بریتانیا از نقش تهاجمی ایران اجتناب می‌کند، زیرا شکاف‌های نظامی بریتانیا مورد بررسی قرار گرفته است

لندن: انگلستان روز سه‌شنبه اعلام کرد که «به عنوان بخشی از یک مأموریت دفاعی آینده برای تضمین آزادی دریانوردی در تنگه هرمز»، تجهیزات نظامی مستقر خواهد کرد.

در حالی که این اقدام می تواند به عنوان گامی مثبت در ترمیم روابط با ایالات متحده تلقی شود، اما عدم تمایل نخست وزیر کیر استارمر برای پیوستن به ایالات متحده در “عملیات حماسه خشم” علیه ایران، هنوز در واشنگتن – به ویژه پرزیدنت دونالد ترامپ – رئیس جمهور آمریکا، پررنگ شده است.

ترامپ استارمر را رد کرده و آن را «بدون چرچیل» رد کرده است. در مصاحبه اخیر با اسکای نیوزرئیس جمهور در ادامه از عدم همسویی انگلیسی ها گلایه کرد: “وقتی از آنها کمک خواستیم، آنجا نبودند. وقتی به آنها نیاز داشتیم، آنها نبودند… و هنوز هم نیستند.”

ترامپ ستاره‌دار را به‌خاطر امتناع از حمایت از اعتصابات ایران «وینستون چرچیل نیست» خواند

سربازان انگلیسی در 12 مه 2022 در مانور نظامی واکنش سریع 22 در مرکز آموزش نظامی کریولاک در نگوتینو، مقدونیه شمالی شرکت کردند. در این تمرین تقریباً 4600 سرباز از مقدونیه شمالی، آلبانی، مونته نگرو، یونان، ایتالیا، فرانسه، بریتانیا و ایالات متحده حضور داشتند تا توانایی نیروهای ناتو برای استقرار کامل در سطح جهانی و همکاری را نشان دهند. (رابرت آتاناسوسکی/ خبرگزاری فرانسه از طریق گتی ایماژ)

ترامپ همچنین در ماه مارس آمادگی نیروی دریایی بریتانیا را هدف قرار داد و در جریان نشستی در کاخ سفید ناوگان را به سخره گرفت.

به گزارش اسکای نیوز، ترامپ گفت: «ما از بریتانیا خواستیم که بگوید «ما می فرستیم» – این سه هفته پیش است – «ناوهای هواپیمابر خود را می فرستیم» که اتفاقاً بهترین ناوهای هواپیمابر نیستند. “آنها در مقایسه با آنچه ما داریم، اسباب بازی هستند.”

دو گزارش اخیر توسط یک کارشناس برجسته نظامی و یک کمیته پارلمانی ممکن است تا حدی توضیح دهد که چرا بریتانیا در اقدامی تهاجمی به جنگ نپیوست.

در یک گزارش با عنوان متیو ساویل، مدیر علوم نظامی در مؤسسه خدمات متحد سلطنتی (RUSI) نوشت: «جنگ ایران درس سختی از قدرت سخت به بریتانیا می‌دهد.» آغاز جنگ جدید در خاورمیانه به پرسش‌هایی درباره ارتباط بریتانیا در امور بین‌الملل منجر شده است. نیروهای مسلح بریتانیا.”

بایگانی: سربازان در حال عمل در حالی که ارتش بریتانیا آخرین و آینده فناوری مورد استفاده در عملیات در سراسر جهان را در منطقه آموزشی دشت سالزبری در 29 اکتبر 2019 در سالزبری، انگلستان به نمایش می گذارند. (Finnbarr Webster/Getty Pictures)

ساویل در حالی که این گزارش در حالی نوشته شده بود که جنگ همچنان ادامه دارد، “فشار برای استقرار نیروهای بریتانیایی بیشتر در منطقه و دخالت مستقیم در حملات در حال افزایش است، اما دولت باید به سوالات دشوار در مورد اولویت بندی و تاثیری که ممکن است در تلاش برای دستیابی به آن باشد پاسخ دهد. نتیجه این است که به همان اندازه که قصد و سیاست باعث دخالت بریتانیا می شود، واقعیت های عملی انگلیس می تواند چه کاری انجام دهد.”

ساویل افزود: «در بخش دفاعی، بریتانیا بیکار نبوده است… (دارایی های بریتانیا) که به نظر می رسد شامل برخی واحدهای ضد پهپاد نیز می شود. در هنگام دفاع از اردن و عراق در سرنگونی پهپادهای ایرانی نقش داشته اند.

استقرار ناو جنگی و هلیکوپتر بریتانیا در قبرس پس از حمله هواپیماهای بدون سرنشین

رئیس جمهور دونالد ترامپ در حالی که جورجیا ملونی، نخست وزیر ایتالیا و کایر استارمر، نخست وزیر بریتانیا پس از امضای مرحله اول توافق آتش بس غزه در شرم الشیخ مصر در 13 اکتبر 2025، در حال تشویق هستند، سخنانی را ایراد می کند. (اولین هاکستین/رویترز)

ساویل نوشت: «چالش برای بریتانیا این است که در چند سال گذشته، تعهدات و حضور مشهود نیروهای مسلح بریتانیا در منطقه در نتیجه فشار بر ارتش، و تصمیم آگاهانه برای اولویت دادن به جاهای دیگر، که اخیراً در رویکرد «اول ناتو» در منطقه کاهش یافته است. بررسی استراتژی دفاعی 2025“

در حالی که دولت استارمر متعهد شده است تا سال 2027 هزینه‌های دفاعی را به 2.5 درصد تولید ناخالص داخلی افزایش دهد، کارشناسان هشدار می‌دهند که این سرمایه‌گذاری ممکن است برای بازگرداندن توانایی بریتانیا برای ارائه قدرت جهانی در کوتاه مدت بسیار دیر باشد.

