عصر همگی شما بخیر
اول از همه، میخواهم از لوز مارینا مانتیلا و کل تیم در موسسه سینچی تشکر کنم که این شب را برای جشن روز اروپا و این نمایشگاه زیبا از محصولات اقتصاد آمازون که ما از طریق پروژه «آبریگ» از آن حمایت میکنیم، برگزار کردند. به دولت کاکوتا، شهردار فلورانسیا و 15 شهرداری دیگر در کاکوتا که با این فداکاری و اشتیاق از بازدید سفارت های اتحادیه اروپا استقبال کردند. و البته به همه شما حاضرین که بسیاری از آنها سال ها از شرکای نزدیک ما بوده اند.
دوستان،
باعث افتخار است که امروز با شما هستم و روز اروپا را از Caquetá، درب طلایی آمازون کلمبیا جشن می گیریم. سفرای کشورهای عضو اتحادیه اروپا و من خرسندیم که این روز صلح و اتحاد را در چنین بخش نمادین روابط خود با کلمبیا جشن بگیریم. بخشي كه بيش از 20 سال با آن ارتباط عميق داشتيم كه نشان دهنده تعهدات ما به اين كشور است.
کاکوتا یکی از مناطقی بوده است که در طول سالها تحت تأثیر درگیریهای کلمبیا قرار گرفته است. این یک اکوسیستم استراتژیک است که رشته کوه های آند را به جنگل های آمازون متصل می کند. سرزمینی با تنوع زیستی، خانه اسطوره ای چیریبیکت، و همچنین سرزمینی که به شدت تحت تاثیر جنگل زدایی قرار گرفته است. همچنین منطقه ای با پتانسیل بسیار زیاد، از اکوتوریسم گرفته تا اعتبارات کربن، از میوه ها و نخل های آمازون گرفته تا پنیر و دام های پایدار. بسیاری از درسهایی که در طول بیش از بیست سال کار با سرزمینهای کلمبیا آموختهایم، اینجا در کاکوتا آموختهایم. ما این دانش را از مردم کاکوتا به دست آورده ایم.
امسال، ما شعار سفر تیم خود به اروپا را اینگونه انتخاب کردیم: “صلح طبیعت ماست.” این عبارت بیانگر اعتقاد مشترک ما با کلمبیا است که صلح، حفاظت از طبیعت، و توسعه اقتصادی یک هدف و یک سرنوشت است. «صلح طبیعت ماست» در تاریخ ما نیز طنین انداز است: از 9 مه 1950، درخواست روبرت شومان، وزیر امور خارجه فرانسه برای تبدیل زغال سنگ و فولاد، دو صنعت جنگ، به سلاح صلح، منجر به اتحادیه اروپای امروزی می شود: 450 میلیون شهروند آن، 27 کشور عضو آن، و نهادهای فراملی آن، برای ساختن یک مقصد مشترک. پروژه ای که صلح و عدم تکرار را برای بیش از سه نسل اروپایی به ارمغان آورده است.
“صلح طبیعت ماست”، اما متأسفانه، جنگ نیز بخشی از طبیعت انسان است. و جنگ به مرزهای اروپا بازگشته است. اخیراً در خاورمیانه، به دلیل یک اقدام تروریستی وحشیانه و وحشیانه که همه ما آن را محکوم کرده ایم، اما واکنشی وحشیانه و نامتناسب را برانگیخته است و منجر به کشته شدن هزاران غیرنظامی شده است – پاسخی که هیچ چیزی را حل نخواهد کرد و باید جای خود را به گفتگو و جستجوی راه حلی پایدار بین دو کشور اسرائیل و فلسطین بدهد. و بیش از دو سال است که در اوکراین از طریق یک تهاجم غیرموجه، نقض قوانین بین المللی، کشوری به دنبال پاک کردن همسایه خود از نقشه قاره است و اصل تخطی از مرزها را که برای همزیستی بین ملت ها ضروری است، تضعیف می کند. “صلح طبیعت ماست” اما بادهایی که از روسیه و خاورمیانه دریافت می کنیم بادهای جنگ و نفرت است. و ما باید برای رویارویی با آنها آماده باشیم.
با وجود این بادها، امسال روز اروپا فرصتی است برای جشن گرفتن بیستمین سالگرد پیوستن هشت کشور اروپای مرکزی و شرقی و دو کشور جزیره ای مدیترانه ای قبرس و مالت به اتحادیه اروپا. از بین این ده کشور، سه کشور امروز حضور دارند: جمهوری چک، مجارستان و لهستان. پیوستن آنها به اتحادیه اروپا یک لحظه شادی بزرگ، پیروزی برای دموکراسی و کثرت گرایی، اتحاد مجدد قاره اروپا به لطف پایان جنگ سرد بود. با این حال، رویدادهای سالهای اخیر به ما یادآوری میکند که آزادی و صلح شکننده هستند و مستلزم توجه مداوم هستند. آن آرامش در نهایت یک حالت طبیعی نیست، بلکه چیزی است که قدم به قدم ساخته و پرورش می یابد. ایجاد اعتماد. به اشتراک گذاشتن اهداف، رویاها و گاهی ترس های مشترک.
