کابل، افغانستان – ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر برای افغانستان، می گوید که زنان و دختران در افغانستان همچنان با موانع جدی در دسترسی به مراقبت های صحی روبرو هستند.
آقای بنت امروز (سه شنبه، 7 آوریل)، به مناسبت روز جهانی صحت، گفت که محدودیت های طالبان در رفت و آمد و تحصیل کارکنان صحی زن، سیستم مراقبت های صحی را تضعیف کرده و منجر به مرگ های قابل پیشگیری شده است.
ریچارد بنت افزود که «تعهدات افغانستان بر اساس قانون بینالمللی از جمله حق سلامتی لازمالاجرا است». با این حال، او گفت که زنان و دختران در افغانستان به دلیل سیاستهای تبعیضآمیز، کمبود کارکنان زن و محدودیتهای تحصیلی و رفتوآمد، با موانع جدی برای دریافت مراقبت مواجه هستند.
گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر تاکید کرد که اقدام فوری برای حمایت از حقوق و نجات جان افراد ضروری است.
از زمانی که طالبان دوباره کنترل افغانستان را به دست گرفتند، محدودیت های گسترده ای بر آزادی های اساسی و حقوق زنان اعمال کردند. این گروه حتی زنان را از تحصیل در موسسات پزشکی منع کرده و به مراکز بهداشتی درمانی در برخی استان ها دستور داده است که زنان بدون سرپرست مرد را درمان نکنند.
علاوه بر این، دو ماه پیش، دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه (OCHA) گزارش داد که فعالیت های حمایت های روانی و روانی اجتماعی (MHPSS) در افغانستان ممنوع شده است، زیرا محدودیت ها برای زنان و دسترسی بشردوستانه در سراسر کشور تشدید شده است. این آژانس خاطرنشان کرد که زنانی که به شدت به این خدمات مبتنی بر جامعه وابسته بودند، به طور نامتناسبی تحت تأثیر تعلیق آنها قرار گرفتند و دسترسی آنها به حمایت ضروری را محدودتر کرد.
در این گزارش آمده است که اگرچه زنان به طور رسمی مجاز به بازدید از مراکز بهداشتی درمانی بودند، اما در برخی مناطق به همراه یک قیم مرد از آنها خواسته شده بود. همچنین بر محدودیتهای اضافی، از جمله مشکلات در دریافت مجوزهای کار برای کارکنان بهداشت و آموزش، محدودیتهای استفاده کارکنان بهداشتی زن از تلفن همراه، و افزایش تداخل در عملیاتهای بشردوستانه تاکید کرد. بنا بر گزارش ها، امدادگران با آزار، بازداشت موقت، و درخواست اسناد اضافی در پست های بازرسی مواجه شده بودند، در حالی که کمپین های واکسیناسیون فلج اطفال خانه به خانه مجاز نبود.
کارشناسان سازمان ملل، گروه های حقوق بین الملل و فعالان، ستم سیستماتیک طالبان بر زنان را به عنوان «آپارتاید جنسیتی» توصیف کرده اند، یک سیستم نهادینه شده که زنان را صرفاً به دلیل جنسیتشان تحت سلطه خود در می آورد. با وجود فشارهای بین المللی، از جمله کشورهای با اکثریت مسلمان و سازمان های جهانی، طالبان از لغو محدودیت ها خودداری کرده اند و میلیون ها نفر را در مورد آینده خود نامطمئن نگه داشته اند.
سازمان ملل متحد و گروه های حقوق بشر تاکید می کنند که توسعه و شکوفایی افغانستان ارتباط تنگاتنگی با مشارکت زنان در آموزش، کار و زندگی عمومی دارد. محدود کردن این فرصتها نه تنها حقوق اولیه بشر را نقض میکند، بلکه مانع رشد اقتصادی، نوآوری و توانایی کشور برای بهبودی پس از دههها درگیری میشود.
این محدودیت های مستمر نه تنها حقوق اولیه انسانی زنان و دختران را تضعیف می کند، بلکه تهدیدی قابل توجه برای سیستم صحت عامه در افغانستان است و خطر بیماری های قابل پیشگیری، مرگ و میر مادران، و بحران های دراز مدت صحی را در سراسر کشور افزایش می دهد.
