داستان وس مور در افغانستان شروع به آشکار شدن می کند

فرماندار وس مور در سخنرانی آغازین خود در آکادمی نظامی Valley Forge در 9 مه به فارغ التحصیلان گفت که آکادمی به آنها “چیزی را آموزش داده است که ای کاش بیشتر مردم در این جامعه می فهمیدند – که ما دروغ نمی گوییم، تقلب نمی کنیم، دزدی نمی کنیم، و کسانی که انجام می دهند را تحمل نمی کنیم.”

برای دو دهه، گزارش های خود مور از خدمت ارتش و استقرار او در افغانستان آزمایش کرده است که آیا او با این استاندارد زندگی می کند یا خیر.

در مصاحبه ای در آوریل 2014 با مجله USO “On Patrol” از مور در مورد وظایفش در افغانستان پرسیده شد. مور گفت: «من یک افسر پیاده نظام، افسر پلیس نظامی بودم و پس از پیوستن به لشکر 82 هوابرد، مأمور عملیات ویژه شدم.

بر اساس سوابق ارتش، پاسخ او درست نبود.

این سوابق نشان می دهد که مور یک افسر پیاده نظام نبوده، در هیچ زمینه عملیات ویژه واجد شرایط نبوده و برای انجام هر یک از این نقش ها به افغانستان اعزام نشده است.

جان مرسون، یک کاپیتان سابق ارتش که در افغانستان خدمت می کرد، گفت: “امکان ندارد که همه آن چیزها به یکباره در یک استقرار باشد، و چنین لاف زدن باعث شک بیشتر کهنه سربازان می شود.” این بیانیه یکی از بسیاری از ادعاهای نادرست فرماندار مور در مورد دوران حضورش در ارتش است و اکثر کهنه سربازان واقعاً در مورد هر کسی که بگوید آنها عملیات ویژه بوده اند تردید دارند.

هنگامی که مور در 15 اوت 2005 وارد افغانستان شد، او یک ستوان جدید پلیس نظامی بود. اما او به شرکت 212 پلیس نظامی، واحدی وابسته به تیپ لشکر 82 هوابرد که به آن ملحق شد، منصوب نشد. در عوض، مور در یک شغل کارکنان تیپ قرار گرفت که برای آن هیچ آموزشی، تجربه ای نداشت و طبق استانداردهای معمول ارتش، رتبه بسیار کمی داشت.

212 قبلاً در نبرد یک سرباز کشته و چندین نفر زخمی شده بود. با این حال، علیرغم اینکه پلیس نظامی تنها مدرک ارتش بود که مور داشت، معاون فرمانده تیپ، سرهنگ دوم مایک فنزل، دوست شخصی مور، او را به عنوان افسر عملیات اطلاعات به کارکنان ستاد منصوب کرد.

افسران بازنشسته ارتش با مشورت Highlight این ترتیب را بسیار غیرعادی خواندند و گفتند که به نظر می رسد به نفع مور است و به طور بالقوه او را از خطر مستقیم بیشتر از خدمت در شرکت MP دور نگه می دارد. آن افسران بازنشسته، از درجه سرگرد تا سرتیپ، از این افسران خواسته اند ناشناس باقی بمانند، زیرا نگران این هستند که ممکن است به دلیل ارائه نظرات حرفه ای خود در مورد سوابق نظامی یک مقام منتخب، با دکس یا حملات رسانه های اجتماعی مواجه شوند.

“موقعیت کارکنان”

عملیات اطلاعات برای یک ستوان تازه صلاحیت شده یک شغل سطح پایین نیست. افسران IO برنامه ریزانی هستند که سایبری، جنگ الکترونیک، عملیات روانی، امور عمومی، امور داخلی و فریب نظامی را در عملیات کلی یک واحد ادغام می کنند.

سروان ارتش ایوا براون از گردان عملیات اطلاعاتی 301، IO را در ویدئویی از وزارت جنگ به عنوان “موقعیت ستادی” توصیف کرد که به “تعامل، هماهنگی و ادغام بسیاری از قابلیت های مختلف نیاز دارد.” او افزود که IO میدانی نیست که افسر مستقیماً به عنوان ستوان وارد آن شود. این مجموعه مهارتی است که در بالای شاخه اصلی افسر ساخته شده است.

