آیا در این مقطع از جنگ ایران می توان پیامدهای سیاسی داخلی برای ایالات متحده، به ویژه برای رئیس جمهور دونالد ترامپ را تعمیم داد؟
بیایید به دو احتمال نگاه کنیم.
اولی شکستی مبهم برای ایالات متحده و اسرائیل است، با ایران که ساختار نظام اسلامی انقلابی خود را با توانایی باقی مانده برای تهدید همسایگان خود و بازارهای انرژی جهان حفظ کرده است.
شکست های نظامی همیشه برای رئیس جمهور مسئول ایالات متحده یک آلباتروس نیست. جنگ ناموفق در ویتنام پیامدهای پیچیده ای برای سیاست ایالات متحده داشت. مطمئناً منجر به پایان زودهنگام ریاست جمهوری لیندون جانسون شد، اما به هیچ وجه به ریاست جمهوری ریچارد نیکسون لطمه ای وارد نکرد. نیکسون در سال 1972 علیرغم مدیریت یک جنگ بازنده و غیرمحبوب، یک پیروزی قاطع به دست آورد.
در سال 2004، جرج دبلیو بوش با وجود جنگ انتخابی در عراق که در ابتدا خوب پیش رفت، اما نشانه هایی از فروپاشی را نشان می داد، مجدداً در انتخابات انتخاب شد. چهار سال بعد، باراک اوباما جان مک کین را که از حامیان پرشور جنگ عراق بود، شکست داد. با این حال، اوباما یک استعداد سیاسی در یک نسل بود که بدون توجه به جنگ پیروز می شد.
جنگ منتخب اوباما در لیبی در سال 2011 و متعاقب آن قتل سفیر ایالات متحده در آنجا و سه تن از اعضای امنیتی وی هیچ آسیب سیاسی قابل تشخیصی ایجاد نکرد. اوباما در سال بعد به راحتی بر میت رامنی پیروز شد.
ترامپ نمیتواند برای انتخاب مجدد نامزد شود، اما آیا شکست مغشوش در ایران میتواند عواقبی را برای حزب جمهوریخواه در انتخابات کنگره نوامبر در نوامبر به همراه داشته باشد؟ پیش از شروع جنگ، انتظار می رفت که جمهوری خواهان اکثریت خود را در مجلس نمایندگان از دست بدهند و در عین حال اکثریت مجلس سنا را حفظ کنند. دستیابی به نتایجی بدتر از آن برای جمهوری خواهان به تلاش دموکرات ها نیاز دارد.
مهمترین مسئله در هر انتخابات ایالات متحده، اقتصاد است. جنگ در حال حاضر باعث افزایش قیمت بنزین میشود و اگر دموکراتها بتوانند شکست مغشوش در ایران را مستقیماً به اقتصاد بد داخلی – تورم، رشد اقتصادی رکود و حس عمومی بدبینی – گره بزنند، جمهوریخواهان میتوانند سنا را نیز از دست بدهند. در واقع، دموکرات ها هستند در حال حاضر تلاش می کند برای ایجاد این ارتباط مستقیم
برای ترامپ، کنترل کامل دموکراتها بر کنگره، دو سال آخر ریاستجمهوری او را به نبردی تلخ و روزانه بر سر احضاریهها، تحقیقات، نظارت و مراحل احتمالی استیضاح تبدیل میکند.
دومین نتیجه احتمالی ما پیروزی محدود ایالات متحده است. این منجر به موارد زیر می شود: یک دولت منعطف تر در تهران که تعهدات قابل راستی آزمایی برای پایان دادن به برنامه تسلیحات هسته ای خود را پذیرفته است. اعمال محدودیت در فناوری موشکی؛ و پایان دادن به حمایت از سازمان های نیابتی تروریست در عراق، یمن، سوریه، لبنان و غزه. پیروزی محدود ایالات متحده همچنین مستلزم عبور امن منابع انرژی از منطقه است.
چنین نتیجهای خاورمیانه را متحول میکند و به فرصتی واقعی برای ثبات و رشد اقتصادی بلندمدت در میان تمام شکافهای فرقهای در ناآرامترین منطقه جهان منجر میشود. همچنین دفاع از دموکراسی های لیبرال غربی را به طور کلی با بیرون کشیدن یک ستون اصلی از اتحاد جهانی چین، روسیه و ایران تقویت می کند. همراه با تغییرات در ونزوئلا و احتمالاً کوبا، یک ایران بیحسی موهبتی برای آزادی، آزادیهای فردی و حکومت دموکراتیک پاسخگو در سراسر جهان خواهد بود.
این دستاوردهای مهم به طور مستقیم بر میراث تاریخی ترامپ تأثیر می گذارد. حتی برای سرسخت ترین منتقدان او غیرممکن است که به طور قابل قبولی انکار کنند که او جهان را در زمان ریاست جمهوری به طور قابل توجهی به مکان بهتری تبدیل کرده است. تعداد زیادی از روسای جمهور آمریکا نمی توانند چنین ادعایی داشته باشند.
اما از نظر سیاسی، این دستاوردهای امنیت ملی ممکن است سود بسیار کمتری برای ترامپ داشته باشد. یک پیروزی نظامی به طور خودکار موفقیت انتخاباتی را به همراه ندارد. بدون افزایش اقتصادی عمده، حزب جمهوری خواه ممکن است همچنان در انتخابات نوامبر امسال متضرر شود. در سال 1992، بیل کلینتون، رئیس جمهور فعلی جورج اچ دبلیو بوش را پس از پیروزی چشمگیر و متقاعد کننده بوش در جنگ در عراق شکست داد. کلینتون این کار را با شعار “این اقتصاد است، احمقانه” انجام داد.
بعلاوه، تمایل ترامپ برای آغاز جنگ در خاورمیانه، جناح راست انزواطلب را به گونهای تقویت کرده است که میتواند بر رقابت مقدماتی ریاستجمهوری جمهوریخواه در سال 2028 تأثیر بگذارد.
ترامپ بهار امسال 80 ساله خواهد شد و از یک سوء قصد تقریباً موفق جان سالم به در برده است. تمرکز او امروز احتمالاً بیشتر بر میراثش است تا نتایج دو انتخابات بعدی ایالات متحده. شرط اینجاست که او با خوشحالی برخی از آشفتگیهای سیاسی داخلی را با پیروزی در ایران و موقعیت بسیار مثبتتری برای خود در تاریخ ایالات متحده و جهان عوض کند.
