لیو زونگی، مدیر مرکز مطالعات جنوب آسیا در مؤسسه مطالعات بینالمللی شانگهای، پس از سفر اخیر خود به افغانستان، این اظهارات را در مصاحبه با گوانچا بیان کرد.
لیو گفت که جنبش اسلامی ترکستان شرقی با طالبان بیعت کرده و روابط خود را با این گروه حفظ کرده است. او گفت که طالبان به دلیل عواملی از جمله تاریخ مشترک، باورهای مذهبی، سنت های قبیله ای و روابط اجتماعی، تمایلی به اقدام علیه این گروه نداشتند.
او نگرانی های امنیتی، به ویژه نگرانی های مربوط به این گروه را یکی از حساس ترین موضوعات در تعامل چین با طالبان توصیف کرد.
لیو گفت که مقامات طالبان ادعا می کنند که این گروه تحت کنترل آنهاست اما به نگرانی های چین به طور کامل رسیدگی نکرده اند.
وی هشدار داد که چندین سازمان شبه نظامی از جمله شاخه منطقه ای گروه دولت اسلامی، جنبش اسلامی ترکستان شرقی، تحریک طالبان پاکستان و ارتش آزادیبخش بلوچ همچنان در افغانستان فعال هستند.
لیو گفت که سفر او به کابل به دعوت امیرخان متقی وزیر خارجه طالبان صورت گرفته است. وی در مدت اقامت چهار روزه خود با مقامات وزارت خارجه طالبان و سایرین دیدار کرد.
طالبان به دنبال سرمایه گذاری چینی هستند
لیو گفت که مقامات طالبان بارها نسبت به افزایش سرمایه گذاری چین در افغانستان ابراز امیدواری کرده اند.
وی گفت که هدف طالبان استفاده از همکاری اقتصادی به عنوان مبنای عادی سازی روابط با چین، آسیای مرکزی و دیگر کشورها و مناطق است.
وی افزود که مقامات طالبان برای برقراری روابط عادی دیپلماتیک با هر کشوری که مایل به تعامل با آنها باشد ابراز تمایل کرده و گفته اند که شکایات گذشته پیگیری نخواهد شد.
کشت مواد مخدر ادامه دارد
لیو گفت که کشت مواد مخدر در افغانستان با وجود ادعای طالبان مبنی بر مهار آن ادامه دارد.
او گفت که اقتصاد افغانستان در حال حاضر عمدتاً به زراعت، مالداری و کمک های بین المللی متکی است.
در حالی که کمک های ایالات متحده و غرب به طور قابل توجهی کاهش یافته است، حمایت بانک جهانی و سازمان ملل متحد همچنان ادامه دارد و گزارش شده است که هر ماه وجوه قابل توجهی برای تأمین معیشت اولیه به کابل می رسد.
لیو گفت که اقتصاد افغانستان از زمان بازگشت طالبان به قدرت بهبود مستمر نشان داده است، اما هنوز به سطح قبل از سال 2021 نرسیده است.
چالش های سرمایه گذاری
او گفت که چالش ها از جمله کمبود بودجه، فن آوری محدود، انزوای بین المللی و ظرفیت ضعیف حکومت داری همچنان مانع ثبات اقتصادی افغانستان می شود.
لیو افزود که بسیاری از کشورها همچنان تمایلی به سرمایه گذاری در افغانستان ندارند و تحریم های مالی جاری ایالات متحده را دلیل اصلی عنوان کرد.
او گفت که این امر سرمایه گذاری خارجی را دشوار می کند و توانایی انتقال سود را حتی در صورت وقوع سرمایه گذاری محدود می کند.
او همچنین گفت که نگرانی های امنیتی و حضور گروه های شبه نظامی همچنان مانع اصلی برای بهبود فضای سرمایه گذاری است.
حمایت مالی محدود چین
لیو همچنین اظهارات یک مقام وزارت خارجه طالبان را بازگو کرد که کمک های چین را با کمک های ایالات متحده و اتحادیه اروپا مقایسه کرد.
او گفت که طرف چینی پاسخ داد که چالش های کنونی افغانستان ناشی از چین نیست و کمک های آن بر اساس ملاحظات بشردوستانه است.
لیو نام این مقام را نبرد اما گفت که این اظهارات پس از پاسخ تکرار نشد.
این گزارش همچنین به نقل از ناظران چینی آشنا با منطقه می گوید که مذاکره کنندگان افغان در متقاعدسازی و چانه زنی مهارت بالایی دارند.
این گزارش افزود که علیرغم نزدیک به دو دهه مشارکت ایالات متحده و حدود 2 تریلیون دلار هزینه، افغانستان شاهد توسعه زیرساختی محدود، از جمله فقدان جاده های کافی بود.
