ترامپ دو جنگ با ایران دارد. او باید هر دو را برد.

جدیدترین نسخه از اقتصاددان آن را اینگونه بیان می کنددرگیری‌هایی که خاورمیانه را درگیر می‌کند به بهترین شکل ممکن به عنوان دو جنگ موازی درک شود، یکی حملات هوایی آمریکا و اسرائیل علیه رژیم ایران و دیگری جنگ ایران علیه اقتصاد جهانی است.

اگر دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده نتواند به طور همزمان و موفقیت آمیز به آن بپردازد، خطر تبدیل آنچه را که تاکنون یک موفقیت نظامی تاکتیکی بوده به یک شکست استراتژیک با پیامدهای بلندمدت برای ثبات بین المللی تبدیل می کند.

جنگ اول، جنگ موشکی، پهپادها و هدف قرار دادن رهبران ایران توسط اسرائیل است که اکنون وارد چهارمین هفته خود می شود. با اکثر معیارها، ایران در حال شکست در این جنگ است، زیرا ایالات متحده و اسرائیل هر روز توانایی های نظامی متعارف ایران را کاهش می دهند. با این وجود، واشنگتن تا کنون مقاومت رژیم ایران، پراکندگی تسلیحات حیاتی و توانایی برای ادامه حمله به همسایگان خود را دست کم گرفته است.

این ما را به دومین درگیری می رساند که در خطوط کشتیرانی، بازارهای انرژی و در میان رهبران سیاسی آشکار می شود. ایران در جنگ خود علیه اقتصاد جهانی اهرم خطرناکی را حفظ کرده است. اقدامات تهران برای توقف کشتیرانی در تنگه هرمز، شریان باریکی در سیستم گردش خون اقتصاد جهانی انرژی، شوک هایی را به سیستم جهانی وارد کرده است.

مال ترامپ اولتیماتوم به ایران در آخر هفته، تنگه را به طور کامل ظرف چهل و هشت ساعت باز کند یا به نیروگاه های برق خود حمله کند و ایران تهدیدها برای سرکوب بیشتر آبراه و تلافی جویانه علیه زیرساخت های ایالات متحده و متحدان در پاسخ، به وضوح بر پیوند بین این دو جنگ تأکید شده است.

ایران چگونه مدعی “پیروزی” است

تسلیحات ژئواکونومیک به اندازه تجهیزات نظامی در تعیین نتیجه این درگیری دو جبهه حیاتی خواهد بود. ایران نمی تواند آمریکا و اسرائیل را از نظر نظامی شکست دهد، اما ممکن است نیازی به این کار نداشته باشد. فقط باید هزینه اقدام نظامی را تا حدی افزایش دهد که اراده سیاسی آمریکا را در هم بشکند. ابزارهای نسبتاً ارزان ایران – موشک‌ها، پهپادها، پراکسی‌ها، مین‌ها، حتی ترس از استفاده از این ابزارها – می‌توانند به طور نامتناسبی سیستم‌های ساخته شده بر اساس قابلیت پیش‌بینی را مختل کنند.

عقل متعارف معتقد است که ترامپ باید تصمیم بگیرد که کدام جنگ را در اولویت قرار دهد زیرا نمی تواند در هر دو آنها پیروز شود. به عنوان مثال، برخی استدلال می کنند که برای کاهش فشار اقتصادی که ایران اعمال می کند، ترامپ باید تلاش های نظامی خود را به سرعت به پایان برساند، حتی اگر ماموریت هنوز کامل نشده است. با این حال، هیچ چیز نمی‌تواند کوته‌بینانه‌تر از رها کردن یک رژیم انتقام‌جو و هنوز هم هولناک ایران باشد – رژیمی که بتواند در طول زمان توانایی‌های نظامی خود را بازسازی کند و حملات تروریستی را پس از دستیابی به “پیروزی” مقابله با ایالات متحده و اسرائیل از طریق ابزارهای نامتقارن انجام دهد.

برای تهران، بقای رژیم پیروزی کافی خواهد بود. این کشور به مردم خود، نمایندگان خود، شرکای خود، چین و روسیه، و جهان گسترده تر خواهد گفت که ضربه های بزرگترین قدرت نظامی جهان را جذب کرده و آسیب پذیری های آن را آشکار کرده است. این روایت بسیار فراتر از ایران سفر خواهد کرد و به عنوان کتاب بازی ای خواهد بود که دیگر دشمنان ایالات متحده از آن استفاده خواهند کرد.

چگونه ایالات متحده پیروز ظاهر می شود

برای ایالات متحده، پیروزی در جنگ دو جبهه به معنای یک کارزار نظامی بی پایان با اهداف حداکثری نیست. آنچه که نیاز دارد چیزی است که تشخیص آن تا کنون دشوار بوده است: یک استراتژی هماهنگ توسط دولت ترامپ که خطرات بزرگ‌تر این لحظه را برای ایالات متحده و متحدانش که هنوز در حال محافظت هستند به رسمیت می‌شناسد.

چنین استراتژی در عمل چگونه خواهد بود؟ این امر با افزایش هدف‌گیری موشک‌ها، پهپادها و قابلیت‌های دریایی که زیربنای استراتژی نامتقارن تهران است توسط نیروهای آمریکایی آغاز می‌شود و آنها را تا حدی تضعیف می‌کند که گهگاه مزاحم هستند اما تهدیدی مداوم نیستند. ایالات متحده همچنین باید قاطعانه توانایی ایران در گروگان گرفتن اقتصاد جهانی را از بین ببرد و این امر با گشودن تنگه هرمز آغاز می شود. این گام را می توان همراه با متحدان خلیج فارس که اکنون هیچ شکی ندارند که دشمن آنها ایران است، نه اسرائیل، برداشته شود. این کشورها ساختار نظامی و برنامه های دفاعی خود را بر این اساس تشکیل خواهند داد.

