در پایین ترین سطح: ترامپ در حالی خروج از ناتو را در نظر می گیرد که اتحاد آمریکا و اروپا بر سر جنگ ایران به «نقطه شکست» نزدیک می شود.

پیامدهای جنگ ایالات متحده و ایران: اتحاد فراآتلانتیکی که غرب را پس از جنگ جهانی دوم بازسازی کرد و خط را در طول جنگ سرد نگه داشت، بنا به چندین روایت، بیش از هر مقطعی در تاریخ خود به فروپاشی نزدیک شده است. بر اساس گزارشی در وال استریت ژورنالدونالد ترامپ به طور خصوصی ایده خروج ایالات متحده از ناتو را مطرح کرده است.

آنچه باعث آخرین بحران شد: جنگ ایران که اروپا در آن ثبت نام نکرد

خط خطای فوری کارزار نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران است، جنگی که با دولت‌های اروپایی مشورت نشده است، آن را قانونی نمی‌شناسند و از پیوستن به آن خودداری کرده‌اند.

ترامپ، با توجه به WSJ گزارش به نقل از افراد آشنا به گفتگوهای خصوصی وی، با خشم واکنش نشان داده است. گزارش شده است که رئیس جمهور ایالات متحده نسبت به متحدان اروپایی به دلیل در حاشیه ماندن ابراز “انزجار” کرده است و با دستیاران و روزنامه نگاران درباره احتمال خروج آمریکا از سازمان پیمان آتلانتیک شمالی به طور کلی بحث کرده است.

این احساسات این هفته زمانی که ترامپ به بریتانیا گفت آشکار شد تلگراف: “ما همیشه در کنار آنها بودیم. آنها برای ما نبودند.” او گفت که کمک اروپا به تنگه هرمز باید «خودکار» می‌بود، همان‌طور که آمریکا به‌طور خودکار از اوکراین حمایت می‌کرد، که «مشکل ما نبود».

پاسخ اروپا: ما هرگز ملزم به پیوستن به جنگ شما نبودیم

دولت های اروپایی منفعل نبوده اند. چندین کشور، از جمله فرانسه، بریتانیا، ایتالیا و به ویژه اسپانیا، محدودیت‌های صریحی بر نحوه استفاده ایالات متحده از پایگاه‌های هوایی و حریم هوایی خود در پیگرد قانونی علیه ایران اعمال کرده‌اند. درخواست‌ها برای استقرار نیروهای دریایی اروپا در تنگه هرمز در حالی که خصومت‌های فعال ادامه دارد به طور قاطع رد شده است.

مقامات اروپایی استدلال می کنند که مبنای قانونی این امتناع ساده است. منشور تأسیس ناتو یک پیمان دفاعی متقابل است که اروپا و آمریکای شمالی را پوشش می دهد. هیچ تعهدی برای کشورهای عضو برای شرکت در کمپین های نظامی انتخابی ایالات متحده در خلیج فارس یا هر جای دیگری فراتر از این محدوده جغرافیایی ندارد.

آنچه که موضع اروپا را به ویژه مورد توجه قرار می دهد، یادآوری آن چیزی است که اتحاد قبلا داده است. از زمان تأسیس ناتو در سال 1949، بند دفاع جمعی آن دقیقاً یک بار، پس از حملات 11 سپتامبر در سال 2001، اجرا شد. کشورهای اروپایی به این درخواست پاسخ دادند، سربازان خود را به افغانستان اعزام کردند و چندین هزار تلفات در کنار نیروهای آمریکایی متحمل شدند. دیپلمات های اروپایی خاطرنشان کردند که پیشنهاد ترامپ که در ژانویه ارائه شد مبنی بر اینکه این متحدان از نبرد خط مقدم عقب نشینی کرده اند، در حقیقت نادرست بود.

“توهینی که به آن اظهارات در اروپا وارد شد، محسوس و عمیق بود، به نحوی که بسیاری در ایالات متحده ثبت نام نکردند.” WSJ به نقل از فیلیپ دیکنسون، دیپلمات سابق بریتانیایی و معاون مدیر ابتکار امنیت ترانس آتلانتیک در شورای آتلانتیک.

