میراث جنگ افغانستان در استرالیا دیگر فقط مربوط به رفتار در میدان جنگ نیست، بلکه یک بحران انسانی است که با انجماد راه نجات یک ملت عمیق تر شده است. دیوید هیگین باتم.
دستگیری از بن رابرتز اسمیت فرصتی برای تمرکز بر نقش افغانستان و استرالیا است. جنگ 20 ساله به رهبری ایالات متحده، که استرالیا وظیفهآمیز از آن حمایت کرد، به عنوان یک “جنگ خوب” به مردم فروخته شد. دستگیری ممتازترین سرباز زنده استرالیا به دلیل پنج فقره قتل، این میراث تلخ را در کانون توجه قرار می دهد.
میراث یک “جنگ خوب”
مقاله اخیر آسوشیتدپرس (AP) به تفصیل بحران سوء تغذیه در افغانستان، جایی که برنامه جهانی غذا (WFP) از هر چهار کودک ناامید، سه نفر را دور می کند. در حالی که مقاله AP کاهش کمک ها را به عنوان یک علت تقریبی معرفی می کند، محرک اصلی سقوط اقتصادی کنونی افغانستان مسدود کردن ذخایر بانک مرکزی این کشور توسط ایالات متحده است – یک سیاست مجازات جمعی.
مسدود کردن دارایی های دولتی
در آگوست 2021، بایدن دولت تقریباً 7 میلیارد دلار (9.8 میلیارد دلار استرالیا) دارایی های د افغانستان بانک را مسدود کرد.DAB) در ایالات متحده برگزار شد. در 11 فوریه 2022، رئیس جمهور بایدن امضا کرد دستور اجرایی 14064، رسمی کردن توقیف و هدایت نیمی از وجوه – 3.5 میلیارد دلار آمریکا (4.9 میلیارد دلار استرالیا) – به یک تراست برای کمک های بشردوستانه، در حالی که نیمی دیگر را برای ادعاهای احتمالی قربانیان 11 سپتامبر نگه می دارد.
ذخایر بانک مرکزی متعلق به رژیم حاکم نیست. آنها دارایی حاکمیتی خود دولت و متعلق به مردم افغانستان هستند. این وجوه برای حمایت از پول داخلی، مدیریت تورم و تضمین نقدینگی کل سیستم بانکی ضروری است.
علمای حقوق بحث کرده اند که تصرف یک جانبه نشان دهنده نقض بالقوه مصونیت حاکمیتی تحت قوانین بین المللی است. حتی یک دادگاه ایالات متحده از آن زمان تائید کرده است که دارایی های DAB از مصونیت قربانیان 11 سپتامبر مصون هستند و اذعان می کنند که به طالبان تعلق ندارند.
از دارایی های منجمد گرفته تا کودکان گرسنه
این مصادره فوراً سر اقتصاد افغانستان را از بین برد:
- نخست، بحران نقدینگی عظیمی را آغاز کرد: بدون دسترسی به ذخایر خارجی، بانک مرکزی نمیتوانست اساسیترین وظایف خود را انجام دهد. بانکهای خصوصی گرسنه دریافت پول نقد بودند و محدودیتهای شدیدی برای برداشت برای شهروندان و سازمانهای بشردوستانه اعمال شد.
- دوم، سیستم بانکی به طور کامل توقیف شد. تامین مالی تجارت از بین رفت، حقوق ها پرداخت نشد و تجارت متوقف شد. همانطور که دیده بان حقوق بشر خاطرنشان کرد، بازارها پر از مواد غذایی است، اما خانواده ها – درآمد و پس انداز آنها از بین رفته – به سادگی نمی توانند آن را بخرند.
- سوم، حتی زمانی که کمک های بین المللی در دسترس است، بخش بانکی فلج شده انتقال و برداشت وجوه برای پرداخت به کارکنان محلی، تهیه تدارکات و اجرای برنامه ها را برای سازمان های بشردوستانه بسیار دشوار می کند.
ایجاد دولت بایدن از صندوق برای مردم افغانستان ثابت کرده است که تمرینی برای بیهودگی است. از زمان تأسیس آن در سپتامبر 2022، دارایی های صندوق از طریق بهره به 3.9 میلیارد دلار (5.5 میلیارد دلار استرالیا) افزایش یافته است، اما حتی یک دلار نیز پرداخت نشده است.
هیئت مدیره این صندوق به نگرانیها در مورد استقلال بانک مرکزی و خطر انحراف طالبان اشاره کرده است. نتیجه یک پارادوکس بیرحمانه است: ایالات متحده بودجه مورد نیاز برای ثبات اقتصاد افغانستان را دریغ میکند و دلیل این کار را کمبود ظرفیت بانک مرکزی عنوان میکند.
