تنش های خاورمیانه مسیرهای تجاری را به هم می زند و کسب و کارهای چینی را در هاله ای از ابهام قرار می دهد

خاورمیانه یک مقصد کلیدی برای شرکت های چینی بوده است که به دنبال رشد در خارج از کشور هستند.

توسط LI Ye

با شعله ور شدن دوباره درگیری ها در خاورمیانه، شوک بسیار فراتر از میدان جنگ احساس می شود – در انبارها، بنادر و طبقات مغازه ها که در آن مشاغل چینی برای ادامه حرکت کالاها تلاش می کنند.

در 8 آوریل، حملات هوایی اسرائیل در جنوب لبنان و تنش های مجدد بین ایالات متحده و ایران، آتش بس شکننده ای را تحت فشار قرار داد و نگرانی ها را در مورد امنیت کشتیرانی منطقه افزایش داد. بر اساس داده‌های کشتیرانی و گزارش رسانه‌ها، کشتی‌ها از طریق تنگه هرمز علیرغم آتش‌بس به شدت محدود هستند و ترافیک در کسری از سطوح عادی جریان دارد و کشتی‌ها در صف عبور هستند. این آبراه تقریباً یک پنجم حمل‌ونقل جهانی نفت را انجام می‌دهد و هر گونه اختلال را به نگرانی اصلی بازارهای جهانی تبدیل می‌کند.

برای شرکت های فعال در منطقه، اختلال دیگر انتزاعی نیست.

در امارات متحده عربی و عربستان سعودی، مشاغل می گویند که عملیات کند شده یا متوقف شده است و کارمندان از راه دور کار می کنند و ارسال ها با تاخیر انجام می شود. قیمت هتل ها در برخی شهرها به شدت کاهش یافته است، در حالی که مواد غذایی وارداتی هم کمیاب و هم گران شده است. به گفته افرادی که با شرایط محلی آشنا هستند، در برخی موارد، اقلام روزمره به خریدهای لوکس تبدیل شده اند – تکه های هندوانه به قیمت 120 یوان (17.5 دلار آمریکا) در میان کمبود عرضه به فروش می رسد.

خاورمیانه یک مقصد کلیدی برای شرکت های چینی بوده است که به دنبال رشد در خارج از کشور هستند. داده‌های اتاق بازرگانی دبی نشان می‌دهد که تعداد شرکت‌های چینی تازه ثبت‌شده در سال 2024 حدود 20 تا 25 درصد سال به سال افزایش یافته است که مجموع آنها تا اوایل سال 2026 از 10000 فراتر می‌رود. در عربستان سعودی، مجوزهای سرمایه‌گذاری صادر شده برای شرکت‌های چینی در سال 2024 بیش از دو برابر شده است که 20 مورد از 20 مورد ثبت نام کرده است.

این گسترش اکنون با یک شکست ناگهانی در تدارکات مواجه است.

مسیر سنتی کشتیرانی که چین را به بنادر خلیج فارس – از جمله جبل علی، ابوظبی و دمام – متصل می‌کند، به شدت مختل شده است و محموله‌ها را مجبور به انحراف طولانی‌تر و پرهزینه‌تر کرده است. محموله‌ها به عربستان سعودی اکنون از طریق تنگه باب المندب به دریای سرخ می‌روند و از طریق بندر جده وارد دریای سرخ می‌شوند، در حالی که محموله‌ها به مقصد امارات از طریق بندر صحار در عمان یا بندر خور فکان هدایت می‌شوند.

فاصله اضافه شده هزینه ها را در کل افزایش داده است. حمل و نقل دریایی به عربستان سعودی حدود 40 درصد افزایش یافته است در حالی که محموله های ارسالی به امارات حدود 130 درصد افزایش یافته است. به گفته افراد در بخش لجستیک، هزینه حمل و نقل هوایی نیز افزایش یافته است و حدود 40 درصد برای عربستان سعودی و 35 درصد برای امارات افزایش یافته است.