خروج رسمی با موانع حقوقی و سیاسی در واشنگتن مواجه خواهد شد

خروج ایالات متحده از ناتو در عمل کاری نیست که یک رئیس جمهور بتواند با دستور اجرایی انجام دهد. کنگره در سال 2023 قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن رئیس جمهور نمی تواند بدون تصویب سنا با اکثریت دو سوم یا مصوبه جدید کنگره از پیمان ناتو خارج شود. این ماده توسط مارکو روبیو، وزیر خارجه کنونی ترامپ، حمایت شد.

این هفته در سنا، میچ مک کانل و کریس کونز بیانیه مشترک نادری را در خطوط حزبی صادر کردند که در آن تأیید کردند که ناتو در خدمت امنیت ملی آمریکا است. عقب نشینی قانونی اگر هنوز تعیین کننده نباشد واقعی است.

فیلیپس اوبراین، مورخ نظامی از دانشگاه سنت اندروز، به محدودیت‌های اضافی اشاره کرد: «کنگره مخالفت می‌کند، ایالات متحده همچنان می‌خواهد به متحدان اروپایی سلاح بفروشد و خروج از آن اهرم آمریکا را در امور جهانی کاهش می‌دهد».

برخی از مقامات اروپایی تهدیدهای ترامپ را به‌عنوان یک کمپین فشار می‌خوانند تا نیت واقعی، تلاشی برای جلب حمایت بیشتر اروپا از عملیات ایران از طریق تهدید به کنار گذاشتن. رادوسلاو سیکورسکی، وزیر امور خارجه لهستان، کمتر دلسوزانه بود و در پستی در X نوشت که متحدان باید سناریوی فروپاشی را جدی بگیرند: “البته، ما می خواهیم متحد خوب و وفادار ایالات متحده باشیم، اما نمی توانیم وانمود کنیم که رئیس جمهور ایالات متحده آنچه را که می گوید نمی گوید.”

بریتانیا به سمت اروپا حرکت می کند سیگنال غیر قابل اشتباه است.

واضح ترین نشانه تغییر مرکز ثقل اتحاد ممکن است از لندن باشد. کیر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا که بارها به طور علنی توسط ترامپ تحقیر شده است، این هفته اعلام کرد که بریتانیا در حال تغییر موقعیت اقتصادی و امنیتی خود به سمت اروپا است.

پس از یک سال که شامل تعرفه های گسترده ایالات متحده بر کالاهای اروپایی، تقریباً کنار گذاشتن اوکراین، تمسخر رهبران اروپایی و تهدید به تصرف گرینلند از دانمارک بود، افکار عمومی اروپا به طور قابل توجهی سخت شده است. دولت هایی که در غیر این صورت ممکن بود به دنبال مصالحه باشند، خود را توسط رای دهندگانی که صبر و شکیبایی ندارند، محدود می کنند.

فابریس پوتیه، مدیر اجرایی شرکت مشاوره ژئوپلیتیکی راسموسن گلوبال، گفت: «ایالات متحده ابرقدرت تنهاتر خواهد بود و هزینه بیشتری برای خود خواهد داشت. وال استریت ژورنال. ترامپ دارد لگد می زند و فریاد می زند زیرا فقط با اسرائیل حرکتی یکجانبه انجام داد و اکنون متوجه شده است که این حرکت بسیار سنگینی است.

بعد چه اتفاقی می‌افتد: اتحادی که می‌تواند بدون پایان دادن رسمی به آن منحل شود

مقامات آمریکایی می گویند که هیچ تصمیمی گرفته نشده است و ناتو قبلا از بحران ها جان سالم به در برده است. اما سناریویی که معماران آن بیش از همه از آن می ترسیدند، نه یک گسست دراماتیک، بلکه به آرامی از بین رفتن اعتبار و تعهد، اکنون یک امکان زنده است. ایالات متحده می تواند در عین حال که حضور نظامی خود در اروپا را کاهش می دهد و از طریق گفتار و عمل، مشروط بودن ضمانت های ماده 5 را روشن می کند، یکی از امضاکنندگان معاهده باقی می ماند.

بودجه دفاعی اروپا در حال افزایش است، اما این قاره سال‌ها از تضمین امنیت خود بدون حمایت آمریکا فاصله دارد. فوریت آن انتقال هرگز به این اندازه مبهم نبوده است، و نه جدول زمانی نامشخص.