در حافظه تاریخی، فروپاشی کمونیسم شوروی را به عنوان یک رویداد منحصر به فرد در نظر می گیریم: سقوط دیوار برلین. در واقع، این یک فرآیند چندین ساله بود که مملو از هرج و مرج و ریسک بود. در نهایت نتیجه به نفع غرب شد. اما به راحتی می توانست راه دیگری را طی کند. ما فراموش می کنیم که یک کودتا در مسکو رخ داد، یک انقلاب خشونت آمیز در رومانی رخ داد، و ما اصرار داریم که جنگ های بالکان را به عنوان یک پدیده جداگانه در نظر بگیریم، در حالی که در واقع چنین نبود.
چیزی که ما در اروپا به آن دست یافتیم یک حسن خالص بود: فروپاشی یک ابرقدرت وحشی که از دست نشاندگان وحشی حمایت می کرد. گسترش اتحادیه اروپا به کشورهای سابق پیمان ورشو. احیای دموکراسی در شرق اروپا اما اگر در آن دوران زندگی میکردید، احساس ناراحتی و عدم اطمینان زیادی نیز داشتید. مسلم نبود که انتقال صلح آمیز باشد. این امر مسلم نبود که آلمان دوباره متحد شود.
ما اکنون در دوره جدیدی از عدم اطمینان برای اروپا هستیم، دوره ای به عمق دوره چهار دهه پیش. در آن زمان این سیستم دیکتاتوری کمونیستی ابرقدرتی بود که نیمه شرقی اروپا را کنترل می کرد که در حال فروپاشی بود. امروز این سیستم لیبرال دمکراتیک سرمایه داری است که نیمه غربی اروپا را کنترل می کند که در حال فروپاشی است. و درست مانند آن زمان، این بحران در واقع می تواند به یک فرصت تبدیل شود تا زمانی که اروپایی ها واقعیتی را که در حال آشکار شدن است انکار نکنند. در سال 1989، هم در اروپای شرقی و غربی انکارهای زیادی وجود داشت. امروزه حتی تعداد بیشتری نیز وجود دارد.
دیروز، دونالد ترامپ در شبکه Reality Social اعلام کرد که تعرفه خودروها و قطعات خودرو را از اتحادیه اروپا به 25 درصد افزایش خواهد داد، ظاهراً به این دلیل که اتحادیه اروپا به پایان “توافق تجاری” خود عمل نمی کند. تابستان گذشته زده شد (درست نیست). این نقض مستقیم توافقی است که اتحادیه اروپا در آن انجام داده است امتیازات عظیم به منظور محدود کردن ترامپروز آزادیتعرفه های 15 درصدی به جای 20 درصدی تهدید شده (افزایش از نزدیک به صفر) تهاجم دوگانه آمریکا به اروپا بود، صبح امروز خبرهایی منتشر شد مبنی بر اینکه پیت هگزت وزیر جنگ دستور خروج 5000 سرباز از آلمان را صادر کرده است. به تلافی عدم پیوستن کشور به جنگ ایران. بیشتر در مورد آن در زیر.
پارلمان اروپا آن «معامله تسلیم» را تصویب کردماه گذشته، حتی اگر دیوان عالی کشور ابزار اخاذی را که ترامپ برای تسلیم شدن استفاده کرده بود باطل کرده بود. حزب راست میانه مردم اروپا رئیس جمهور فون در لاین برند لانگه، رئیس چپ میانه کمیته بازرگانی پارلمان را تحت فشار قرار داد تا این تصویب را تأیید کند، زیرا آنها همچنان اصرار داشتند که اتحادیه اروپا باید به قول خود پایبند باشد.
با این حال، لانگ و گروه چپ میانهاش S&D بر درج مقرراتی اصرار داشتند که در صورت نقض آن توسط ایالات متحده، فوراً توافق را باطل میکند. این ممکن است اکنون مهم باشد. در عمل، مهم است بدانید که تصویب هنوز کامل نشده است. هنوز باید توسط مجلس عالی اتحادیه اروپا، شورای اتحادیه اروپا متشکل از دولت های ملی، تصویب شود و سپس بین پارلمان و شورا آشتی شود. قرار بود در یک ماه آینده این اتفاق بیفتد. با قضاوت از واکنش لانژ دیشب، این در حال حاضر نامشخص است.
