افغانستان سومین میزان تلفات ناشی از مواد منفجره در جهان را دارد و هر ماه حدود 50 نفر کشته یا زخمی می شوند که تقریبا 80 درصد آنها را کودکان تشکیل می دهند. این بدان معناست که هر روز حداقل یک مصدوم وجود دارد و این مصدوم به احتمال زیاد یک کودک است. 90 درصد از این تلفات ناشی از مهمات منفجر نشده و مهمات رها شده است که پس از 40 سال درگیری به جا مانده است.
بیش از 1000 کیلومتر مربع زمین در افغانستان آلوده است: این بیش از 140000 زمین فوتبال است. تقریباً 3 میلیون نفر، حدود 900 مرکز آموزشی و بیش از 200 مرکز بهداشتی شناخته شده است که در 1 کیلومتری آلودگی مواد منفجره قرار دارند، اگرچه این ارقام می تواند بسیار بیشتر باشد زیرا بسیاری از ولسوالی ها هنوز به طور کامل بررسی نشده اند.
بزرگترین چالشی که در مقابله با مین روبه رو است کمبود بودجه است. مقامات بالفعل از این بخش حمایت می کنند، بهبود وضعیت امنیتی به این معنی است که دسترسی در سراسر کشور امکان پذیر است، و افغانستان امضا کننده تمام کنوانسیون های بین المللی مین زدایی است. با افزایش بودجه، یک فرصت بسیار واقعی برای رهایی این کشور از آلودگی وجود دارد که به مردم افغانستان اجازه می دهد تا زندگی خود را بدون هیچ مانعی توسط بقایای جنگ احیا کنند.
