مناقشه خاورمیانه نشان دهنده تعادل ظریف اقتصادی است

داده‌های اقتصادی منتشر شده در هفته گذشته همچنان بر تنش‌هایی که سرمایه‌گذاران برای ماه‌ها با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، نشان می‌دهد: رشد تعدیل‌کننده، تورم که نزدیک به 3 درصد باقی می‌ماند، و نرخ‌های بهره که همچنان عامل اصلی نوسان بازارها هستند. این پس‌زمینه با درگیری‌های جاری در خاورمیانه پیچیده‌تر شد، که این پتانسیل را دارد که هم فشارهای تورمی را بالا ببرد و هم از طریق عدم اطمینان بیشتر بر رشد تاثیر بگذارد.

هفته گذشته ضرب الاجل آتش بس به پایان رسید و تمدید شد، در حالی که مذاکرات آمریکا و ایران به تعویق افتاد و تنگه هرمز تا حد زیادی برای عبور و مرور بسته شد. قیمت نفت با افزایش در طول هفته واکنش نشان داد، وست تگزاس اینترمدیت از 83.85 دلار در جمعه گذشته صعود کرد و هفته را به 94.40 دلار پایان داد، در حالی که از 90.38 دلار به 105.33 دلار رسید. علیرغم این حرکت، هفته را با بالاترین رکورد جدید به پایان رساند، در حالی که نرخ بهره فقط نسبتاً بالاتر بود.

با یک تقویم اقتصادی سبک تر، توجه به ژئوپلیتیک و شهادت روز سه شنبه سنا از نامزد ریاست فدرال رزرو، کوین وارش، معطوف شد. جای تعجب نیست که بسیاری از سؤالات مربوط به استقلال فدرال رزرو بود. وارش اظهار داشت: “رئیس جمهور تمایل دارند تا نرخ بهره را کاهش دهند. … استقلال فدرال رزرو به فدرال رزرو بستگی دارد” و بعداً اضافه کرد: “رهبری فدرال رزرو باید تصمیم بگیرد که چه کاری درست است.”

در حالی که او حمایت خود از استقلال فدرال رزرو را تکرار کرد، او همچنین تمایل به تغییر معنادار در نحوه ارتباط فدرال رزرو و به طور بالقوه نحوه استفاده از ابزارهای سیاست خود را نشان داد. به نظر او، یک فدرال رزرو “آرام تر” باید اتکای خود را به هدایت رو به جلو کاهش دهد و به تمرکز محدودتری بر سیاست پولی بازگردد – با این استدلال که فدرال رزرو “باید در مسیر خود بماند”. او همچنین ابراز عقیده کرد که استقلال آن زمانی که فدرال رزرو در بحث‌های سیاست مالی یا اجتماعی که نه اختیار و نه تخصص دارد، در معرض خطر قرار می‌گیرد.

به نظر می رسد وارش بیش از همه مشتاق ایجاد تغییر در ترازنامه فدرال رزرو بود – به ویژه استفاده مکرر از تسهیل کمی (QE) در دوران پس از بحران مالی جهانی و دوران پس از کووید (2009–اکنون). در یک مبادله قابل توجه، او این را به عنوان یک تغییر در رژیم و جعبه ابزار توصیف کرد و تاکید کرد که کانال ترازنامه به طور نامتناسبی نسبت به سیاست نرخ بهره به نفع صاحبان دارایی های مالی است:

“من فکر می کنم که این به معنای تغییر رژیم در اجرای سیاست است. … فدرال رزرو یک ابزار نرخ بهره و یک ابزار ترازنامه دارد. نظر من این است که ابزار نرخ بهره در شکاف قرار می گیرد – این عادلانه تر است. ابزار ترازنامه به طور نامتناسبی به کسانی که دارایی های مالی دارند کمک می کند. … نیمی از هموطنان آمریکایی ما هیچ دارایی مالی ندارند، بنابراین آنها چه دارایی های مالی برای آنها دارند.”

ما معتقدیم که این نظرات برای بازارها اهمیت دارد. دیدگاه ما مدت‌ها این بوده است که استفاده گسترده فدرال رزرو از QE در 18 سال گذشته، از ارزش‌گذاری بالاتر ارزش سهام حمایت کرده است و مهمتر از آن، تمایل به کاهش کوتاه‌تر و کم‌عمق‌تر از آنچه که بسیاری از سرمایه‌گذاران در چرخه‌های قبلی مشروط بودند، داشته است.

در کوتاه‌مدت، تمرکز بازار بر این است که فدرال رزرو تحت رهبری وارش چه معنایی می‌تواند داشته باشد و چه زود می‌تواند وارد شود. این سوال پس از آن که وزارت دادگستری اعلام کرد که به تحقیقات خود در مورد مازاد بر هزینه های مربوط به بازسازی ساختمان فدرال رزرو پایان می دهد، فوری تر شد، موضوعی که سناتور جمهوری خواه تام تیلیس به عنوان پیش نیاز برای تایید وارش ذکر کرده بود. در همین حال، رئیس جمهور ترامپ هفته گذشته در مصاحبه ای با CNBC از او پرسیده شد که آیا اگر رئیس جدید فدرال رزرو او فوراً نرخ بهره را کاهش ندهد، ناامید خواهد شد؟ او پاسخ داد: من این کار را خواهم کرد.

