بعضی ها کارولینای شمالی به نظر می رسد شهرها مسیر اشتباهی را از اروپا در پیش گرفته اند. نیو برن توسط مهاجران سوئیسی تأسیس شد که آن را به نام زادگاه خود نامگذاری کردند. باث از نام باث در انگلستان نامگذاری شد و یک قرن قبل از اینکه ایالت وجود داشته باشد، اولین شهر ایالت بود. Highlands در ارتفاع 4000 فوتی در هوای خنک کوهستانی قرار دارد که در اروپای مرکزی بیموقع به نظر نمیرسد و تریون از زمانی که مردم شروع به نوشتن نامه در مورد آن به زبان فرانسوی کردند، کشور اسبها بوده است. این هشت شهر هر کدام نخی را از جایی در آن سوی اقیانوس اطلس می کشیدند و آن را در یک خیابان اصلی کوچک یا بندر یا دامنه تپه می بافتند. نتیجه یک سفر جاده ای در کارولینای شمالی است که گاهی به نظر می رسد که نباید باشد.
نیو برن
نیو برن در سال 1710 توسط مهاجران سوئیسی و آلمانی تأسیس شد و این میراث هنوز هم شهر را شکل می دهد. این نام از برن، پایتخت سوئیس گرفته شده است، و این منطقه تاریخی یکی از بزرگترین تمرکزهای معماری قبل از انقلاب را در این ایالت دارد. نیو برن همچنین جایی است که پپسی کولا شروع کرد: داروساز کالب برادهام دستور اصلی را در داروخانه خود در خیابان پولاک در سال 1898 با نام نوشیدنی براد مخلوط کرد.
کاخ تریون اولین ایستگاه واضح است، اقامتگاه فرماندار استعماری بازسازی شده با اتاق های دوره و 14 هکتار باغ رسمی. مرکز تاریخ کارولینای شمالی در همسایگی، نیمه شرقی ایالت را از طریق نمایشگاه های تعاملی پوشش می دهد. رستوران «پرسیمونز واترفرانت» برای صرف غذا با چشمانداز رودخانه کار میکند و «آشپزخانه بیکرز» صبحانه و شیرینیها را سرو میکند. «بانک هنرها» نمایشگاههای چرخشی را در ساختمانی تغییر شکلدهی شده Beaux-Arts برپا میکند، و «یونیون پوینت پارک» جایی است که «ترنت» با «نیوز» ملاقات میکند تا یک پیادهروی آرام در کنار آب داشته باشد.
دمیدن سنگ
Blowing Rock در ارتفاع 4000 فوتی قرار دارد کوه های ریج آبی و نام خود را از روی صخره ای که مشرف به دره رودخانه جانز است، گرفته است، جایی که پیشروی رو به بالا از صخره های زیر به اندازه کافی قوی است که برف و اجسام سبک را روی لب به عقب براند. هسته روستایی قابل پیادهروی، آب و هوای خنک حتی در ماه اوت، و معماری آلپ، شهر را بسیار نزدیکتر از آنچه کد پستی آن نشان میدهد، به تپههای اروپایی نزدیک میکند.
موزه هنر و تاریخ صخره Blowing (BRAHM) هنر منطقهای و تاریخ شهر در دوره استراحتگاه را پوشش میدهد. پارک یادبود موسی اچ. Storie Avenue Grille لنگر اصلی شام نشستن در خیابان اصلی است. سیکس پنس پاب مستقیماً انگلیسی است: پای چوپان، ماهی و چیپس، و یک برنامه بزرگ چلیک. بوتیک هایی مانند The Final Straw بقیه قدم زدن را پر می کنند.
ارتفاعات
هایلندز در ارتفاع ۴۱۱۸ فوتی در آپالاچیهای جنوبی، مرتفعترین شهر در شرق میسیسیپی قرار دارد. بنیانگذاران ساموئل کلسی و کلینتون هاچینسون در سال 1875 با کشیدن خطی از شیکاگو تا ساوانا و خطی دیگر از نیویورک تا نیواورلئان، این شهر را (به اشتباه) تعیین کردند که این تقاطع هالندز را در قلب شبکه تجاری آینده قرار خواهد داد. این شهر هرگز به چهارراه تبدیل نشد، اما ارتفاع چیز بهتری به وجود آورد: یک منطقه فرهنگی با آب و هوای خنک با گالریها، باغها، و نوع غذاخوری که در سه ایالت شمالی انتظار دارید.
