جفری روچ، اقتصاددان ارشد مالی LPL گفت، در حالی که ترس از جابجایی انبوه توسط هوش مصنوعی در ماههای اخیر بازار کار را تحت تأثیر قرار داده است، این فناوری ممکن است در واقع برعکس عمل کند و به جای جایگزینی آنها، مشاغل را افزایش دهد.
روچ به پارادوکس Jevons اشاره کرد، این ایده که وقتی فناوری استفاده از یک منبع معین را کارآمدتر می کند، تقاضا به جای کاهش می تواند افزایش یابد زیرا هزینه های کمتر موارد استفاده بیشتر و پذیرش گسترده تر را باز می کند.
روچ گفت: «هوش مصنوعی ممکن است زمان و هزینه لازم برای انجام بسیاری از وظایف را کاهش دهد، اما این لزوماً به معنای کاهش متناسب تقاضای نیروی کار نیست.
در عوض، هوش مصنوعی میتواند با بهرهوری بیشتر وظایف، توسعه نرمافزار، خدمات مشتری، تحقیقات و عملیات، حجم کاری را که سازمانها قادر به انجام و ایجاد تقاضا برای نقشهای جدید، محصولات جدید و مدلهای تجاری جدید هستند، افزایش دهد.
روچ گفت به جای جایگزینی انبوه، هوش مصنوعی احتمالاً به جای جابجایی انسان ها، وظایف را مجدداً اختصاص می دهد. او از مراکز تصویربرداری تشخیصی پزشکی به عنوان یک نمونه یاد می کند که به جای جابجایی کارگران، هزینه کمتر خدمات، تقاضا را افزایش داده و منجر به استخدام بیشتر در چنین شرکت هایی شده است.
روچ همچنین گفت که هوش مصنوعی میتواند شکاف باقی مانده در بازار کار را پر کند، زیرا افراد بیشتری به سمت بازنشستگی میروند و نیروی کار موجود را کاهش میدهد. بر اساس داده های LPL انتظار می رود افراد در سن کار تا سال 2050 حدود 62 درصد از کل جمعیت و تا سال 2070 کمتر از 60 درصد را تشکیل دهند.
روچ گفت: در این سناریو، هوش مصنوعی “به عنوان راهی برای پر کردن این شکاف با افزایش میزان تولید هر کارگر به جای تکیه بر نیروی کار بزرگتر در نظر گرفته می شود.”
