ونکوور، بریتیش کلمبیا – برای خالدا پوپل، بازیکن و فعال سابق، به رسمیت شناختن رسمی تیم پناهندگان زنان افغانستان در صحنه بینالمللی فقط مربوط به فوتبال نیست.
شورای فیفا هفته گذشته طی جلسه ای در ونکوور با اصلاح قوانین خود موافقت کرد تا پس از مبارزات طولانی پوپال، مدافعان و دیگران، این تیم را به رسمیت بشناسد، به این معنی که روزی می تواند به جام جهانی یا المپیک راه پیدا کند. این یک لحظه جشن برای پوپال پس از سال ها جنگ بود.
پوپال به آسوشیتدپرس گفت: “این همیشه در مورد هویت بوده است، همیشه در مورد ماموریت بزرگتر، فراتر از فوتبال بوده است. ما ماهر نیستیم، ماهرترین تیم در جهان، اگر رتبه ما، نتایج ما را ببینید، هرگز فقط در مورد فوتبال نبوده است.” “البته، فوتبال عشق و شادی است که به ارمغان می آورد. ما هرگز آن را فراموش نخواهیم کرد، اما بیشتر به این موضوع می پردازیم که ما به عنوان هویت، زنان افغانستان هستیم.”
پوپل یکی از اعضای موسس تیم ملی افغانستان در سال 2007 بود که قبل از به قدرت رسیدن طالبان که منجر به ممنوعیت ورزش زنان شود، برای قبولی مبارزه کرد. او بعداً در کمک به بازیکنان برای فرار از کشور در سال 2021 که کابل سقوط کرد، کمک کرد.
پوپال، بازیکنانی که فرار کردند و دیگر حامیان تیم متعاقباً کمپینی را برای احیای تیم ملی به عنوان یک تیم پناهنده که واجد شرایط رقابت برای کسب مقام در تورنمنت های بین المللی است، راه اندازی کردند.
پیروزی این تیم که با نام یونایتد زنان افغان بازی می کند، راه را برای تیم های دیگری که ممکن است در آینده با شرایط مشابهی روبرو شوند نیز باز کرد.
پوپل گفت: “آنها این گام بزرگ را برداشته اند تا نه تنها به زنان افغانستان اجازه دهند که کشور را به عنوان یک تیم ملی نمایندگی کنند، بلکه تندیس هایی را نیز تغییر داده و تطبیق داده اند که هیچ تیمی در موقعیت هایی مانند ما، که ما با آن روبرو بوده ایم، به گونه ای که ما متحمل رنج و فداکاری شده ایم، رنج نخواهند برد.” بنابراین این تغییر فقط برای افغانستان و آینده زنان افغان نیست، بلکه برای تغییر فوتبال در سطح جهان است.
بیش از 80 بازیکن مهاجر افغان در حال حاضر در سراسر استرالیا، ایالات متحده و اروپا پراکنده هستند. اخیراً دو اردو برای بانوان برگزار شد، یکی در انگلیس و دیگری در استرالیا.
انتظار می رود این تیم به رهبری مربی اسکاتلندی، پائولین همیل، یک جفت نمایشگاه را در پنجره بین المللی ژوئن آینده برگزار کند. مکان و حریفان برای مسابقات مشخص نشده است.
جیل الیس، مدیر ارشد فوتبال فیفا گفت: «من فکر میکنم آنچه این گونه میگوید این است که زنان میتوانند دور هم جمع شوند و ورزش در واقع میتواند این وسیله یا مجرای تغییر باشد.» فکر میکنم به همین دلیل است که ما در فیفا بسیار سخت کار میکنیم تا فوتبال زنان را به هر کشوری وارد کنیم، زیرا همه ما مزایای داشتن زنان قوی و با اعتماد به نفس در جامعه را میدانیم. اما اکنون که آن را در چنین بیانیهای بزرگ میبینم، فکر میکنم این فقط تقویت میکند که ورزش در واقع نه تنها میتواند مردم را دور هم جمع کند، بلکه میتواند تغییر ایجاد کند و فرصتهایی ایجاد کند، و به درستی برای کسانی که آن را از دست دادهاند یا از آنها نگرفتهاند.»
پوپال در روزهای اولیه به عنوان کاپیتان تیم ملی فعالیت می کرد، اما به دلیل تهدیدات جانی مجبور به فرار از کشور شد و در دانمارک اقامت گزید.
او همچنان به این تیم متصل بود و در سال 2018 به افشای آزار جنسی و جسمی مربوط به برنامه زنان کمک کرد. کرام الدین کرم، رئیس فدراسیون، به دلیل اتهامات سوء استفاده جنسی از سوی فیفا مادام العمر محروم شد.
در سال 2021، پوپال بخشی از یک ائتلاف بینالمللی بود که شامل اتحادیه جهانی فوتبالیستها FIFPRO بود که به 75 نفر از افراد مرتبط با تیم زنان کمک کرد تا در میان شرایط دلخراش از کشور فرار کنند.
اولین حرکت به سمت رسمیت شناختن تیم پناهندگان در اکتبر گذشته صورت گرفت، زمانی که پناهندگان افغان در تورنمنت شامل چاد، لیبی و تونس در مراکش شرکت کردند.
آندریا فلورانس، مدیر اجرایی اتحادیه ورزش و حقوق، گفت: «این چیزی فراتر از فوتبال است، بلکه ارسال این پیام است که هیچ دولتی نباید قدرت حذف زنان از زندگی عمومی را داشته باشد. ما از اینکه فیفا به صحبت های زنان افغان گوش داده و این شکاف در اساسنامه آنها را برطرف کرده است، بسیار هیجان زده هستیم. ما مشتاقانه منتظر تشویق آنها در سال های آینده هستیم.”
بالا آمدن تیم مورد تشویق بسیاری از نمایندگان شرکت کننده در کنگره فیفا در ونکوور در آستانه جام جهانی مردان تابستان امسال قرار گرفت.
برای پوپال، که کار زندگی او منجر به شناسایی تیم پناهندگان شد، این لحظه تأمل و تصمیم است.
پوپل گفت: “من به فشار آوردن ادامه خواهم داد و به حمایت خود ادامه خواهم داد. من به استفاده از پلت فرم، صدایم، برای آگاهی بیشتر ادامه خواهم داد، زیرا این زمانی است که زنان افغانستان، در داخل افغانستان، توجه جهان غرب را از دست داده اند.” بنابراین فوتبال پلتفرم ماست. این کانال ما است و ما همچنان در مورد وضعیت آنها صحبت خواهیم کرد و صدای آنها را ادامه خواهیم داد.”