فراتر از باز کردن تنگه، اگر ترامپ امیدوار است در جنگ اقتصادی با ایران پیروز شود، باید به ابزار آشنای ژئواکونومیک خود دست پیدا کند. همانطور که جاش لیپسکی از شورای آتلانتیک چنین کرده است نوشته شده است در وال استریت ژورنال، چنین ابزارهایی – از بیمه حمل و نقل گرفته تا توقیف دارایی – در درگیری ها بسیار رایج تر بودند. روز جمعه ترامپ موقتاً لغو شد تحریم نفت ایران به منظور آرام کردن بازارهای جهانی، اما این یک حرکت اقتصادی تدافعی بود تا یک اقدام پیشگیرانه. ایالات متحده نه تنها دارای قوی ترین ارتش جهان بلکه بزرگترین اقتصاد آن است. همانطور که تعرفه های او نشان داده است، ترامپ از به کارگیری این قدرت هراسی ندارد.

نیروهای اسرائیلی به نوبه خود باید به هدف قرار دادن رژیم ایران، به ویژه رهبران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) ادامه دهند. تضعیف سپاه پاسداران انقلاب اسلامی این مزیت را در تضعیف شبکه‌های نیابتی منطقه‌ای ایران به همراه خواهد داشت، شبکه‌های نیابتی ایران که در نیم قرن گذشته صدمات زیادی به بار آورده‌اند. اگر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پس از پایان این درگیری قوی باقی بماند، به رژیم ایران اجازه می دهد تا قدرت قهری خود را – هم در داخل ایران و هم در سراسر منطقه – بازسازی کند.

حتی اگر کارزار ایالات متحده و اسرائیل منجر به تغییر رژیم در تهران نشود، باید هدف خود را ایجاد رژیم تغییر یافته ای داشته باشد که فاقد ظرفیت تهدید جدی همسایگان خود، ایالات متحده و اقتصاد جهانی است. این شاید برای ترامپ آرزویی بوده باشد تماس بگیرید از ایرانیان برای قیام علیه رهبری مستبد خود، به ویژه پس از کشتار رژیم از سوی رژیم 30000 تظاهرکننده اوایل امسال با این حال، هر چه ایالات متحده، اسرائیل و شرکای آن رژیم ایران و مجریان آن را بی‌هدف کنند، احتمال فروپاشی نهایی این رژیم بیشتر می‌شود.

ضرب الاجل چهل و هشت ساعته ترامپ توجه جهان را به آینده نزدیک معطوف کرده است. اما دولت او همچنین باید بر ساختن آنچه پس از جنگ اتفاق می‌افتد تمرکز کند: معماری امنیتی خلیج‌فارس انعطاف‌پذیرتر و قوی‌تر که در آن سعودی‌ها، اماراتی‌ها و همسایگانشان علی‌رغم اختلافات اجتناب‌ناپذیرشان به یک هدف مشترک بپیوندند. با توجه به اهمیت اقتصادی و استراتژیک منطقه، ایالات متحده باید با متحدان اروپایی و سهامداران آسیایی از جمله چین بپیوندد تا بار و مسئولیت حفاظت از خطوط حیات اقتصادی جهان را به اشتراک بگذارد.

بسیاری از متحدان آمریکا با تصمیم دولت ترامپ برای جنگ در کنار اسرائیل در ایران مخالفت کردند. برخی از آن حمایت کردند. اما به ویژه با ادامه جنگ در دو جبهه، یکی با هدف اقتصاد جهانی، همه در نتیجه آن نقش دارند. دولت ترامپ اکنون باید مسیر خود را ادامه دهد تا در هر دو جنبه این جنگ پیروز شود. با انجام این کار، واشنگتن بهتر است ارزش نادیده گرفته شده ائتلاف سازی و اتحادها را در مدیریت جهانی که در آن تداوم نوسانات مستلزم هر دوستی است که دولت ترامپ می تواند جمع کند، دوباره کشف کند.

فردریک کمپ رئیس و مدیر اجرایی شورای آتلانتیک است. می توانید او را در X @FredKempe دنبال کنید.

این نسخه بخشی از خبرنامه Frederick Kempe’s Inflection Factors است، ستونی از ارسال‌ها از دنیای در حال گذار. برای دریافت این خبرنامه در طول هفته، اینجا ثبت نام کنید.

در ادامه مطلب

جمعه، 20 مارس 2026

ردیابی دارایی های نظامی آمریکا در جنگ ایران

ردیاب ها و تجسم داده ها
توسط
جو کاستا، ترزا لوتکفند، و ماس گیلسپی،

ارتش آمریکا در قبال جنگ ایران چه تعهدی دارد؟ این موضوع چه تأثیری بر حضور ایالات متحده در دیگر تئاترهای سراسر جهان خواهد داشت – از جمله اقیانوس آرام، جایی که ایالات متحده با پیامدترین چالش خود مواجه است؟ ما ناوهای هواپیمابر، بمب افکن ها و سیستم های دفاع موشکی مستقر در عملیات Epic Fury را ردیابی می کنیم.

تصویر: ماکت‌های نمادین موشک‌های ایرانی در خیابانی، در بحبوحه درگیری آمریکا و اسرائیل با ایران، در تهران، ایران، 22 مارس 2026 به نمایش گذاشته می‌شوند. مجید عسگری پور/WANA (خبرگزاری غرب آسیا از طریق رویترز کانکت)