همسویی جدید خاورمیانه: ترکیه، مصر و پاکستان در مذاکرات ایران و آمریکا میانجیگری می کنند

چه چیزی این کشورها را به هم متصل می کند؟ پاسخ از سطح دوجانبه شروع می شود. به عنوان مثال، عربستان سعودی و پاکستان در ماه سپتامبر یک توافقنامه دفاعی امضا کردند که شامل همکاری نظامی و تعهد به تلقی حمله به یکی به عنوان حمله به هر دو بود.

با این حال، در لحظه حقیقت، پاکستان به کمک عربستان سعودی که توسط ایران مورد حمله قرار گرفت، نیامد. نزدیکی دوجانبه نیز بین مصر و ترکیه و بین ترکیه و عربستان سعودی در فوریه رخ داده است

4 رجب طیب اردوغان رئیس جمهور از ریاض بازدید کرد و روز بعد از قاهره دیدن کرد. فراتر از بیانیه‌های مشترک که حاکی از توافق بر سر مهم‌ترین موضوعات بود، هر دو دیدار منجر به توافق‌های متعددی در زمینه‌های تجارت و امنیت شد.

ارتباط بین این کشورها البته بر اساس منافع است – برخی مشترک و برخی دیگر کاملاً دوجانبه.

همه این کشورها منافع سیاسی و اقتصادی در حفظ و تقویت روابط با ایالات متحده دارند.

آنها همچنین علاقه مند به کاهش نفوذ منطقه ای ایران، اسرائیل و شاید حتی هند هستند. در واقع، جنگ مکتبی را در خاورمیانه تقویت کرده است که هم ایران و هم اسرائیل را عامل هرج و مرج منطقه می داند.

با این حال، در حالی که ایران به طور قابل توجهی تضعیف شده است – حتی اگر رژیم آن در قدرت باقی بماند – اسرائیل قدرت نظامی و اطلاعاتی خود را نشان داده است. علاوه بر این، تصویر اسرائیل به عنوان یک قلدر منطقه ای، همانطور که در حملات قطر و ایران، و همچنین سیاست های دولت دست راستی در کرانه باختری و غزه، در سوریه و در لبنان منعکس شده است، این تصور را تقویت می کند که اسرائیل به دنبال دستیابی به تسلط بر منطقه است.

این همسویی مجدد منطقه ای به ظاهر جدید پیامدهای منطقه ای و شاید حتی جهانی دارد. مجموع جمعیت مصر، پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی به 500 میلیون نفر می رسد (پاکستان به تنهایی بیش از 250 میلیون نفر جمعیت دارد).

اسرائیل باید نگران این صف بندی باشد. ترس اصلی، انزوای فزاینده اسرائیل در منطقه است. اگرچه به نظر می رسد هیچ خطر فوری برای توافقنامه های صلح و عادی سازی که از جنگ غزه جان سالم به در برده اند وجود نداشته باشد، وخامت روابط اسرائیل با کشورهای منطقه – به ویژه مصر و اردن – همچنین بر چشم انداز پیشبرد عادی سازی با کشورهای دیگر در منطقه، به ویژه عربستان سعودی، پس از جنگ تأثیر خواهد گذاشت.

نگرانی دیگر تقویت موقعیت ترکیه در منطقه در نتیجه تضعیف ایران است. با توجه به واکنش نظامی محدود عربستان سعودی به حملات ایران و کاهش جایگاه منطقه‌ای مصر در طول سال‌ها، ترکیه رقیب اصلی برای رهبری مسلمانان منطقه است. اسرائیل بدون شک در نگاه ترکیه به عنوان یک مانع تلقی می شود.

اسرائیل باید انتظار داشته باشد که پس از جنگ، درخواست‌ها در جهان اسلام و عرب – و شاید در سطح جهانی – برای حل مسئله فلسطین، ابتدا در غزه و سپس در کرانه باختری تشدید شود. شکی نیست که این گروه جدید عربی-مسلمان در اینجا مبنای مشترکی برای همکاری پیدا خواهد کرد.