بسکام لنگر هنرهای تجسمی در محوطهای به مساحت شش جریب با یک پل سرپوشیده بازسازیشده قرن نوزدهمی است. شرکت تئاتر کوهستان، تولیدات تابستانی حرفه ای را در مرکز هنرهای نمایشی هایلندز روی صحنه می برد. رستوران مدیسون و باغ شراب، در داخل مسافرخانه قدیمی ادواردز، لنگر مجلل شام در شهر است. سانست راک 10 دقیقه پیاده تا خیابان اصلی فاصله دارد و تمیزترین منظره شهر و پشته آبی فراتر از آن را ارائه می دهد. باغهای گیاهشناسی ایستگاه بیولوژیکی هایلندز، گیاهان بومی بلو ریج اسکارپمنت را در یک حلقه مسیر خود هدایتشونده پوشش میدهد.
کوه ایری
Mount Ethereal الهامبخش Mayberry از «نمایش اندی گریفیث» است، که به آن شباهت اروپایی متفاوتی میدهد: مرکز شهری کوچک که در آن همه یک مقاله میخوانند و در یک فروشگاه سختافزار با یکدیگر برخورد میکنند. این شهر همچنین جایی است که صنعت گرانیت با خط الراس آبی ملاقات می کند: معدن گرانیت شرکت کارولینای شمالی در ضلع شمالی شهر، بزرگترین معدن سنگ گرانیت روباز در جهان است، با وجه کاری که از سال 1889 سنگ بری می کند.
موزه اندی گریفیث دوران حرفه ای بازیگر را با فیلمنامه ها، لباس ها و ماشین تیم واقعی می گذراند. Snappy Lunch در خیابان اصلی از سال 1923 ساندویچ های گوشت خوک را فشار می دهد و اندی گریفیث غذاخوری نادری است که در برنامه خود به نام آن اشاره شده است. پارک ایالتی کوه پیلوت در 20 مایلی جنوب قرار دارد و دستگیره کوارتزیتی به همین نام در ارتفاع 1400 فوتی مستقیماً از Piedmont بالا میرود و یک حلقه مسیر Summit Path برای جمعیت پیادهروی روزانه.
بوفورت
بوفورت سومین شهر قدیمی کارولینای شمالی است که در سال 1709 تأسیس شد و به نام هنری سامرست، دومین دوک بوفورت نامگذاری شد. این شهر در تجارت دریایی، ماهیگیری، و کشتیسازی رشد کرد و بندر تیلورز کریک هنوز هم کشتیهای آبی را در کنار قایقهای تفریحی اجرا میکند. اسکله، خانههای تاریخی در امتداد خیابان فرانت، و محل دفن قدیم (با قبرهای مربوط به اوایل قرن هجدهم) فضای بندری کوچکی را در خود جای داده است، جایی مانند پادستو یا برنهام-آن-کراچ.
موزه دریانوردی کارولینای شمالی قویترین ایستگاه در شهر است، با مصنوعات بازیابی شده از انتقام ملکه آن ریش سیاه (که در سال 1718 در نزدیکی ورودی بوفور به گل نشسته بود) به عنوان سرفصل آن. Beaufort Grocery Firm یکی از رستورانهای موجود در خیابان کوئین است. رزرو ریچل کارسون در سراسر نهر تیلور قرار دارد و با یک کشتی 5 دقیقه ای به آن می رسید. تف گلهای از اسبهای وحشی را در خود جای میدهد که از نسل دامهایی که نسلها پیش در آنجا رها شدهاند بهسر میبرند.
دیویدسون
دیویدسون در ساحل شرقی دریاچه نورمن قرار دارد و در اطراف کالج دیویدسون ساخته شده است، یک مدرسه کوچک هنرهای لیبرال که در سال 1837 تأسیس شد و 23 محقق رودز را در برنامه خود قرار داده است. چیدمان جمع و جور و قابل پیادهروی، ساختمانهای آجری پردیس، و نحوه همپوشانی تقویم دانشگاهی و شهری، ریتم یک شهر کوچک دانشگاهی اروپایی را بیشتر از پراکندگی حومه متروی شارلوت اطراف به دیویدسون میدهد.