وی افزود: ایالات متحده مکرراً توافق را نقض کرده است، به عنوان مثال با بیش از 400 محصول حاوی فولاد و آلومینیوم که اکنون مشمول تعرفه متوسط 26 درصدی هستند. گفت. این اقدام اخیر نشان میدهد که طرف آمریکایی چقدر غیرقابل اعتماد است. ما قبلاً شاهد این حملات خودسرانه از سوی ایالات متحده در مورد گرینلند بودهایم؛ این راهی برای رفتار با شرکای نزدیک نیست. اکنون ما فقط میتوانیم با حداکثر وضوح و قاطعیت پاسخ دهیم و از قدرت موضع خود استفاده کنیم.»
ایراتکس گارسیا پرز، رهبر S&D (دومین گروه بزرگ در پارلمان)، جلوتر رفت“اتحادیه اروپا به تعهدات خود عمل می کند در حالی که ایالات متحده آنها را زیر پا می گذارد. اروپا باید محکم بایستد و ابزار ضد زور را فعال کند. این مشارکت نیست. دیگر هیچ امتیازی در معرض تهدید نیست.”
را ACI ابزاری قانونی است که برای استفاده علیه چین در صورت تلاش برای اخاذی از اروپا طراحی شده بود، اما اکنون استفاده از آن علیه آمریکا مناسب تر به نظر می رسد. سال گذشته پس از روز آزادی، امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه میخواست آن را به صدا درآورد، اما با اجماع شورا توسط فریدریش مرز، صدراعظم آلمان، او را نادیده گرفت. صدراعظم آلمان بر تسلیم تاکید کرد و گفت که این امر ثبات را به همراه خواهد داشت. مرز در آن زمان به تازگی انتخاب شده بود، برخلاف وضعیت اردک لنگ ماکرون پس از تصمیم فاجعه بار او برای برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام. مکرون سرمایه سیاسی لازم برای مقاومت را نداشت. اگرچه او مسئول تجارت اتحادیه اروپا است، رئیسجمهور فون در لاین با وظیفهشناسی از دستورات برلین اطاعت کرد و به زمین گلف ترامپ در اسکاتلند رفت تا تسلیم تحقیرآمیز را امضا کند. گروگان از یک شریک این توافق از نزدیک نخست وزیر بریتانیا را دنبال کرد تسلیم شدن کیر استارمر.
آرنو برتراند، مفسر فرانسوی، آن را «دلیل دیگری است که نشان میدهد آمریکا کاملاً از توافق ناتوان است».
وقتی به آن فکر میکنید بسیار احمقانه است: آنها اتحادیه اروپا را وادار به امضای توافقی کردند که به شدت یک طرفه به نفع آنها بود – اساساً یک معاهده استعماری – که اتحادیه اروپا امضای آن را با گفتن اینکه از تعرفههای بالاتر بر خودروهای اتحادیه اروپا جلوگیری میکند توجیه کرد. و ایالات متحده فقط دومی را نقض کرد. به معنای واقعی کلمه بدتر از بی فایده است.»
چرا اروپاییها همچنان به این قراردادهای تسلیم اتحادیه اروپا و بریتانیا چسبیدهاند که به شدت به نفع ایالات متحده است، حتی اگر آشکارا قبلاً نقض شده است؟ این نشان می دهد که اخاذی در اینجا فقط مربوط به تعرفه ها نیست. به عنوان مذاکره کننده تجاری کمیسیون اروپا سابین ویاند در اوت گذشته، اتحادیه اروپا نه از ترس تعرفهها، بلکه به دلیل ترس از دست دادن چتر امنیتی آمریکا و حمایت ایالات متحده از اوکراین، تسلیم شد (هفته گذشته او تسلیم شد). از آن شغل حذف شد، احتمالاً به این دلیل که او علناً این معامله را زیر سوال برد).
