پیرها اعلام جنگ می کنند، جوان ها با آن می جنگند
در Rep. ریچ مک کورمیک نظر (R-GA)، ارتش آمریکا باید نیروها را در ایران پیاده کند. به اندازه کافی منصفانه آمریکایی ها بر اساس قانون اساسی حق دارند آنچه را که فکر می کنند بیان کنند. با این حال، مک کورمیک (57) باید انتظار عقب نشینی داشته باشد. نه فقط به این دلیل که هزینه استراتژی او با خون و گنج آمریکایی پرداخت خواهد شد. اما به این دلیل که استدلال خود را بر این باور است که آمریکا در جنگ ویتنام و افغانستان پیروز شده است. موضعی در تضاد با توافق جریان اصلی که آمریکا برنده آن نشد.
برنده شدیم؟ چه کسی می دانست؟
روز سه شنبه، مک کورمیک استدلال خود را توضیح داد به میزبان نیوزمکس تاد استارنز.
مک کورمیک به اعتبار خود گفت که جنگ زمینی اولین انتخاب او نیست. با این حال، او به این نتیجه رسید که می تواند دومین مورد او باشد. به قول او:
بله، من نمیخواهم چکمههای روی زمین داشته باشم، اما میخواهم همه گزینهها روی میز باشد.»
او موضوع خود را گسترش داد:
“یکی از کارهایی که ما در گذشته ضعیف انجام داده ایم این است که کاری به نام جنگ محدود انجام می دهیم. هرگز برای ما کارساز نبود. وقتی به دانشکده جنگ یا دانشکده فرماندهی و ستاد می رفتیم، همیشه یاد می گرفتیم که بدترین نوع جنگ در هر جنگی این است که آن را نیمه کاره انجام دهیم. ما در افغانستان و عراق وحشتناک بودیم تا زمانی که عملیات افزایشی انجام دادیم. و بعد بردیم
وی افزود:
ما در ویتنام وحشتناک بودیم تا زمانی که تندر وان را اجرا کردیم – رولینگ تندر وان و رولینگ تندر دو، و بعد بردیم.
مک کورمیک تعریف متفاوتی از «برنده شدن» نسبت به آنچه عموماً پذیرفته شده است دارد. عراق را به او می دهم. ارتش آمریکا نیروهای مسلح صدام حسین را مورد ضرب و شتم قرار داد و این نیرومند عراقی را دستگیر کرد. با این معیار، ما در جنگ پیروز شدیم. حتی اگر ما به طرز بدنامی آرامش را از دست دادیم.
با این حال، آمریکا با چه معیاری در افغانستان یا ویتنام پیروز شد؟
او باید بهتر بداند
من بیوگرافی مک کورمیک را نمی دانستم. فرض اولیه من این بود که او یک روبی سواد و ناآشنا با تاریخ نظامی آمریکا بود. من اشتباه کردم
خواننده ممکن است متوجه شده باشد که مک کورمیک میدانست چه چیزی در این کتاب آموزش داده شده است.دانشکده جنگ، یا دانشکده فرماندهی و ستاد». چگونه؟ معلوم است که مک کورمیک بوده است یک افسر تحصیل کرده در ارتش به مدت 20 سال (1997-2017). او هم در نیروی دریایی و هم در نیروی دریایی به عنوان خلبان و پزشک خدمت کرد. (او یک مدرک پزشکی از دانشکده پزشکی مورهاوس.)
اگر مک کورمیک به ارتشی به رهبری پیت هگزث ملحق شده بود، به شما اجازه میدهم که تاریخ تجدیدنظرطلب را به او آموزش میدادند. با این حال، من شک دارم که در دولتهای قبلی، ارتش آموزش میداد که آمریکا در جنگهایی پیروز شده بود که نبرده بود.
بنابراین، اعتقادات تاریخی مک کورمیک باید از شرایط دیگری ناشی شود. چه، من نمی دانم. با این حال، توانایی باور اشتباهات در میان حامیان MAGA قوی است. این به مک کورمیک اجازه میدهد همچنین باور کند که چکمههای روی زمین یک گزینه نظامی کمهزینه و ساده است. او گفت:
“هر چه سریعتر این موضوع را برطرف کنیم، بهتر است. جزیره خارگ را تصرف می کنیم، که از نظر فنی چکمه های روی زمین است. می توان آن را تقریباً بدون نقص انجام داد. ما قدرت آتش کافی داریم. دفاع از آن بسیار آسان است.»
مک کورمیک با واقعیت ها جنگ می کند
این فرض معمولی که جنگها آسان و کوتاه هستند، یادآور نظر دونالد رامسفلد است. فرض glib در سال 2003 که جنگ عراق در آن پایان می یافت “پنج روز یا پنج هفته یا پنج ماه، اما قطعا قرار نیست بیشتر از این دوام بیاورد” پرزیدنت بوش به همان اندازه در مورد طولانی شدن درگیری خوش بین بود. در 1 می 2003، تنها شش هفته پس از اولین شلیک، او به طرز معروفی اعلام کرد“ماموریت انجام شد.”
با این حال هشت سال بعدها، آمریکایی ها هنوز در حال مرگ بودند. را بیاورید تعداد کل تلفات آمریکا در عراق به 4492 نفر رسید.
افغانستان زمان بیشتری گرفت. طولانی ترین جنگ آمریکا 2459 پیمانکار نظامی و 1822 غیرنظامی تلفات. از جمله 13 مورد نهایی در سال 2021 که پرزیدنت بایدن با رحمت به این لعنتی پایان داد. عددی که قبلاً در جنگ ایران برابر شده بود و اگر مک کورمیک راهش را بگیرد، به زودی به راحتی از بین خواهد رفت.
در ویتنام، اعداد بود به طور قابل توجهی بالاتر است – 58281 کشته تایید شده و 1582 MIA دیگر. برای چی؟ مطمئناً برای برد نبود. آخرین تصویر پاک نشدنی جنگ، تخلیه سفارت آمریکا در سایگون است. این یک پیروزی نیست.
علاوه بر این، بیایید توجه داشته باشیم که مراقبت های اضطراری و میدان جنگ بسیار بهبود یافته است (با توجه به درس های آموخته شده از مجروح شدن 1000 سرباز آمریکایی)، رزمندگان با صدمات ویرانگر، هم جسمی و هم روانی زنده می مانند.
عقل مرخصی می گیرد
درک اینکه چگونه مردی که به مدت 20 سال به عنوان افسر در ارتش ایالات متحده خدمت کرده است، چگونه می تواند در مورد سابقه برد و باخت آمریکا در جنگ دچار توهم شود.
تمایل مک کورمیک به باور چیزی که در مواجهه با شواهد به چشم می خورد، قدرت یک رهبر کاریزماتیک را برای متقاعد کردن پیروان خود که جنگ صلح است – و موارد مشابه، روشن می کند.
