تعادل مجدد ژئواکونومیک پس از بحران خلیج فارس

کانون توجه

• بحران جاری در خاورمیانه بر مرکزیت پایدار منطقه در جهانی شدن تاکید می کند.
• این آسیب پذیری های قابل توجهی را در معماری ژئواکونومیک چین و ایالات متحده نشان داده است.
• در سالی که ایالات متحده ریاست گروه 20 را برعهده گرفت، بحران باعث تقویت مجدد رقابت بین‌المللی می‌شود – نتیجه‌ای که با ژئوپلیتیک شدید و رقابت شدید ژئواکونومیک پیچیده‌تر شده است.

در سال 2012، الف نقشه تولید شده توسط مک کینزی پیش بینی کرد که تا سال 2025، مرکز ثقل اقتصاد جهانی به مسیر جنوب شرقی خود از اقیانوس اطلس شمالی ادامه خواهد داد و درست در شمال قزاقستان – یعنی نزدیک مرز صندوق بین المللی پول قرار خواهد گرفت. منطقه خاورمیانه و آسیای مرکزی. این تغییر پیوسته نشان دهنده وزن رو به رشد اقتصادی آسیا، مانند چین و هند بود بازپس گیری سهم تاریخی آنها از تولید جهانی

در سال‌های اخیر، پویایی‌ها در خلیج فارس منعکس‌کننده این حرکت جهانی گسترده‌تر بوده است. موسسات مالی غربی به طور فزاینده ای به این سمت روی آورده اند ابوظبی، دوحه، و کویت برای دسترسی به منابع عظیمی از ثروت مستقلی که به طور پیوسته از طریق خدمات رسانی به تقاضای انرژی آسیا انباشته شده است. در همین حال، دبی موقعیت خود را به عنوان یک نقطه کانونی لجستیک، تحرک و تجارت جهانی تثبیت کرده است، همانطور که در عملکرد آن منعکس شده است. فرودگاه بین المللی و بندر کانتینری جبل علی– دو مرکز مهم اتصال آفریقا و اوراسیا.

بحران کنونی به عنوان یک آزمون استرس برای قدرت‌های بزرگ اقتصادی عمل می‌کند و هم انعطاف‌پذیری و هم محدودیت‌های مدل‌های رشد، استراتژی‌های پوشش ریسک و دستیابی به استقلال استراتژیک را آشکار می‌کند.

در شرایطی که خاورمیانه چنین موقعیت محوری در جهانی شدن را اشغال کرده است، جای تعجب نیست که بحران آشکار در منطقه دو پیامد مهم جهانی را به همراه داشته باشد. اولی یک شوک بزرگ و چندوجهی است که به دنباله ای می افزاید که شامل همه گیری کووید 19 و جنگ روسیه و اوکراین می شود. دومی، تنظیم مجدد شرایط رقابت ژئواکونومیک – عمدتاً بین چین و ایالات متحده (ایالات متحده) است.

در نتیجه، بحران کنونی به‌عنوان یک آزمون استرس برای قدرت‌های بزرگ اقتصادی عمل می‌کند، که هم انعطاف‌پذیری و هم محدودیت‌های مدل‌های رشد، استراتژی‌های پوشش ریسک و دستیابی به استقلال استراتژیک را آشکار می‌کند.

بررسی بخش‌های محوری – به‌ویژه هوش مصنوعی (AI) و فناوری پاک – نشان می‌دهد که نقاط قوت پشتوانه جایگاه قدرت‌های بزرگ نیز آسیب‌پذیری‌هایی ایجاد کرده است که ممکن است بحران ایران تشدید شود. همانطور که اقتصاد جهانی علیرغم ادامه، عمیقاً به هم مرتبط است تکه تکه شدن ژئواکونومیک، رسیدگی به این آسیب پذیری ها مستلزم تعامل جدی و سازنده است. با این حال، در شرایط تشدید رقابت قدرت‌های بزرگ، چنین تعاملی احتمالاً به تعویق می‌افتد، زیرا قدرت‌های بزرگ به دنبال تحکیم موقعیت‌های خود و به حداکثر رساندن اهرم فشار بر رقبای خود هستند.

شمشیرهای دولبه

بررسی از ظرفیت ها اینکه چین و ایالات متحده در زمینه رقابت ژئواکونومیک توسعه یافته اند، نشان می دهد که نقاط قوت آنها آسیب پذیری های قابل توجهی را در خود جای داده است که با بحران فعلی آشکار شده است.