تنها چند ساعت پس از تهدید تجاری اروپا، کاخ سفید تهدید نظامی کرد. پنتاگون اعلام کرد که قصد دارد 5000 نیروی آمریکایی را از آلمان خارج کند. مقامات وزارت جنگ به خبرنگاران توضیح داد این نشانه ای از نارضایتی رئیس جمهور ترامپ از سطح کمکی است که متحدان اروپایی در جنگ آمریکا و ایران ارائه کرده اند. این خروج طی 12 ماه آینده انجام خواهد شد.
بیایید این را در چشم انداز نگه داریم، زیرا هدف در اینجا به وضوح ترساندن اروپایی ها است. در حال حاضر نزدیک به 40000 سرباز آمریکایی در آلمان حضور دارند. وقتی تعداد کل پرسنل ایالات متحده و خانواده های آنها را که به این پایگاه ها در آلمان متصل هستند اضافه کنید، تعداد آنها به بیش از 150000 نفر می رسد. 5000 سرباز در این زمینه یک اشتباه گردآوری است که به معنای تهدیدی برای آلمان و دیگر «متحدان» (به ویژه بریتانیا، ایتالیا و ژاپن) است که اگر این کشورها از فرمان ترامپ اطاعت نکنند و به جنگ ایران بپیوندند، ایالات متحده به طور کامل از آن خارج خواهد شد. اما همانطور که قبلاً گفتم، این یک بلوف است.
اشغال نظامی 80 ساله آمریکا ستون مرکزی قدرت آمریکا در کل جهان است. بدون این پایگاه ها در آلمان، جنگ در ایران رخ نمی داد. فقط نگاه کنید که چه اتفاقی می افتد که من این را می نویسم: یک وجود دارد حمل و نقل هوایی عظیم آوردن دارایی های آمریکا به خلیج فارس برای حمله جدید به ایران. آلمان مقر فرماندهی آمریکا در اروپا و آفریقا است و پایگاه هوایی رامشتاین آن مرکز اصلی عملیات آمریکا در خاورمیانه است. و بدیهی است که این خروج 5000 سرباز هیچ تفاوتی با آن نخواهد داشت.
این اطلاعیه به دنبال آن است افشای یادداشت پنتاگون که گزینه های مختلفی را برای انتقام از کشورهای اروپایی به دلیل عدم شرکت در جنگ ایران، از جمله بیرون راندن اسپانیا از ناتو و مناقشه بر حق حاکمیت بریتانیا بر جزایر فالکلند، بیان می کرد.
همانطور که در کتابم می نویسم قاره متعلق بهدونالد ترامپ یک سال گذشته را گذرانده است تا با استفاده از تهدید خروج از ناتو، اروپایی ها را وادار به انجام خواسته های خود کند. تنها در سه ماه گذشته است که رهبران اروپایی بالاخره نه گفتن را آغاز کردند (حداقل در مورد موضوعات گرینلند و ایران، اگرچه هنوز در حالت مماشات در مورد تعرفه ها و قوانین هستند). قبلاً در سپتامبر 2024، قبل از پیروزی ترامپ، معاون او جی دی ونس بود تهدید می کند که اگر اتحادیه اروپا جرات کند قانون X ایلان ماسک را تنظیم کند، اروپا می تواند از ناتو خارج شود. تهدیدها از آنجا ادامه یافت. از آنها استفاده شد تا اروپا از فکر مقاومت در برابر تهدیدات تعرفه ای ترامپ عقب نشینی کند، همانطور که برزیل، هند و چین انجام دادند و در عوض تسلیم شدن به رئیس جمهور آمریکا در زمین گلف اسکاتلندی ترامپ. مدافعان قرارداد تسلیم به ما گفتند که اروپا قدرتی برابر برزیل، هند یا چین نداشت، زیرا نمی توانست در بحبوحه تجاوز روسیه از عهده فروپاشی ناتو برآید. که در پاییز توسط رئیس جمهور فون در لاین دنبال شد پیشنهادات همه جانبه اجرای خواسته های آمریکا با پاره کردن اتحادیه اروپا دیجیتال و آب و هوا قانون گذاری
