دکترین غیرمتمرکز نظامی ایران با الکساندر گرینبرگ
چه اتفاقی میافتد وقتی یک ارتش برای زنده ماندن طراحی شده باشد، حتی اگر رهبری آن از بین برود؟ رژیم ایران در حال حاضر بر اساس دکترین غیرمتمرکز «دفاع موزاییکی» عمل می کند که بر اساس پراکندگی قدرت، تقسیم فرماندهی و آماده شدن برای جنگ طولانی و نامتقارن بنا شده است. به جای تکیه بر یک زنجیره فرماندهی، سیستم ایران واحدهای منطقه ای را قادر می سازد تا به طور مستقل عمل کنند و تداوم را حتی تحت فشار شدید تضمین کنند. این چگونه بر نحوه عملکرد رژیم ایران تأثیر می گذارد و چرا راه حل های نظامی سنتی را بسیار کم اثر می کند؟ اگر ایالات متحده و اسرائیل نتوانند «سر» سیستم را از بین ببرند، چه راهبردهایی – نظامی، سیاسی یا اقتصادی – ممکن است هنوز کارساز باشد؟
الکساندر گرینبرگ مورخ ایران و تحلیلگر ژئوپلیتیک و اطلاعاتی است. او بین سالهای 2005 تا 2010 در بخش تحقیقات واحد اطلاعات ارتش اسرائیل (امان) خدمت کرد و یکی از سرشناسهای ذخایر ارتش اسرائیل است. او در زمینه تحلیل ژئوپلیتیک با تاکید بر ایران، روسیه و خاورمیانه گسترده تر فعالیت می کند. گرینبرگ پژوهشگر موسسه امنیت و استراتژی اورشلیم است که در آنجا برنامه تحقیقاتی در مورد سیاست های منطقه ای ایران را مدیریت می کند. او دارای لیسانس و فوق لیسانس زبان و ادبیات عربی و خاورمیانه و مطالعات اسلامی از دانشگاه عبری اورشلیم است.