تا سال 2005، ارتش به مدت 6 سال یک دوره 12 هفته ای IO را در فورت لیونورث، کانزاس، برای افسرانی که وارد منطقه عملکردی 30 (FA30) می شدند، اداره کرد. افسران معمولاً پس از ارتقاء به کاپیتان، تکمیل دوره شغلی کاپیتان شاخه ارتش خود، تجربه فرماندهی شرکت واجد شرایط می شوند و قادر به دریافت گواهینامه امنیتی فوق سری هستند.

هیچ سابقه ای نشان نمی دهد که مور چنین چیزی را داشته است. او تازه از دوره ابتدایی افسری خود به افغانستان آمد، بدون تجربه واقعی در پلیس نظامی، رهبری سربازان در شاخه خود، و او هیچ آموزش یا صلاحیت IO نداشت.

یک سرتیپ بازنشسته که سوابق مور را بررسی کرد، گفت که تصور موفقیت او به عنوان رئیس تیپ عملیات اطلاعاتی – هماهنگ کننده وظایف احتمالاً توسط افسرانی که از او بالاتر بودند – بدون کمک قابل توجه، دشوار است. این کمک تقریباً مطمئناً از طرف فنزل آمده است.

فنزل با قرار دادن مور در یک شغل IO، احتمالاً مقررات ارتش 614-100، سیاست تعیین افسر ارتش را نقض کرده است. این آیین‌نامه می‌گوید هدف این است که «افسر مناسب را در زمان مناسب در شغل مناسب قرار دهیم» و مشخص می‌کند که ستوان‌های جدید واجد شرایط باید در جایی که «تجربه صلاحیت رهبری/شاخه‌ای در دسترس است» منصوب شوند.

این فرصت با شرکت پلیس نظامی 212 وجود داشت. در عوض، مور یک شغل غیر پلیس نظامی در کارکنان تیپ دریافت کرد که برای آن صلاحیت نداشت. آیین‌نامه 100-614 ارتش نیز می‌گوید این پست‌ها، اگر باید به ستوان‌ها بروند، باید به افراد با تجربه بروند، نه افسران تازه‌کار.

توصیفات بعدی مور از آن استقرار صرفاً در رزومه او اغراق آمیز نبود. آنها واقعیت مرکزی خدمت او در افغانستان را پنهان کردند: او افسر پیاده نظام یا افسر عملیات ویژه ای نبود که بعداً ادعا کرد، و حتی شغلی که داشت شغلی بود که او صلاحیت انجام آن را نداشت.

Highlight از مور و فنزل خواست تا در نامه‌ها و ایمیل‌های متعددی برای توضیح شرایط و روند فکری که در پشت مأموریت مور وجود دارد، به ضبط بروند. مور تا به امروز از پرداختن به این موضوع خودداری کرده است. فنزل گفته است که بدون اجازه مور در مورد حرفه نظامی مور بحث نخواهد کرد. مور از ارائه آن خودداری کرده است.

یک گزارش ارزیابی متورم

گزارش ارزیابی افسر متورم مور – OER ارتش – او را علیرغم تجربه محدودش، به عنوان نوعی واندرکایند نظامی معرفی می کند. افسران بازنشسته ای که Highlight با آنها مشورت کرده بودند، آن را مضحک خواندند.

آنها همچنین به شلختگی اداری OER اشاره کردند. نام کوچک مور مانند سایر کلمات اشتباه نوشته شده است. تخصص ارتش او اشتباه است. او دارای صلاحیت پلیس نظامی 31A بود، نه عملیات اطلاعاتی FA90. دوره رتبه بندی اشتباه است، به او اعتبار برای مدت زمان خدمت در افغانستان زمانی که او آنجا نبود می دهد.

مهم ترین خطا این است که OER مور را به عنوان ستوان اول رتبه بندی می کند، حتی اگر او شش هفته قبل از آخرین روز دوره گزارش به کاپیتان ارتقا یافته بود. بر اساس مقررات 623-105 ارتش که بر سیستم گزارش ارزیابی افسران ارتش حاکم است، او باید به عنوان کاپیتان درجه بندی می شد.

به عنوان یک کاپیتان، مور باید در برابر یک گروه همتا با تجربه تر ارزیابی می شد و تورم را سخت تر می کرد. این یک خطای قابل توجه بود که باید منجر به بازگشت OER برای اصلاح شود.