در مورد ایالات متحده، تسلط بر هوش مصنوعی به مزایای ملموس، از جمله قابلیت‌های نظامی پیشرفته تبدیل شده است، همانطور که در استفاده اخیر از سیستم‌های مجهز به هوش مصنوعی نشان داده شده است. عملیات در ایران

با این حال، همین قدرت به یک اقتصاد سیاسی نامتعادل فزاینده کمک می کند. هوش مصنوعی نقش نامتناسبی در ایالات متحده دارد رشد، مخارج سرمایه ای، و مصرف. در حالی که خطر اصلاح ناگهانی همچنان وجود دارد موجود است و سهام فناوری تجمع کرد پس از اعلام آتش بس میان ایران و آمریکا، مانند تمرکز قرار گرفتن در معرض شوک های خاص بخش را ایجاد می کند. یکی از راه هایی که می تواند آشکار شود از طریق اختلالات مداوم در زنجیره تامین پیچیده زیربنای اکوسیستم هوش مصنوعی است: به عنوان مثال، قطر حدود یک سوم جهانی را تولید می کند. هلیوم، ورودی برای تولید تراشه های کامپیوتری. علاوه بر این، افزایش هزینه های برق، که می تواند تا 30 درصد از هزینه های عملیاتی مرکز داده را تشکیل دهد، می تواند تاثیر بگذارد سودآوری صنعت هوش مصنوعی – یک نگرانی مکرر. در نهایت، در حالی که کشورهای حاشیه خلیج فارس قصد دارند حمایت کردن تعهدات آنها به فناوری ایالات متحده، اثرات نامطلوب احتمالی استقرار مجدد جزئی را نباید دست کم گرفت. در شرایط تشدید نگرانی ها در مورد کیفیت اعتبار و استرس به 22 تریلیون دلار آمریکا سرمایه خصوصی صنعت، که به هزینه های سرمایه ای هایپراسکیلرها دامن زده است، عواقب آن می تواند سیستمیک باشد.

بررسی ظرفیت‌هایی که چین و ایالات متحده در زمینه رقابت ژئواکونومیک توسعه داده‌اند نشان می‌دهد که نقاط قوت آن‌ها آسیب‌پذیری‌های قابل‌توجهی را در خود جای داده است که با بحران کنونی آشکار شده است.

یک اصلاح ناگهانی در ارزش‌گذاری‌های هوش مصنوعی – 8 شرکت برتر فناوری ایالات متحده یک انباشته دارند ارزش بازار تقریباً 20 تریلیون دلار آمریکا، حدود دو سوم تولید ناخالص داخلی ایالات متحده – می تواند در قلب سیستم مالی ایالات متحده، ستون مرکزی سیستم مالی و پولی بین المللی، ویران کند. اعتماد به نفس در خزانه داری ایالات متحده – 30 تریلیون دلار بازار– از آنجایی که دارایی های ذخیره قبلاً تحت فشار قرار گرفته است که در افزایش منعکس شده است بازدهدر شرایطی که کسری بودجه در حال افزایش است، پس از تصویب قانون “قانون یک لایحه بزرگ زیبا“.

برعکس، چین بر پشته فناوری پاک تسلط دارد. با توجه به آژانس بین المللی انرژیچین دارای میانگین سهم بازار 70 درصدی برای پالایش 19 ماده معدنی از 20 ماده معدنی مورد مطالعه است. در پایین دست، 70 درصد تولید جهانی را تشکیل می دهد ظرفیت برای تکنولوژی پاک این تسلط موقعیت ها چین از تسریع انتقال انرژی بهره مند می شود کشورها به دنبال کاهش وابستگی به جریان نفت و گاز در معرض نقاط آسیب پذیر هستند. رهبری چین در فناوری پاک در مسیر گسترده‌تری قرار دارد: یک توسعه صنعتی بی‌سابقه که منجر به بزرگترین سطح ارزش افزوده تولید در تاریخ شده است. با سرمایه گذاری انبوه سرمایه ثابت و حمایت دولتی – و به طور فزاینده افزوده شده است با استقرار هوش مصنوعی و اتوماسیون – این پایگاه صنعتی به یک اهرم قدرتمند ژئواکونومیک تبدیل شده است. به عنوان مثال، همانطور که چین می تواند، ممکن است یک مزیت رقابتی کلیدی در مسابقه هوش مصنوعی باشد استقرار فناوری در مقیاس برای کاربردهای مستقیم در فرآیندهای فیزیکی

با این حال، قدرت صنعتی چین ممکن است به همان اندازه منبع شکنندگی باشد. این کشور با چیزی دست و پنجه نرم می کند که سیاستگذاران اینگونه توصیف می کنند.دگرگونی“: پویایی از رقابت بیش از حد و ظرفیت مازاد که قیمت ها را فشرده می کند و سودآوری را در بخش ها کاهش می دهد. بالای 90 درصد رشد سرمایه گذاری چین در سال گذشته بنابراین، کندی در اقتصاد جهانی می تواند به استرس داخلی حاد تبدیل شود.

