گیسلی می گوید: «این بخشی از معامله بین پکن و تهران است: یکی می تواند حمایت و حمایت دیپلماتیک ارائه دهد در حالی که دیگری حفظ عرضه نفت را تضمین می کند. او میگوید صرفنظر از این، حتی کشورهایی که با ایران معامله دارند، از جمله چین، احتمالاً با نهادینهسازی بلندمدت هرگونه مکانیسم عوارض یا کنترل بر این تنگه مخالفت خواهند کرد.
محمد اسلامی، پژوهشگر دانشگاه تهران و زینب ملکوتی، پژوهشگر مؤسسه صلح جهانی، در کوئن مینویسند: «راهحل تصور شده (برای ایران) کنترل دائمی تنگه – ارائه خدمات، دریافت هزینهها و مهمتر از همه، تأمین امنیت نه تنها خلیج فارس، بلکه اهرمی ارزشمند بر اقتصاد جهانی است. دولتمرد مسئول هفته گذشته پس از جنگ، ایران احتمالاً تلاش خواهد کرد تا با بستن یک توافق آرام اما حیاتی با تقریباً هر کشوری، دوباره وارد اقتصاد بینالملل شود: عبور امن از تنگه هرمز در ازای به رسمیت شناختن چارچوب جدید ایران و پرداخت.
