پرزیدنت ترامپ اواخر روز چهارشنبه پیشنهاد کرد که از توصیف این موضوع خودداری کند درگیری نظامی با ایران به عنوان یک “جنگ” به دلیل نگرانی در مورد این واقعیت که کنگره اجازه نیروی نظامی را نداده است.
رئیسجمهور در مراسمی برای جمعآوری کمکهای مالی جمهوریخواهان مجلس نمایندگان گفت: «از کلمه «جنگ» استفاده نمیکنم، زیرا میگویند، اگر از کلمه جنگ استفاده کنید، شاید این کار خوبی نباشد. آنها کلمه “جنگ” را دوست ندارند، زیرا قرار است شما تاییدیه بگیرید، بنابراین من از کلمه “عملیات نظامی” استفاده خواهم کرد، که واقعاً همین است.
رئیس جمهور در گذشته از این اصطلاح اجتناب کرده و روز سه شنبه گفت که “مردم دوست ندارند من از کلمه “جنگ” استفاده کنم، بنابراین من این کار را نمی کنم، اما دموکرات ها آن را جنگ می نامند. در یک نقطه اوایل این ماه، او به خبرنگاران گفت او درگیری را به عنوان “گردشگری که ما را از جنگ دور نگه می دارد” می دانست. او همچنین بارها استدلال کرده است که جنگ در ایران یک درگیری کوتاه مدت است که او انتظار دارد به زودی به پایان برسد.
اما آقای ترامپ هنوز هم گهگاه آن را جنگ خوانده است، از جمله در سخنرانی عصر چهارشنبه که گفت: «جنگ اساساً چند روز پس از ورود ما به پایان رسید».
در پس این موضوع معنایی، یک سوال حقوقی وجود دارد که آیا رئیس جمهور برای انجام حملات نظامی علیه ایران در ماه گذشته به تایید کنگره نیاز داشت یا خیر.
قانون اساسی به کنگره این اختیار را می دهد که اعلام جنگ کند، اما رئیس جمهور را به فرماندهی کل نیروهای مسلح تبدیل می کند. قانون اختیارات جنگی مربوط به دهه 1970 عموماً خصومتهای نظامی را به 60 روز محدود میکند مگر اینکه کنگره اجازه استفاده از نیروی نظامی را بدهد، اگرچه روسای جمهور هر دو حزب محدودیتهای این قانون را آزمایش کردهاند. آقای ترامپ استدلال کرده است قانون خلاف قانون اساسی است
قانونگذاران دموکرات استدلال کردهاند که آقای ترامپ بدون مجوز قانونی با انجام حملات علیه ایران بدون کسب مجوز از کنگره عمل کرده است و این سوال را مطرح کردهاند که آیا ایران یک تهدید “قریبالوقوع” برای ایالات متحده است یا خیر.
از زمان شروع جنگ، دموکراتهای سنا سه رای را برای پایان دادن به حمله آمریکا به ایران برگزار کردهاند، مگر اینکه کنگره اجازه ادامه آن را بدهد، اما این آرا عمدتاً به دلیل مخالفت جمهوریخواهان با شکست مواجه شده است. در آخرین رای روز سهشنبه، همه دموکراتها به جز سناتور جان فترمن از پنسیلوانیا به مهار اختیارات جنگی آقای ترامپ در ایران و همه جمهوریخواهان به جز سناتور رند پل از کنتاکی رأی دادند. به آن رای منفی داد.
سناتور دموکرات کریس مورفی از کنتیکت که حامی قطعنامه اختیارات جنگی بود، پیش از رای گیری رویه ای روز سه شنبه گفت: “فکر نمی کنم ما چنین لحظه ای را داشته ایم که در آن ایالات متحده بدون شک در جنگ با یک قدرت خارجی بوده است، جایی که سربازان آمریکایی در حال مرگ هستند و کنگره به طور فعال از مردم پنهان می شود.”
دولت ترامپ و اکثر جمهوری خواهان استدلال می کنند که جنگ از نظر قانونی و قانون اساسی به دلیل تهدید ناشی از موشک های ایران موجه است. آقای ترامپ پس از آغاز عملیات در اطلاعیه ای به کنگره گفت که “بر اساس اختیارات قانون اساسی من به عنوان فرمانده کل و رئیس اجرایی برای انجام روابط خارجی ایالات متحده عمل کرده است.”
آقای ترامپ در این اطلاعیه نوشت: «علیرغم تلاشهای مکرر دولت من برای دستیابی به راهحل دیپلماتیک برای رفتار بد ایران، تهدید برای ایالات متحده و متحدان و شرکای آن غیرقابل دفاع شد».
چندین جمهوری خواه کنگره، واژه انتخابی آقای ترامپ را تکرار کرده اند. مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا، اندکی پس از آغاز حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: ما در حال حاضر در جنگ نیستیم.
این اولین بار نیست که یک عملیات نظامی جرقه جنگ لفظی را برانگیخته است. زمانی که باراک اوباما، رئیس جمهور سابق، در سال 2011 حملات هوایی را علیه معمر قذافی، دیکتاتور لیبی انجام داد، دولت او استدلال کرد که نیازی به مجوز کنگره ندارد. در آن زمان، مقامات به دنبال تجزیه و تحلیل این بودند که آیا اعتصابات به عنوان یک “جنگ” محسوب می شود یا خیر.
بن رودز، معاون مشاور امنیت ملی، گفت: «من فکر میکنم کاری که ما انجام میدهیم اجرای قطعنامهای است که مجموعهای از اهداف کاملاً واضح دارد، که حفاظت از مردم لیبی، جلوگیری از بحران انسانی و ایجاد منطقه پرواز ممنوع است.» در مقطعی در سال 2011 به خبرنگاران گفتبا اشاره به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد. بدیهی است که این امر مستلزم اقدام نظامی جنبشی، بهویژه در جبههای است. اما باز هم، ماهیت تعهد ما این است که وارد یک جنگ بیپایان، تهاجم زمینی به لیبی نمیشویم.»