ما در وضعیت عجیبی قرار داریم که رهبران اروپایی تلاشها برای ایجاد دفاع مستقل اروپایی را مسدود میکنند، زیرا نمیخواهند به نهاد حمایتی آسیب بزنند که به عنوان ابزاری برای اخاذی و تحقیر آنها استفاده میشود. ما دانستن اینکه از ناتو برای اخاذی از اروپایی ها استفاده می شود، ما می توانیم آن را با چشمان خود ببینیم. در این یادداشت پنتاگون بیان شده است. اما ما نمی دانم آیا چتر امنیتی آمریکا از طریق ناتو حتی دیگر وجود دارد؟ همه نشانه های رژیم ترامپ حاکی از این است که این کار را نمی کند، حتی اگر افراد در کنگره آمریکا همچنان بر این امر اصرار کنند. در نهایت این تصمیم کنگره نیست، تصمیم کاخ سفید است. ما به واشنگتن اجازه می دهیم ما را در اروپا کنترل کند تا یک توهم حفظ شود.
این قرار نیست بهتر شود. ترامپ یک انحراف نیست. این آمریکای جدید است، کشوری که شاهد فروپاشی نظام ارزشی دیرینه خود است، همان کاری که اتحاد جماهیر شوروی چهار دهه پیش انجام داد. اروپاییها همیشه از من میپرسند که آیا فکر میکنم آمریکا پس از ترامپ به حالت عادی بازگردد یا خیر. آنها به دنبال اطمینان هستند، اما من نمی توانم به آنها اطمینان دهم. بسیار بعید است که ایالات متحده به سمت یک آینده لیبرال دمکراتیک حرکت کند. آن دوران تمام شده است. چقدر بد خواهد بود نمی توانم بگویم. اما یک دیکتاتوری کامل یا یک جنگ داخلی احتمالات واقعی هستند، درست مانند آنچه برای اتحاد جماهیر شوروی در سال 1989 بود. اروپا در آن زمان خوش شانس بود که چنین هرج و مرج در اینجا منفجر نشد و گسترش یافت. آیا اروپا برای بار دوم خوش شانس خواهد بود؟ من نمی دانم.
همانطور که در کتابم می نویسم، چه اروپا بخواهد چه نخواهد تغییر در راه است. این یک «انتخاب» بین حفظ اتکای آمریکا یا آسیبپذیر گذاشتن خود نیست، همانطور که آتلانتیکهایی مانند مارک روته و اورسولا فون در لاین دوست دارند آن را ارائه کنند. این یک واقعیت است و تنها انتخاب پیش روی اروپایی ها این است که آن را بپذیرند یا نه. آمریکا می رود. در بهترین حالت یک دشمن و در بدترین حالت یک دشمن خواهد بود. آیا اروپا تصدیق خواهد کرد که سیستم حکومتی آمریکا بر جهان «غرب» در حال فروپاشی است یا خیر؟ برخلاف 40 سال پیش، ممکن است این گسست را با مشاهده این که ابرقدرت متحول کننده کنترل خود را بر اروپا (از طریق تهاجم و اخاذی) به جای عقب نشینی افزایش دهد، پایان دهیم. ممکن است شاهد ورود دو ابرقدرت با تهدیدات نظامی از هر طرف باشیم. و اروپا در این مورد چه خواهد کرد؟ ما همه ابزارها را داریم تا یک اتحادیه مستقل مستقل باشیم و در مقابل آنها مقاومت کنیم. آیا از آنها استفاده خواهیم کرد؟ یا ما منفعلانه منتظر خواهیم بود تا ببینیم تاریخ چه چیزی برای ما در نظر گرفته است، به این امید که مانند چهار دهه پیش خوش شانس باشیم؟
