نمونههای نگرانکنندهای از افغانستان فقیر اقتصادی پدیدار شده است و خانوادهها دختران خردسال خود را میفروشند تا بتوانند از پس هزینههای غذا، هزینههای پزشکی و کاهش بدهی برآیند.سازمان ملل میگوید که از هر چهار نفر در افغانستان سه نفر در میان بیکاری گسترده، سیستم بهداشتی مشکلدار و کاهش کمکهای بینالمللی قادر به تامین نیازهای اولیه نیستند. تخمین زده می شود که 4.7 میلیون نفر، بیش از 10 درصد از جمعیت، در یک قدمی قحطی قرار دارند.به گزارش بی بی سی از ولایت غور افغانستان، پدرانی که با فقر شدید و بیکاری دست و پنجه نرم می کنند، گفتند که با تشدید گرسنگی در سراسر کشور، مجبور به “انتخاب های غیرممکن” شده اند.
حاضرم دخترم را بفروشم
عبدالرشید عظیمی باشنده این ولایت می گوید که در فکر فروش یکی از دختران دوقلوی هفت ساله اش به نام های رقیه و روحیله است، زیرا فقر شدید، بدهی و بیکاری باعث شده است که او نتواند خانواده اش را سیر کند.عبدالرشید عظیمی در حالی که گریه می کرد به بی بی سی گفت: “من حاضرم دخترانم را بفروشم. من فقیر، بدهکار و درمانده هستم.”“من با لبهای خشک، گرسنه، تشنه، مضطر و گیج از سر کار به خانه میآیم. بچههایم به سراغم میآیند بابا نان بده. اما من چه بدهم؟ کار کجاست؟” او افزود. عبدالله در حالی که روهیلا را در آغوش می گرفت و در حین صحبت با خبرنگاران می بوسید، گفت که این تصمیم “قلب من را می شکند” اما آن را تنها گزینه باقی مانده برای بقای خانواده اش توصیف کرد.سعید احمد یکی دیگر از پدرها می گوید که پس از اینکه دختر پنج ساله اش شعیقا دچار آپاندیسیت و کیست در کبدش شد، مجبور شد به یکی از بستگانش بفروشد و او توان پرداخت هزینه های درمانی مورد نیازش را نداشت.بی بی سی به نقل از او گفت: “من پولی برای پرداخت هزینه های پزشکی نداشتم. بنابراین دخترم را به یکی از اقوام فروختم.”او افزود: “اگر کل مبلغ را در آن زمان می گرفتم، او او را می برد. بنابراین به او گفتم اکنون به اندازه کافی برای درمان او به من بدهید و در پنج سال آینده می توانید بقیه را به من بدهید و پس از آن می توانید او را ببرید. او عروس او می شود.” سعید گفت که پول برای عمل جراحی شیقا از یک قرارداد 2,00,000 افغانی تامین شده است که بر اساس آن او در نهایت با خانواده یکی از خویشاوندان ازدواج می کند. او در ابتدا فقط پول کافی برای پرداخت هزینه عمل را پذیرفت و بقیه پرداخت را به تأخیر انداخت تا دخترش بتواند چند سال دیگر نزد او بماند.دو سال پیش، خانواده او مانند میلیون ها افغان کمک های غذایی از جمله آرد، روغن آشپزی، عدس و مکمل های غذایی برای کودکان دریافت کردند. اما کاهش شدید کمکهای بینالمللی، بهویژه پس از آن که ایالات متحده تقریباً تمام کمکها را به افغانستان کاهش داد و سایر کمککنندگان اصلی کمکها را کاهش داد، خانوادهها را بدون خطوط اساسی زندگی رها کرد.
چرا دخترها به پسرها فروخته می شوند؟
خانواده ها عمدتاً به جای پسران، دختر می فروشند، زیرا به طور سنتی به پسران به عنوان افراد آینده نگریسته می شود که می توانند از نظر مالی از خانواده حمایت کنند. در افغانستان، این ترجیح تحت محدودیتهای طالبان که فرصتهای تحصیلی و شغلی را برای زنان و دختران محدود میکند، آشکارتر شده است. همچنین یک رسم دیرینه وجود دارد که در آن خانواده داماد در طول ازدواج به خانواده عروس پول یا هدایایی می دهند و دختران را به منبعی برای کمک مالی فوری برای خانواده های فقیر که با گرسنگی، بدهی و بحران های پزشکی مواجه هستند تبدیل می کند.ازدواج زیر سن قانونی همچنان در افغانستان رایج است و بنا بر گزارش ها از زمانی که طالبان دختران را از تحصیل منع کرده اند، افزایش یافته است. کارشناسان میگویند که اغلب دختران فروخته میشوند زیرا محدودیتهای تحصیلی و اشتغال زنان، نابرابری جنسیتی را عمیقتر کرده است، در حالی که سیاستهای طالبان در قبال زنان نیز به عقبنشینی کمککنندگان بینالمللی کمک کرده و بحران انسانی را بدتر کرده است.