معامله بزرگ

همانطور که قبلا اشاره کردتوالی ایرانی را باید در یک پویایی بزرگتر از رادیکال شدن ژئواکونومیک درک کرد که با عادی سازی مصادره و گرفتن منابع مشخص می شود. کنترل منابع اضافی نفت و گاز راهی برای ایالات متحده برای تقویت خود است تسلط انرژی–دستور کار کلیدی دولت فعلی – به ویژه در صورت برتری چین در فناوری پاک به ویژه، موفقیت سریع ایالات متحده در ایران با تسلیم ناگهانی تهران، می توانست به طور قابل توجهی دست ایالات متحده را در برابر ایران تقویت کند. نشست ترامپ و شی ابتدا برای اواخر مارس برنامه ریزی شده بود و اکنون به ماه می موکول شده است.

همانطور که اوضاع برعکس شد، و بسیاری این توالی ژئوپلیتیکی را به عنوان یک پیروزی استراتژیک برای چین. بحران کنونی مقداری دژاوو دارد: در حالی که ایالات متحده با هزینه های گزاف وارد بحران دیگری در خاورمیانه می شود.8 تریلیون دلار آمریکا در 20 سال پس از جنگ علیه تروریسم)، چین برتری خود را در فناوری‌های حیاتی و زنجیره‌های ارزش مرتبط تثبیت می‌کند.

اما اتکای بیش از حد چین به تقاضای جهانی و مشکلات مالی ایالات متحده به جهت دیگری اشاره دارد: نیاز به مشارکت مشترک در ایجاد تعادل مجدد در اقتصاد جهانی. در هفته های اخیر، موسسات و گروه های بزرگ از جمله بانک انگلستان، G7 و صندوق بین المللی پول خطرات ناشی از افزایش را مستند کرده اند عدم تعادل جهانی–مجموع قدر مطلق موقعیت های حساب جاری به عنوان سهم تولید جهانی. چنین عدم تعادل هایی که در سال های پس از بحران مالی جهانی (GFC) اصلاح شد، اکنون به سطوح نگران کننده، گسترده و پایدار رسیده است. به این ترتیب، شواهد قوی در گذشته وجود دارد که آنها خطرات جدی برای رشد جهانی، تجارت و ثبات مالی دارند و می‌توانند باعث ایجاد یک بحران بزرگ شوند. از آنجایی که عدم توازن نتیجه عدم تطابق در نرخ ارز، موقعیت مالی و مدل‌های رشد است (مثلاً مبتنی بر مصرف یا صادرات)، بهتر است از طریق آن اصلاح شود. هماهنگی سیاست.

عقب‌نشینی آمریکا در ایران، تقاضای قوی بین‌المللی برای ثبات و آگاهی دقیق از نیاز به اصلاحات در چین و اروپا می تواند در زمانی که ایالات متحده آن را فرض می کند، به تغییر موازنه در این جهت کمک کند ریاست جمهوری از G20 به هر حال، این G20 است که به عنوان یک پلت فرم هماهنگی برای کاهش عدم تعادلی که منجر به GFC شد، عمل کرد.

اما چنین اصلاح دوره ای چالش برانگیز خواهد بود. رویدادهای اخیر نشان داده است که سیاست قدرت همچنان شدید است و ژئوپلیتیک بسیار پرآشوب است. در سه ماهه اول سال 2026، ایالات متحده دو بار تلاش کرد تا منابع نفتی کشورهایی که به چین نفت می‌رسانند را تصرف کند و بی‌اعتمادی نسبت به واشنگتن را عمیق‌تر کرد.

در نتیجه، رقابت ژئواکونومیک احتمالاً در آینده قابل پیش‌بینی ادامه خواهد داشت. حتی ممکن است تشدید شود، زیرا کشورها به دنبال حفظ مزیت ژئواکونومیکی خود هستند–احتمالاً رقبای خود را به لبه پرتگاه سوق می دهند. با این حال خطرات چنین رویکردی بسیار زیاد است. در هر صورت، بحران خاورمیانه ممکن است به اقتصادهای بزرگ کمک کند تا چرخش به سمت همکاری بیشتر را تسریع کنند–تاکید بر مرکزیت مجدد این منطقه در نظام بین الملل.

اکرم زویی همکار ژئوپلیتیک در ORF خاورمیانه است.