در این راستا، با وجود مشکلات و چالشها، به نظر من یادآوری این نکته مفید است که کلمبیا برای ما الهامبخش است. تعهد کسانی که توافقنامه صلح را امضا کردند به مصالحه. کار کمیسیون حقیقت، و اکنون صلاحیت ویژه برای صلح (JEP) و واحد جستجو، برای روشن شدن حقایق، دستیابی به عدم تکرار، و جستجوی مسیری به سوی عدالت و غرامت برای قربانیان. اراده برای صلح و شجاعت خود جامعه کلمبیا، رهبران آن، و جوامع بومی، دهقانی، و تبار آفریقایی آن. اراده کل یک کشور برای مقابله با گذشته، درک آنچه اتفاق افتاده است تا از تکرار آن جلوگیری شود.
تعهد به اجرای کامل توافقنامه صلح 2016 و دستیابی به دو وعده بزرگ آن: کاهش شکاف های ارضی، اجتماعی، قومی و جنسیتی و تضمین حضور همه جانبه دولت در سراسر قلمرو ملی. موضوع پیچیده زمین و عنوان آن، برای شکستن چرخه معیوب درگیری و تخریب محیط زیست ضروری است.
همچنین تعهد حمایت از گفتگو با گروههای جدیدی وجود دارد که از زمانی که FARC-EP سرزمینها را ترک کردند و به تعهدات خود از هاوانا عمل کردند، دوباره ظهور کردند، اما دولت وارد نشد. در این راستا، همانطور که می دانید، اتحادیه اروپا وظیفه حمایت از کلمبیا را بر عهده گرفته است: آلمان، اسپانیا و سوئد به عنوان تسهیل کننده در روند صلح با ELN. ایرلند و اتحادیه اروپا در روند صلح با شهردار مرکزی Estado; اتحادیه اروپا، بار دیگر، با گفتگوهای شهری در بوئناونتورا و کیبدو. ما پیچیدگی این فرآیندها را از نزدیک مشاهده می کنیم، اما پتانسیل آنها را نیز می بینیم. برای تبدیل آتش بس ها به آسیب رساندن به مردم چه می توان کرد؟ هر آنچه که می توان برای بهبود شرایط زندگی جوامع، حمایت از حقوق آنها و ایجاد حضور همه جانبه دولت در قلمرو آنها به دست آورد. و چگونه خود جوامع اصرار دارند که گروه های مسلح متعهد به صلح باشند.
همچنین تعهد مصمم کلمبیا به دفاع از طبیعت و سیاره ما الهام بخش است. بر کسی پوشیده نیست که موضوع گذار سبز بحث های مهمی را در کشورهای اتحادیه اروپا ایجاد می کند، که به اعتقاد من، به ویژه در مورد توزیع قربانی ها و عزت دوباره روابط بین مناطق روستایی و شهری، مشروع است. با این حال، اروپا از مسئولیت های گذشته و حال خود آگاه است و ما مصمم هستیم که سهم خود را در مبارزه با تغییرات آب و هوا و بحران تنوع زیستی به عهده بگیریم. کلمبیا، در این مبارزه در صحنه بینالمللی، یکی از نزدیکترین و همسوترین کشورها با اهداف اقلیمی یکسان، همان تمایل برای تبدیل اقتصاد خود به سمت انرژی پاک، حملونقل پایدار و فرآیندهای تولید و مصرف دایرهای بوده است. و اکنون، تصمیم مهم آن برای میزبانی COP16 در زمینه تنوع زیستی است.
ما به طور گسترده با دولتهای متوالی، با متحدان بزرگمان: پارکهای طبیعی ملی، سینچی، هومبولت، IDEAM، مؤسسه جغرافیایی آگوستین کودازی، و بسیاری دیگر کار کردهایم تا از اکوسیستمهای استراتژیک این کشور محافظت کنیم: جنگلها، جنگلهای حرا، البته آمازون، و ارتباط آن با آندها و کوههای آند و اقیانوس آرام. اکوسیستم
ما همچنین از بزرگی سرمایهگذاریهای مورد نیاز برای دستیابی به این گذار دیجیتالی و سبز دوگانه و حتی بیشتر از آن برای دستیابی به آن به طور عادلانه و پشت سر گذاشتن هیچکس آگاه هستیم. این دقیقاً همان پیشنهادی است که ما از طریق “دروازه جهانی” به کلمبیا ارائه کرده ایم و تلاش های بین بانک سرمایه گذاری اروپا (EIB)، بانک های توسعه ملی، همکاری و شرکت های اروپایی و کلمبیایی را گرد هم می آورد.