سیاست گرسنگی
کاهش برنامه جهانی غذا آخرین چرخش وحشیانه است. ایالات متحده پس از فلج کردن اقتصاد افغانستان با تصرف ذخایر بانک مرکزی آن، بودجه کمک های غذایی اضطراری را در ماه مه 2025 کاهش داد و به این دلیل نگرانی هایی را مبنی بر اینکه کمک ها می تواند به نفع طالبان باشد، کاهش داد. توسط AP گزارش شده است.
این تصمیم مستقیماً توضیح میدهد که چرا WFP اکنون مجبور است انتخابی غیر وجدانآمیز داشته باشد که کدام کودکان گرسنه را تغذیه کند و کدام را دور بزند. در مارس 2026، 17.4 میلیون نفر انتظار می رفت که با گرسنگی شدید مواجه شوند، در حالی که درخواست بشردوستانه سازمان ملل برای افغانستان تنها 10 درصد تمویل می شود.
فاجعه انسانی در افغانستان تصادفی نیست. این نتیجه یک انتخاب سیاستی عمدی برای استفاده از نظام اقتصادی و پولی کشور به عنوان ابزار زور است. توقیف دارایی های حاکمیتی یک عمل غیرقانونی مجازات دسته جمعی است که کل جمعیت را در فقر فرو برده است. کاهش کمک های بعدی فقط ظلم را تشدید می کند.
بار سیاست متحدان
برای استرالیا، پیامدها قابل توجه است. استرالیا با صرف 20 سال و میلیاردها دالر به عنوان شریک در افغانستان، مسئولیت اخلاقی در قبال مردم افغانستان دارد. با این حال، محاصره مالی کنونی به رهبری ایالات متحده مستقیماً تلاشهای بشردوستانه استرالیا را تضعیف میکند.
دولت استرالیا از زمان سقوط کابل بیش از 310 میلیون دلار کمک بشردوستانه به افغانستان ارائه کرده است و بسته 50 میلیون دلاری دیگر را نیز اعلام کرده است. ژانویه 2026. استرالیا به درستی موضع محکمی در برابر سوء استفاده های طالبان اتخاذ کرده است و چارچوب تحریمی را برای هدف قرار دادن اجرا می کند رهبران طالبان مستقیما. این رویکرد هدفمند نشان میدهد که میتوان طالبان را مورد بازخواست قرار داد – بدون مجازات جمعی ۴۰ میلیون افغان.
با این حال، مسدود کردن کل داراییهای دولتی برعکس است. کمک های استرالیا در حال افزایش است زیرا نزدیک ترین متحد ما اقتصاد زیربنایی را خفه کرده است.
مسیر رو به جلو
استرالیا، به عنوان یک متحد کلیدی و کمک کننده اصلی کمک های بشردوستانه، باید از اهرم دیپلماتیک خود در واشنگتن برای حمایت از ایالات متحده برای آغاز یک آزادسازی مرحله ای و مشروط 3.5 میلیارد دالر موجود در صندوق افغانستان برای ثبات اقتصاد کلان، همراه با ممیزی شخص ثالث مستقل از معاملات DAB استفاده کند.
همانطور که دکتر آلبرت پالاتزو بحث می کند مستقل الفاسترالیافروپاشی «نظم مبتنی بر قواعد» استرالیا را با یک فرصت – و یک ضرورت – برای استقلال سیاست خارجی مواجه میکند. ما باید از عمل به عنوان یک دست نشانده خاموش برای یک قدرت هژمونیک دست برداریم و در عوض ائتلافی از قدرتهای میانی را رهبری کنیم تا خواهان جدایی واضح بین ثبات بشردوستانه، اقتصادی و به رسمیت شناختن سیاسی طالبان باشیم.
محاکمه رابرتز اسمیت باید محاسبات بسیار گسترده تری را تسریع کند. همانطور که آنتونی لوونشتاین، در الف پادکست اخیراشاره میکند که گفتوگوی ملی بیشتر بر روی افراد متمرکز است تا شکست سیستمی و ماهیت خود جنگ. ما افشاگر را زندانی کردیم دیوید مک براید برای افشای این جنایات، در حالی که معماران سیاسی و نظامی فاجعه پاسخگو نیستند.
همانطور که Loewenstein نتیجه می گیرد، میراث استرالیا در افغانستان یکی از این موارد است “شکست و جنایات جنگی و خشونت”. ما مدیون مردم افغانستان هستیم – که کشورشان را به نابودی رساندیم – حداقل اطمینان حاصل کنیم که آنها در نتیجه محاصره مالی متحد ما از گرسنگی نخواهند گذشت.
دیوید هیگین باتم عضو کمیته هماهنگی شبکه مستقل و صلح آمیز استرالیا (IPAN) و هماهنگ کننده کمپین صلح را در اولویت قرار دهید (mpap.au).
از روزنامه نگاری مستقل حمایت کنید مشترک شوید به IA.
مقالات مرتبط
