دکانی در ولایت هرات. عکس فایل.
بر اساس گزارش جدید برنامه جهانی غذا، قیمت مواد غذایی در افغانستان تا 47 درصد بالاتر از یک سال گذشته باقی مانده است که نشان دهنده فشار مداوم بر خانوارها است، حتی در حالی که بازارها هفته به هفته ثبات نسبی را نشان می دهند.
این گزارش که هفته دوم آوریل را پوشش می دهد، نشان می دهد که قیمت کالاهای اساسی مانند برنج بین 24 تا 47 درصد در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته افزایش یافته است، در حالی که دانه گندم حدود 20 درصد، روغن پخت و پز 10 درصد و شکر نزدیک به 19 درصد افزایش یافته است.
علیرغم این سطوح بالا، تغییرات قیمت هفته به هفته اندک بود. آرد گندم و روغن پخت و پز تا حد زیادی ثابت ماندند، در حالی که برنج و حبوبات اندکی کاهش یافتند. قیمت شکر اما همچنان به افزایش خود ادامه داد و در طول هفته حدود 3 درصد افزایش یافت.
بر اساس این گزارش، بازارها همچنان فعال هستند اما تحت فشار فزاینده ای در حال فعالیت هستند. زنجیره های تامین به سمت کریدورهای غربی و شمالی تغییر کرده است و به حفظ دسترسی کالاها در سراسر کشور کمک می کند. با این حال، این اتکا هزینه های حمل و نقل و زمان تحویل را نیز افزایش داده است و به توزیع نابرابر و تفاوت قیمت های محلی کمک می کند.
در این گزارش آمده است که اکنون حدود 60 درصد واردات از گذرگاه اسلام قلعه در مرز با ایران انجام می شود که فشار بر تعداد محدودی از مسیرهای تجاری را افزایش داده و خطر تاخیر و تنگناها را افزایش می دهد.
قیمت سبزیجات منعکس کننده عوامل فصلی و اختلالات تجارت بود. قیمت گوجه فرنگی بیش از 10 درصد نسبت به هفته قبل کاهش یافت، اما حدود 65 درصد بیشتر از یک سال قبل باقی مانده است، در حالی که قیمت سیب زمینی تقریباً دو برابر سال گذشته است. در این گزارش آمده است که کاهش عرضه از ایران و توقف واردات از پاکستان به افزایش این افزایش کمک کرده است.
اقلام غیرخوراکی نیز فشار مداوم را نشان دادند. بر اساس این گزارش، قیمت گازوئیل در طول هفته اندکی کاهش یافت اما حدود 14 درصد بیشتر از سال قبل است. قیمت کودها با افزایش سالانه تا 35 درصد، به دلیل عرضه محدود جهانی و هزینه های بالاتر، دوباره افزایش یافت.
در عین حال، بازار کار افغانستان همچنان ضعیف است. WFP گفت که دسترسی به کار به طور متوسط تنها 1.7 روز در هفته است که به طور قابل توجهی کمتر از سطح سال گذشته است. در حالی که دستمزدها ثابت مانده است، قیمت های بالا قدرت خرید را کاهش داده و بسیاری از خانواده ها را برای تامین نیازهای اولیه دچار مشکل کرده است.
برنامه جهانی غذا گفت که در حالی که بازارها به کار خود ادامه می دهند، ترکیبی از قیمت های بالا، فشار عرضه و فرصت های درآمد محدود، فشار مداوم بر خانواده ها در افغانستان وارد می کند.