در نهایت، من قدرت جامعه مدنی کلمبیا را الهام بخش می دانم. زنان و جوانان، نیروهای عظیم تحول، متحدان استراتژیک اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن در تلاش ما برای صلح و محیط زیست هستند. سازمانهای جامعه مدنی، دهقانان، بومیان، تبار آفریقایی، نمایندگان قربانیان و کرسیهای آنها در کنگره، «مشکلهای صلح». رهبران اجتماعی، روزنامهنگاران، مدافعان حقوق بشر و محیطزیست، و گروههای LGBTIQ+ که به مبارزه برای یک جامعه عادلانهتر ادامه میدهند.
آنچه که گفتم ممکن است کلی تر به نظر برسد، اما من از صحبت کردن در مورد کاکوتا و گردهمایی بزرگ ما در این روزها حول شعارمان دست نکشیدم: «صلح طبیعت ماست». من به امضاکنندگان صلح از بخش، به ویژه فضای آموزشی و ادغام مجدد منطقه ای سابق آگوا بونیتا که در 6 مه از آن بازدید کردیم، فکر می کنم. نمونه ای از ادغام مجدد و ساختن یک پروژه زندگی و جامعه با تمام روستاهای مجاور در شهرداری لامونتانیتا. در کار بزرگی که توسط آژانس ادغام مجدد و عادی سازی، دفتر شهردار، دولت و شرکای دیرینه ما، ماموریت راستی آزمایی سازمان ملل و MAPP-OAS، برای حمایت از روند ادغام مجدد و تعهد آنها به صلح در کلمبیا انجام شد.
به طور کلی، من به تمام شرکای برنامه Rutas PDET فکر می کنم که از طریق تقویت زنجیره لبنیات و کاکائو، دامپروری پایدار، احیای جنگل ها و بهبود راه های روستایی توسط خود جوامع، امکان پیش بینی مسیری برای دستیابی به صلح و توسعه اقتصادی در کنار حفاظت از محیط زیست را فراهم کرده اند. امروز آژانس نوسازی سرزمینی – ART، شبکه Adelco، اتحاد بینالمللی تنوع زیستی، مرکز بینالمللی کشاورزی گرمسیری، ICCO Connection و همکاران این پروژه نمادین صندوق صلح اروپا در اینجا هستند.
و همانطور که چند دقیقه پیش در مورد شجاعت جوامع کلمبیایی و رهبری اشاره کردم، می خواهم به جامعه پاتو بالسیلاس در شمال کاکوتا ادای احترام کنم. اولین ذخیره دهقانی در کشور، یکی از قوی ترین فرآیندهای سازمانی در کلمبیا، که با فشار شدید دو گروه مسلح مواجه است و به مبارزه برای حقوق خود و برای سرزمینی عاری از بازیگران مسلح ادامه می دهد. اتحادیه اروپا در کنار آنها می ایستد. ما همچنان اصرار خواهیم کرد که مقامات کشور از جامعه خود که نمادی از مبارزه دهقانان کلمبیایی برای صلح و حفاظت از طبیعت است، محافظت کنند.
من اظهاراتم را بیشتر از این توضیح نمی دهم، اما می خواهم از شما دعوت کنم که در این مزرعه، این جنگل با طعم های متنوع زیستی، کاوش کنید و با قهرمانان آن ملاقات کنید: محصولات لبنی، کاکائو، کوپوآزو، محصولات جنگلی غیر چوبی، امنیت غذایی و اکوتوریسم – که قهرمانان آینده کاکوتا نیز هستند. از ماگنولیا و جانی، میزبانان ما، تشکر میکنیم که با مهربانی کازا کمپسینا زیبای خود را به ما قرض دادند.
دلیل سفر مشترک ما به کاکوتا، چیزی که برای جشن گرفتن و تأیید مجدد اینجا آمده ایم، در چند کلمه خلاصه می شود. صلح کلمبیا پروژه ای از کشور و قلمرو است که در طول سال ها ساخته شده است. خود توافقنامه صلح به این ماه می رسد که با گذشت 15 سال از اجرای آن، 7 سال و نیم می گذرد، یعنی دقیقاً در نیمه راه. تیم اروپا از ابتدا در کنار کاکوتا بوده است. تا پایان راه با شما خواهیم بود.
زنده باد کاکوتا زنده باد کلمبیا زنده باد اتحادیه اروپا و زنده باد صلح، زیرا این طبیعت ماست.