وارش نسبت به بخش عرضه اقتصاد ایالات متحده ابراز خوش بینی کرد – با برجسته کردن دستاوردهای بهره وری بالقوه ناشی از هوش مصنوعی – و او پیشنهاد کرد که تورم در جهت بهتری در حال حرکت است. با این وجود، ما همچنان بر این باوریم که کاهش نرخ‌ها در ماه‌های آینده برای سیاست‌گذاران دشوار خواهد بود (بدون ترس معنی‌دار رشد)، با توجه به اینکه تورم از دسامبر 2023 نزدیک به 3 درصد باقی مانده است، همراه با این واقعیت که فدرال رزرو از فوریه 2021 به هدف 2 درصدی خود نرسیده است. با توجه به تضاد فعلی عرضه در خاورمیانه با توجه به تأثیرات بالقوه قیمت‌های انرژی، این امر پیچیده است.

شاخص‌های مدیران خرید جهانی S&P ایالات متحده () بر این معضل تأکید کرد: تورم هزینه ورودی تسریع شد و تاخیرهای عرضه با سرعتی که از اواسط سال 2022 مشاهده نشده بود بدتر شد – که به بزرگترین جهش ماهانه در میانگین قیمت‌های فروش کالاها و خدمات از جولای 2022 کمک کرد. «تصویر کلی تورم در حال حاضر نگران‌کننده‌ترین تصویر برای تقریباً چهار سال گذشته است» و همچنین می‌گوید: «تعادل بین ریسک‌های افزایش شدید تورم در برابر ضعف اساسی رشد اقتصادی، سیاست‌گذاران فدرال رزرو را با معضلی رو به رشد مواجه می‌کند. با این حال، در صورتی که نرخ تورم از مسیر PMI پیروی کند، احتمالاً به طور فزاینده‌ای برای کاهش نرخ‌ها سخت خواهد بود.»

در اوایل هفته، یک گزارش قوی به تقویت روایت یک مصرف‌کننده انعطاف‌پذیر کمک کرد. با این حال، خرده فروشی برای تغییرات قیمت تعدیل نمی شود. خلاصه تجارت خرده فروشی پیشرفته فدرال رزرو شیکاگو Nowcast قبل از گزارش نشان می دهد که افزایش قیمت بخش عمده ای از قدرت تیتر را به خود اختصاص داده است – مطابق با این ایده که رشد هزینه های “واقعی” ملایم تر از ارقام اسمی است. با انعکاس این کاهش مخارج واقعی، انتظار می‌رود کل هزینه‌های مصرف‌کننده (طبق گزارش فدرال رزرو آتلانتا) در سه ماهه اول 1.4 درصد افزایش یابد که کندترین سرعت از سه ماهه اول 2025 (و قبل از آن، دسامبر 2022) خواهد بود. بر اساس گزارش فدرال رزرو آتلانتا، رشد اقتصادی کلی در حال حاضر برای سه ماهه اول 1.2 درصد برآورد شده است که نسبت به برآوردهای سه ماهه اول کاهش چشمگیری داشته و نسبت به سه ماهه چهارم سال 2025 که 0.5 درصد ناامیدکننده بوده، اندکی افزایش یافته است.

با توجه به دامنه جریان‌های متقاطع، همچنان انتظار افزایش عدم اطمینان در ماه‌های آینده را داریم و به سرمایه‌گذاران یادآوری می‌کنیم که پادزهر عدم قطعیت، تنوع است – نه تمرکز در هیچ طبقه دارایی، موضوع یا بخش محدودی از بازار سهام. در تفسیر هفته قبل خود به دو شرکت اشاره کردیم که یادآور دوران دات کام اواخر دهه 1990، نام و روایت خود را به سمت هوش مصنوعی معطوف کردند و سهام‌های رو به زوال قبلی را به شدت بالاتر بردند.

هفته گذشته یادآوری دیگری از خطرات تمرکز و موضوعات تیتر محور ارائه کرد: اینتلشرکتی که اکنون دولت ایالات متحده در آن سهام دارد، درآمدهای قوی را گزارش کرد، که باعث شد سهام بالاتر رود و این امکان را به آن داد تا نهایتاً اوج دات کام 74.875 دلاری خود را که در 31 اوت 2000 تعیین شده بود، تحت الشعاع قرار دهد. همچنین شایان ذکر است که بخش فناوری ایالات متحده در 27 مارس 2000 به اوج خود رسید و تا 17 ژوئیه 2000 به قیمت بالایی نرسید.

در دوره‌هایی مانند این – زمانی که بازارها، تورم و چشم‌انداز ژئوپلیتیکی در نوسان هستند – انعطاف‌پذیری پورتفولیو در مورد پیش‌بینی نقطه داده بعدی کمتر می‌شود و بیشتر در مورد اطمینان از اینکه قرار گرفتن در معرض بیش از حد به هیچ یک از نتایج وابسته نیست، می‌شود. تنوع در بین طبقات دارایی، جغرافیا و ارزش بازار یکی از معدود ابزارهایی است که می تواند به سرمایه گذاران کمک کند تا عدم اطمینان را در هر چرخه اقتصادی طی کنند.