سه خبرنگار که در هفته گذشته بازداشت شده اند. عکس فایل.
نای در تبعید، یک گروه حامی رسانه ای، پس از بازداشت روزنامه نگاران اخیر توسط طالبان، خواستار مداخله بین المللی شد و هشدار داد که دستگیری کارکنان رسانه ها در افغانستان به طور فزاینده ای سیستماتیک شده است.
این گروه از هیئت سازمان ملل در کابل و هیئت اتحادیه اروپا در افغانستان خواست تا مستقیماً با طالبان تعامل داشته باشند و برای آزادی فوری خبرنگاران بازداشت شده فشار بیاورند.
این درخواست پس از دستگیری سه روزنامهنگار از جمله منصور نیازی و عمران دانش، خبرنگاران طلوع نیوز و جاوید نیازی، سردبیر خبرگزاری محلی پایگارد در هفته گذشته صورت گرفت.
به گفته گروه های حقوق رسانه ای، در حال حاضر دست کم هفت خبرنگار از جمله بشیر هاتف، حمید فرهادی، شکیب نظری و ابوذر صارم در بازداشت طالبان به سر می برند.
نای در تبعید گفت که بازداشت روزنامهنگاران تحت حاکمیت طالبان به یک “روش معمول” تبدیل شده است و نسبت به نادیده گرفتن آنچه به عنوان سرکوب فزاینده رسانههای مستقل توصیف میکند هشدار داد.
این سازمان در بیانیه ای اعلام کرد که طالبان از زمان بازگشت به قدرت در سال 2021 تقریباً 400 روزنامه نگار و کارمند رسانه ای را بازداشت کرده اند.
این سازمان گفت: «بر اساس این ارقام، طالبان هر دو هفته حداقل سه خبرنگار یا کارمند رسانهای را دستگیر کردهاند. این به یک عمل عادی و مستمر تبدیل شده است.»
این گروه همچنین گفت که با وجود تلاش های برخی کشورها برای تعامل دیپلماتیک با طالبان، طالبان تغییر نکرده است.
در بیانیه آمده است: «بر خلاف ادعای آنها، طالبان تغییر نکرده است. آنها همچنان با ارزش های انسانی دشمنی دارند.»
بازداشت های اخیر نگرانی خاصی را در جامعه رسانه ای افغانستان برانگیخته است.
منابع آگاه به این قضیه گفتند که منصور نیازی پنجشنبه گذشته توسط ماموران اطلاعاتی طالبان در کابل بازداشت شده بود. محل نگهداری خبرنگاران همچنان نامشخص است و نزدیکان می گویند که اطلاعات کمی در مورد وضعیت آنها دریافت کرده اند.
نه طالبان و نه طلوع نیوز به طور علنی در مورد این بازداشت ها اظهار نظری نکرده اند.
سازمان های آزادی مطبوعات می گویند که محیط برای روزنامه نگاری مستقل در افغانستان پس از تسلط طالبان به شدت بدتر شده است.
گزارشگران بدون مرز در جدیدترین فهرست جهانی آزادی مطبوعات، افغانستان را در میان 180 کشور در رتبه 175 قرار داده است و به سانسور، محدودیت های جنسیتی و ارعاب خبرنگاران اشاره می کند.
این سازمان گزارش داده است که دهها رسانه از سال 2021 بسته شدهاند، در حالی که بسیاری از روزنامهنگاران به دلیل فشار، تهدید و مشکلات اقتصادی از کشور گریخته یا این حرفه را ترک کردهاند.
مدافعان رسانه ها می گویند ادامه بازداشت ها و محدودیت ها دسترسی به اطلاعات مستقل را در افغانستان در زمان بحران عمیق سیاسی و انسانی محدودتر می کند.