روایت OER همچنین مقررات ارتش 623-105 را نقض می‌کند که افسران ارشد را از توصیف افسرانی که به آنها رتبه می‌دهند با استفاده از نثر متورم و ادعاهای غیرقابل تأیید منع می‌کند. ارزیاب مور او را به عنوان یک “افسر 1% برتر” توصیف کرد، دقیقاً نوعی اظهارات غیرعینی که ارتش به دنبال جلوگیری از آن است. هیچ افسری نمی تواند به طور معتبر دیگری را در میان 1 درصد برتر قرار دهد بدون اینکه مبنای معتبری برای مقایسه با سایر افسران ارتش داشته باشد. این همان چیزی است که ارتش در پاراگراف 3-26 آیین نامه آن را “حیله روایی ممنوع” می نامد.

مور اغلب برای توضیح دستاوردهای شغلی خود در ارتش از خط “1٪ برتر” استناد می کند.

نظرات رتبه بندی ارشد حتی بیشتر قابل توجه است. نام ویرایش شده است، اما موقعیت وظیفه مشخص می کند که فنزل – دوست نزدیک مور و به سختی یک ناظر عینی است.

فنزل نوشت: “1LT مور بهترین ستوان من درجه ارشد و بهترین افسر جوانی است که در 17 سال خدمت سربازی ام دیده ام.” او ادعا کرد که «استعدادهای فوق‌العاده مور، او را با سرگردها و سرهنگ‌هایی که در موقعیت‌های مشابه فعالیت می‌کنند، برابری می‌کند». او همچنین مور را “به راحتی یک افسر BZ” توصیف کرد – مخفف ارتش برای “زیر منطقه”، به معنای ارتقاء پیش از همتایان و جدول زمانی عادی.

افسران بازنشسته ای که Highlight با آنها مشورت کرده اند، این نظرات را “بیش از حد” و حتی در یک رابطه نظارتی معمولی مشکوک خوانده اند. این افسران می گویند که با توجه به دوستی نزدیک فنزل با مور، بسیار نگران کننده تر هستند.

آنها به سوگیری آشکار فنزل و غیرقابل قبول بودن ادعای مور، افسری تازه صلاحیت شده و بدون تجربه در شعبه، همتراز با سرگردها و سرهنگ های باتجربه تر بود – و بر اساس شش ماه در شغلی که برای آن واجد شرایط نبود، شایستگی ارتقای اولیه را داشت.

OER مور نمونه دیگری از سیاست فرماندهی ارتش، مقررات ارتش 600-20 است که توسط فنزل مورد بهره برداری قرار می گیرد. به نظر می رسد این نشان می دهد که زنجیره فرماندهی نظارتی بین فنزل و مور به نفع مور سوء استفاده می شود.

Highlight در نامه‌ها و ایمیل‌های متعدد از مور و فنزل خواست تا به مشکلات شناسایی‌شده در OER مور رسیدگی کنند. مور تا به امروز از صحبت در مورد این موضوع خودداری کرده است. فنزل اعلام کرده است که بدون اجازه مور در مورد حرفه نظامی مور صحبت نخواهد کرد – چیزی که مور از ارائه آن خودداری کرده است.

چکمه روی زمین

واقعاً مور چقدر در افغانستان سپری کرد؟

در یکی از قسمت‌های سال 2019 پادکست مثبت بالتیمور، نستور آپاریسیو، مجری ورزشی از مور پرسید که او چه مدت «آنجا» به معنای افغانستان بوده است.

مور پاسخ داد: “در کل حدود 13 ماه.”

مور گزارش مشابهی را به مجله USO’s On Patrol ارائه کرد و افغانستان را به عنوان “یک سال جذاب – یک سال سخت” و “یک استقرار سخت” توصیف کرد.

پاسخ مور در میان گزارش‌های عمومی، ثابت بوده است: حدود یک سال در افغانستان، یک ماه بده یا بگیر.

بررسی سوابق ارتش مور نشان می دهد که این درست نیست.

تیپ 1 82 هوابرد، که مور به آن وابسته بود – به این معنی که او به تیپ قرضی بود – از آوریل 2005 تا مارس 2006، تقریباً 11 ماه مستقر شد. مور مدت زیادی از آن زمان در افغانستان نبود.

دستورات بسیج مور و فرم 214 DD نشان می دهد که مجموع زمان فعالیت او از 7 اوت 2005 تا 22 مارس 2006 7 ماه و 15 روز بوده است. زمان رسمی “چکمه های روی زمین” او در افغانستان 6 ماه و 27 روز از 15 اوت تا 2 مارچ 206 بوده است.

اما حتی این نیز نشان می دهد که مور واقعا چه مدت در افغانستان بوده است.

