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که اگر دولت اقدام لازم را انجام ندهد، افزایش بیشتری خواهد داشت.

این سخنگوی افزود: «افرادی که وضعیت حفاظتی دارند همچنان می‌توانند برای آوردن شریک زندگی و فرزندشان به بریتانیا به مسیرهای خانوادگی جایگزین مراجعه کنند و به عزیزانشان کمک کنند راهی امن و مطمئن برای اتحاد مجدد پیدا کنند».

بریتانیا از نظر تعداد درخواست پناهندگی از اتباع افغان در سال 2024 رتبه پنجم را در اروپا به خود اختصاص داد و در مقایسه با آلمان، یونان، فرانسه و سویس، درخواست های کمتری را ثبت کرد.

همچنین بخوانید
بریتانیا از زمان به قدرت رسیدن حزب کارگر نزدیک به 60000 نفر را اخراج کرده است

نگرانی از مشروعیت بخشیدن به طالبان

این روزنامه انگلیسی پس از اظهارات شبانه محمود، وزیر داخله بریتانیا، که احتمال بازگشت پناهجویان رد شده افغان را رد نکرده است، تشدید شده است. نگهبان هفته گذشته (24 آوریل) گزارش شد.

او گفت که دولت مذاکرات بین کابل و کشورهای اروپایی را در مورد برنامه بازگشت احتمالی “به دقت زیر نظر دارد” و تایید کرد که “مکالمات اضافی” در داخل دولت در حال انجام است.

هفته‌ها بعد، در ماه مارس، مقامات بریتانیا، از جمله وزیر زنان و برابری، بیان کرد در شورای امنیت سازمان ملل متحد که آنها “از ادامه محدودیت های اعمال شده بر زنان و دختران افغانستان وحشت دارند”.

برای گروه های حقوق بشر، این موضوع به آزمونی برای تعهد اعلام شده بریتانیا به دفاع از حقوق زنان در سطح جهانی تبدیل شده است.

مک لارن از عفو بین‌الملل گفت: “وزرا نمی‌توانند مدعی رهبری بین‌المللی در مورد حقوق زنان باشند و در عین حال زنانی را که از آزار و شکنجه فرار می‌کنند دور می‌کنند. رفتار بریتانیا با زنان افغان که به دنبال حمایت هستند، خیانت کامل به اصولی است که ادعا می‌کند از آن دفاع می‌کند.”

همچنین بخوانید
آلمان: اخراج بیشتر به افغانستان انتقادهایی را به خاطر همکاری با طالبان برانگیخته است