یک مدیر باربری مستقر در چین که به مشتریانی که در حال حمل و نقل به خلیج فارس هستند، می گوید: «در حال حاضر بزرگترین مشکل این است که کالاها به سادگی نمی توانند وارد شوند.

عملیات در نزدیکی مناطق ساحلی و نظامی تا حد زیادی متوقف شده است، اگرچه شبکه های توزیع داخلی با تاخیر به کار خود ادامه می دهند.

برای معامله گران، عدم قطعیت انتخاب های دشواری را مجبور می کند. یکی از کارآفرینان چینی که لوازم الکترونیکی با تخفیف به عراق می‌فروشد، گفت که مسیر محموله‌ها برای اجتناب از تنگه هرمز تغییر می‌کند و هزینه‌های حمل و نقل را به بیش از دو برابر سطح قبلی افزایش می‌دهد.

این تجارت متکی به خرید لوازم الکترونیکی برگشت داده شده یا فروخته نشده با هزینه کم و فروش مجدد آنها در بازارهای خاورمیانه است، جایی که تقاضا برای دستگاه های مقرون به صرفه همچنان قوی است. او گفت که قبل از تشدید اخیر، یکی از مشتریانش سفارش هایی به ارزش حدود 5 میلیون یوان در ماه می داد.

اکنون، آن سفارشات کاهش یافته است.

او گفت: «مشتریان نگران هستند که در صورت کمبود کالا، قیمت ها افزایش یابد، اما همچنین می ترسند در صورت کاهش تقاضا، نتوانند موجودی کالا را بفروشند. “بنابراین آنها در دسته های کوچکتر و به دفعات بیشتر سفارش می دهند.”

شرکت های حمل و نقل می گویند که محموله های کمتر از کانتینر از زمان تشدید درگیری حدود 30 درصد کاهش یافته است، زیرا کسب و کارها رویکرد انتظار و دید را اتخاذ می کنند.

پروژه های بزرگ نیز تحت تأثیر قرار می گیرند. یک پیمانکار چینی که در توسعه NEOM عربستان سعودی مشارکت دارد، گفت که کار در بخشی از این پروژه به حالت تعلیق درآمده است و زمان‌بندی ساخت را به تاخیر انداخته است.

کاهش سرعت فراتر از تدارکات قابل مشاهده است. کمپین های بازاریابی تا حد زیادی متوقف شده اند، زیرا تقاضای مصرف کننده ضعیف شده است.

یکی از مدیران منطقه ای در یک انجمن تجاری چین می گوید: «در حال حاضر تبلیغات چندان فایده ای ندارد. “مردم بر روی چیزهای ضروری متمرکز هستند – و حتی در آن زمان، هر چیزی را که در دسترس است می خرند.”

با توجه به اینکه مهاجران خارجی تقریبا 80 درصد از جمعیت امارات متحده عربی را تشکیل می دهند، هر گونه تشدید تنش که باعث خروج آنها شود می تواند تقاضا را بیشتر کاهش دهد.

برای شرکت ها، خطرات فراتر از زنجیره تامین است. مدیران اجرایی نسبت به ضررهای احتمالی ناشی از پیش پرداخت های پرداخت نشده، بدتر شدن مشخصات اعتباری مشتریان و کاهش ارزش دارایی ها برای دفاتر و انبارهایی که قبل از درگیری خریداری شده اند، هشدار می دهند.

برخی از شرکت های چینی در حال حاضر سخت گیری های تدارکاتی، کاهش هزینه ها و تعدیل استراتژی های قیمت گذاری را برای حفظ جریان نقدی آغاز کرده اند.

با این حال تعداد کمی آماده برای رفتن هستند.

بحران‌های گذشته در منطقه – از شوک‌های مالی گرفته تا همه‌گیری کووید-19 – اغلب با بهبودی سریع همراه بوده است و بازسازی فرصت‌های جدیدی را به همراه دارد.

این تاجر گفت: جریان نقدینگی مهمترین چیز در حال حاضر است. “بازار کالاهای اساسی هرگز ناپدید نمی شود. هنگامی که درگیری پایان می یابد، تقاضا باز می گردد – و آن زمانی است که فرصت شروع می شود.”