مور در اپیزودی در دسامبر 2025 از پادکست Pivot با بازیکنان سابق NFL رایان کلارک و چانینگ کرودر گفت که در حین اعزام به مرخصی اضطراری گرفته و برای مدتی در خانه بوده است.

دلیلش هم مشروع بود. در 9 دسامبر 2005، پدربزرگ مور، شخصیت اصلی پدرش، درگذشت. به مور به درستی مرخصی اضطراری داده شد و تقریباً بلافاصله افغانستان را برای مراسم خاکسپاری که هفت روز بعد برگزار می شد، ترک می کرد.

وقتی در خانه بود، مور به کلارک و کرودر گفت که او و نامزدش داون فلایث نیز به لاس وگاس سفر کرده و ازدواج کردند. به روایت مور، آنها در نزدیکی لاس وگاس استریپ توسط یک تقلید الویس پریسلی ازدواج کردند. سوابق ازدواج در شهرستان کلارک، نوادا، به دست آمده توسط Highlight تأیید می کند که آنها در 30 دسامبر 2005 نذرهای خود را رد و بدل کردند.

ارتش در سال 2005 سوابق مرخصی را برای مدت نامحدود حفظ نکرد. مرخصی پس از آن با استفاده از فرم های کاغذی مدیریت شد. امروزه آن سوابق الکترونیکی هستند. اما اشکال از دست رفته واقعیت ها را تغییر نمی دهند. گزارش مور از مرخصی اضطراری خود، همراه با سوابق ازدواج شهرستان کلارک، نشان می دهد که او برای بخش قابل توجهی از اعزام خود در خارج از افغانستان بوده است – تقریباً 30 روز، و احتمالاً بیشتر.

سفر نیز مهم است. ورود و خروج از افغانستان بدون مشکل نبود، و روزهای سفر در تراز مرخصی مور به حساب نمی آمد، اما زمان حضور فیزیکی او در افغانستان را کاهش داد.

این بدان معناست که 6 ماه و 27 روز رسمی مور در افغانستان به احتمال زیاد نزدیک به 5 ماه و 27 روز بوده است – و شاید کمتر.

این واقعیت را نمی توان با ادعای مور به آپاریسیو مبنی بر اینکه او «حدود 13 ماه» را در افغانستان سپری کرده است، تطبیق داد. نمی توان آن را با «سال سخت» که او در Patrol توصیف کرد، مقایسه کرد. و نمی توان آن را با بسیاری از اظهارات عمومی که او در طول دو دهه انجام داده است، مقایسه کرد، که نشان می دهد او تقریباً یک سال را در 82nd Airborne گذرانده است.

Highlight در نامه‌ها و ایمیل‌های متعدد از مور خواسته بود تا به زمان حضور واقعی خود در افغانستان بپردازد. مور تا به امروز از صحبت در مورد این موضوع خودداری کرده است.

مور مستقر شد. او در افغانستان خدمت کرد و باید به رسمیت شناخته شود. اما سوابق نشان می دهد که او بارها در مورد ماهیت و طول مدت آن خدمت دروغ گفته است.

مور به دیگر شخصیت‌های سیاسی ملی می‌پیوندد که سوابق نظامی‌شان، به درجات مختلف، در مقابله با موشکافی با مشکل مواجه بوده است. تروی نلز و کوری میلز، نمایندگان جمهوری خواه کنگره، و همچنین دموکرات ها، مانند فرماندار مینه سوتا، تیم والز، اخیراً مجبور شده اند به سؤالات دشوار در مورد خدمت سربازی خود بپردازند.

سوال باقی مانده در مورد مور این است که چرا آن نیز در تحمل بررسی دقیق مشکل داشته است.

آیا به این دلیل بود که اعزام او، که توسط فنزل ترتیب داده شد، تبدیل به بلیتی برای صیقل دادن یک رزومه سیاسی، فروش کتاب و تبدیل مور به یک برند سیاسی ملی شد؟

خوانندگان می توانند این رکورد را خودشان قضاوت کنند.

در dpsullins@sbgtv.com می توانید به Drew Sullins دسترسی پیدا کنید. Highlight on Maryland یک سرمایه‌گذاری مشترک توسط FOX45 Information، The Baltimore Solar و WJLA در واشنگتن دی سی است. ما را در X در @SpotlightMDNews و در اینستاگرام و فیس بوک در Highlight در مریلند دنبال کنید.