چگونه یک جنگ خاورمیانه مسیر ناوگان نفتکش های جهان را تغییر می دهد

افزایش قیمت سوخت ناشی از جنگ ایران، بازرگانان نفت را مجبور به سفرهای طولانی‌تر و غریبه می‌کند و محموله‌هایی را به مسیرهایی می‌فرستد که معمولاً منطقی اقتصادی ندارند.

به گفته یک فرد آشنا، STI Solace را در نظر بگیرید، یک تانکر 250 متری که اکنون در حال عبور از غرب آفریقا و حامل گازوئیل است. پس از بارگیری از بریتانیا در نیمه دوم ماه مارس، حدود یک سوم راه را طی یک سفر بیش از 12000 مایلی به استرالیا طی کرده است که داده‌های ردیابی از Vitality Facets و Sign Ocean نشان می‌دهد.

چیزی که محموله را به‌ویژه چشم‌نواز می‌کند، جهت سفر است: اروپا عموماً به جای صادرات گازوئیل، آن را جذب می‌کند. اما در حالی که معیار دیزل اروپا از زمان شروع جنگ افزایش یافته است، قیمت ها در آسیا حتی بیشتر جهش کرده است، به این معنی که ارسال محموله هزاران مایل به سراسر جهان همچنان منطقی است.

فیلیپ جونز لوکس، تحلیلگر ارشد نفت در شرکت تجزیه و تحلیل انرژی اسپارتا کامودیتی، گفت: «همه چیز در مورد این بازار وحشی است. اروپا هنوز با کمبود گازوئیل مواجه است، اما وضعیت در آسیا به قدری حادتر است که قیمت‌ها در آنجا نفت را به نصف جهان می‌کشاند.

جنگ در خاورمیانه زنجیره‌های عرضه جهانی نفت را متلاطم کرده و بازار را از میلیون‌ها بشکه نفت خام و سوخت‌های تصفیه‌شده مانند دیزل محروم می‌کند. اختلالات ناشی از بسته شدن تنگه هرمز و کاهش نرخ فرآوری پالایشگاه ها در برخی مناطق است. آژانس بین المللی انرژی آن را بزرگترین شوک عرضه در تاریخ نامیده است.

نتیجه یک کشمکش جهانی برای سوخت است که معامله گران در تلاش برای تامین منابع هستند. جریان های ماه مارس در حال حاضر شروع به منعکس کننده سرعت تعدیل بازار پس از شروع درگیری در اواخر فوریه کرده اند. هر چه تنگه هرمز بیشتر بسته بماند، رقابت شدیدتر خواهد شد. تاجران هشدار داده اند که اروپا در هفته های آینده در خطر کمبود گازوئیل قرار دارد.

استرالیا ضربه شدیدی را متحمل شده است. خرید وحشتناک، به ویژه در مناطق روستایی، تقاضا را افزایش داده و برخی از جایگاه های خدمات را بدون سوخت گذاشته است. دولت خواستار حفاظت از محیط زیست شده است و علت کمبود را احتکار می داند نه اختلالات اساسی در عرضه.

با این حال STI Solace تنها کشتی نیست که به آن قسمت از جهان می رود. بر اساس داده‌های ورتکسا و ردیابی کشتی گردآوری‌شده توسط بلومبرگ، چندین نفتکش – از جمله لارگو ایگل، CL Zhaoge و Hansa Sealancer – اخیراً محصولات تصفیه‌شده را در ساحل خلیج بارگیری کردند، از کانال پاناما عبور کردند و اکنون به سمت استرالیا حرکت می‌کنند. چندین کشتی دیگر از ساحل غربی یا در مسیر هستند یا برای حرکت آماده می شوند.

این کشتی ها ترکیبی از سوخت های تصفیه شده از جمله بنزین و گازوئیل را حمل می کنند. داده‌های ورتکسا نشان می‌دهد که اگر همه آنها به استرالیا ادامه دهند، مارس بیشترین صادرات را در این مسیر حداقل از سال 2015 خواهد داشت.

طبق داده های سیگنال اقیانوس، سفر از سواحل شرقی بریتانیا به سیدنی معمولا کمتر از 40 روز طول می کشد.

بخش‌هایی از آسیا نیز محموله‌های طولانی مدت غیرمعمولی را جذب می‌کنند زیرا قیمت‌ها در آنجا بسیار بالاتر از سایر مناطق است.

طبق داده‌های Kpler، Clearocean Marauder از سواحل غربی ایالات متحده به سمت سنگاپور با دیزل حرکت می‌کند، مسیری که از اواخر سال 2024 برای چنین محموله‌هایی استفاده نشده است.

به گزارش ورتکسا، کشتی دیگری به نام مترو میسترال پس از بارگیری بنزین در اروپا به پاکستان می رود. داده ها نشان می دهد که با فرض رسیدن محموله، صادرات سوخت اروپا به پاکستان در ماه مارس به بالاترین حد خود در هر ماه از سال 2023 خواهد رسید.

این کشتی‌ها در بالای کشتی‌هایی قرار می‌گیرند که مسیرشان را در اقیانوس اطلس تغییر داده‌اند – که از اروپا و آفریقا منحرف شده‌اند – بخشی از تغییر جهت‌گیری گسترده‌تر بازار جهانی نفت با ادامه پیامدهای جنگ ایران.

ناتالیا لوسادا، تحلیلگر انرژی اسپکتز گفت: «عدم صادرات از طریق تنگه هرمز و کاهش قیمت‌های گازوئیل در آسیا، قیمت گازوئیل را در منطقه نسبت به اروپا نسبتاً قوی‌تر نگه می‌دارد و محموله‌ها را از آنها دور می‌کند.

ویتلز، چئونگ و لانگلی برای بلومبرگ می نویسند.