جان همینگز، مدیر مرکز امنیت ملی در هنری جکسون، به فاکس نیوز گفت: «توانمندی‌های نظامی بریتانیا در 15 سال گذشته به طور سیستماتیک کمبود بودجه داشته است، با بررسی هزینه‌ها و کاهش در سال‌های 2009 و 2010 در زمان نخست‌وزیر دیوید کامرون. در بررسی دفاعی و امنیتی استراتژیک، اظهار داشت که در آن زمان، دولت بسیار خطرناک‌تر بود. ویرانی بحران مالی سال 2008، دولت را به سمت یک سری کاهش‌ها سوق داد که قرار بود کوتاه‌مدت باشد، در عوض، دولت کامرون نیروهای مسلح بریتانیا را وارد یک مارپیچ افول نهایی کرد که تا به امروز ادامه دارد.

ستایش ترامپ برای ترغیب متحدان ناتو به افزایش هزینه های دفاعی: “واقعاً حیرت انگیز”

ناوشکن نوع 45 HMS Dragon در 28 اکتبر 2024 در بندرگاه نیروی دریایی سلطنتی در پورتسموث، انگلستان لنگر انداخته است. بریتانیا در 12 می 2026 اعلام کرد که تجهیزات شکار مین خودران، سیستم های پهپادهای ضد پهپاد را به همراه جت های تایفون و HMS دراگون آزادی ناوبری به عنوان بخشی از ناوبری ایمن در آینده مستقر خواهد کرد. هرمز. (مت کاردی/گتی ایماژ)

همینگز افزود: “نیروی دریایی سلطنتی، خدمات برتر بریتانیا و منبع قدرت بزرگ را در نظر بگیرید؛ تنها 25 فروند از 63 کشتی سفارش شده، کشتی های جنگی واقعی هستند. این اندازه نیرو برای انجام مسئولیت های برون مرزی بریتانیا غیرممکن است و تنها در 30 سال شاهد کاهش 50 درصدی بوده است. 15 ناوشکن و 3 ناو هواپیمابر First Sea Lord باید با هفت ناوچه، 10 زیردریایی، 6 ناوشکن، دو ناو هواپیمابر به انجام وظایف مشابه بپردازد.

یک کشتی نیروی دریایی ایالات متحده، موشک های حمله زمینی تاماهاوک را در حمایت از عملیات Epic Fury پرتاب می کند. (امور عمومی فرماندهی مرکزی ایالات متحده)

الف دومین گزارش منتشر شده در ماه گذشته، توسط مجلس اعیان کمیته روابط بین‌الملل و دفاع با عنوان: «تطبیق با واقعیت‌های جدید: ایجاد توازن مجدد در مشارکت بریتانیا و ایالات متحده»، چندین توصیه کلیدی ارائه می‌کند که در آن نسبت به وابستگی بیش از حد به ایالات متحده هشدار می‌دهد: «اگرچه بریتانیا از همکاری نزدیک با ایالات متحده در زمینه دفاعی سود برده است، اما این امر فرهنگ وابستگی را تقویت کرده است که منجر به کاهش توانایی دولت در بریتانیا و از دست دادن توانایی‌های واشنگتن شود. هزینه ای برای دستیابی به تعهد برای افزایش هزینه های دفاعی تا 5 درصد تولید ناخالص داخلی است.

در حالی که وزارت دفاع به چندین درخواست برای اظهار نظر درباره وضعیت نیروها پاسخ نداد، فاکس نیوز دیجیتال اخیرا گزارش داد که دولت بریتانیا اعلام کرده است که نرخ فرسایش در ارتش را معکوس می‌کند و بیان کرد که کل نیروهای مسلح تا اول ژانویه 2026 به 182050 پرسنل رسیده است که شامل 136960 نفر افزایش نسبت به سال گذشته است.

برای دانلود برنامه FOX NEWS اینجا را کلیک کنید

دولت همچنین متعهد شده است که بیشترین افزایش مستمر هزینه‌های دفاعی از زمان جنگ سرد را داشته باشد، با هزینه‌های نظامی که قرار است تا سال 2027 به 2.6 درصد تولید ناخالص داخلی برسد، که با حمایت 5 میلیارد پوندی (تقریباً 6.6 میلیارد دلار) در سال مالی جاری و 270 میلیارد پوند (نزدیک به 360 میلیارد دلار) در سرمایه‌گذاری کنونی دفاعی پارلمان در طول این دوره، انجام خواهد شد. بریتانیا همچنین گفته است که قصد دارد تا پایان پارلمان آینده هزینه های دفاعی را به 3 درصد تولید ناخالص داخلی برساند.

تحلیلگران می گویند در حالی که برخی در دولت ترامپ غیبت بریتانیا را خیانت به روابط ویژه می دانند، برخی دیگر ممکن است بگویند این درس سختی از محدودیت های یک قدرت متوسط ​​است که تلاش کرده است ردپای جهانی را با کاهش بودجه حفظ کند.