Major Avenue Books از اواخر دهه 1990 یک کتابفروشی مستقل در این منطقه بوده است و یک تقویم خواندن و امضای پیوسته دارد. Kindred رزرو شامی است که ارزش رزرو قبلی را دارد، که توسط سرآشپز Joe Kindred اداره می شود و به طور مداوم در بین رستوران های بهتر در ایالت رتبه بندی می شود. Summit Espresso در همان بلوک دانشجویان، اساتید و مردم محلی را بیشتر صبح ها به یک میز می کشاند. بازار کشاورزان دیویدسون در صبحهای شنبه، از مه تا نوامبر، تعطیلات آخر هفته اجتماعی را به نمایش میگذارد.
حمام
باث در سال 1705 تأسیس شد و قدیمیترین شهر کارولینای شمالی است که به نام جان گرانویل، ارل باث نامگذاری شده است و پیوندی به سامرست در حال حاضر وجود دارد. این شهر هرگز بزرگ نشد (جمعیت امروز کمتر از 250 نفر است) و این دقیقاً جذابیت دارد: یک روستای ساحلی دوران استعمار که اساساً دو قرن پیش گسترش خود را متوقف کرد. بلکریش در سال 1718 خانهای در باث داشت و مدت کوتاهی پس از خروج از ورودی Ocracoke کشته شد، که به شهر یک فولکلور دزدان دریایی داد که مردم محلی هنوز درباره آن صحبت میکنند.
مکان تاریخی ایالت حمام تاریخی، گشتهای راهنما را از طریق خانه پالمر مارش ۱۷۵۱ و خانه بونر ۱۸۳۰ برگزار میکند که هر دو به دورهای مبله شدهاند. کلیسای اسقفی سنت توماس (ساختمان آجری فعلی در سال 1734 تکمیل شد) قدیمی ترین ساختمان کلیسای ایالت است که هنوز مورد استفاده قرار می گیرد. «آشپزخانه کانتری شهر قدیمی» یک ناهار معمولی را سرو میکند و «بونرز پوینت» در انتهای خیابان فرانت استریت مستقیماً در سراسر «بث کریک» به نظر میرسد.
تریون
Tryon در کمربند حرارتی در لبه کوهپایههای Blue Ridge قرار دارد، جایی که هوای عجیب کوه باعث میشود یخبندان نادر و فصل سواری طولانی باشد. این شهر در قرن نوزدهم هویت خود را حول اسب ها ساخت و هرگز آن را رها نکرد. اف. اسکات فیتزجرالد از سال 1935 تا 1937 را در هتل اوک هال در اینجا گذراند، در حالی که زلدا در بیمارستانی در نزدیکی اشویل بستری بود، و سنت ادبی محلی پیش از او بوده و از او گذشته است.
مرکز بینالمللی اسبسواری Tryon در نزدیکی میل اسپرینگ، مکانی به وسعت 1600 هکتار است که میزبان بازیهای جهانی سوارکاری 2018 بوده و مسابقات شکارچی-پرنده، درساژ، و مسابقات رویدادی را در بیشتر طول سال اجرا میکند. هاکلبریز تریون در خیابان تجارت شمالی، پایان ناهارخوری را با رزرو سرآشپز خصوصی و بیرونبرهای فصلی پوشش میدهد. مرکز هنرهای زیبای Tryon کنسرتها، نمایشگاهها و مجموعه فیلمهای تابستانی هفتگی برگزار میکند. کتابخانه لانیر که در سال 1889 افتتاح شد، یکی از کمتر از 20 کتابخانه عضویت تاریخی است که هنوز در کشور فعال است.
رشتهای که این هشت شهر را به هم وصل میکند از خود ایالت قدیمیتر است: مهاجران نام مکانها، معماری، و مؤسساتی را که میشناختند، آوردهاند، و تپهها، ساحل و کوهها به آنها جایی دادهاند تا ریشهدار شوند. نیو برن حامل تاسیس سوئیس است. حمام یک انگلیسی را حمل می کند. ارتفاعات و بلوینگ راک دارای ارتفاعات آلپ هستند. Beaufort و Bathtub دارای بندرهای کاری هستند. دیویدسون ریتم کالج کوچک را دارد. تریون دارای کمربند سوارکاری است. هشت رشته مختلف، یک برنامه سفر آخر هفته که نیازی به پرواز ندارد.
