اروپا بدون پرداختن به پیامدهای سیاسی خود را دوباره مسلح می کند

با تشدید زنگ خطر ناشی از تهاجم تمام‌مقیاس روسیه به اوکراین در سال 2022، غیرقابل پیش‌بینی ناپایدار دولت دوم ترامپ، نیاز به استقلال امنیتی اروپا را آشکار کرده است. در چند مورد در طول سال گذشته، دونالد ترامپ به راحتی اعلام کرده است که ممکن است از اتحاد دفاعی ناتو خارج شود.

حرکت اخیر واشنگتن به خروج 5000 نیرو از آلمان، به علاوه ناراحتی از اقدامات ایالات متحده در ایران، ضرورت استقلال استراتژیک اروپا را تقویت کرده اند. دولت ایالات متحده پس از اینکه فردریش مرتز، صدراعظم آلمان، خروج برنامه ریزی شده خود را اعلام کرد. انتقاد کرد ماجراجویی خاورمیانه ای ترامپ.

تسلیح مجدد اروپا به خوبی در حال انجام است. دولت ها هنوز باید به وعده های خود برای افزایش بودجه دفاعی ناتو عمل کنند 5 درصد تولید ناخالص داخلی هدف اما در سال 2025، اعضای اروپایی ناتو و کانادا 574 میلیارد دلار آمریکا هزینه کرد (422 میلیارد پوند) در بخش دفاعی – افزایشی نزدیک به 20 درصد نسبت به سال قبل. این بود شدیدترین افزایش سالانه به مدت 70 سال

اکنون بحث امنیتی باید وارد مرحله جدیدی شود که در آن دولت های اروپایی پیامدهای سیاسی پیچیده تسلیح مجدد را درک کنند. اینها کم کم آشکار می شوند. به عنوان مثال می توان به مبادله شدیدتر بین هزینه های دفاعی و برنامه های اجتماعی و چشم انداز برتری نظامی آلمان و همچنین تسلط اقتصادی اشاره کرد.

همچنین این خطر وجود دارد که احزاب پوپولیست دست راستی با زرادخانه های نظامی بسیار افزایش یافته قدرت را به دست گیرند. چنین احزاب در حال حاضر در نظرسنجی ها پیشتاز هستند فرانسه، آلمان، انگلستان و چندین کشور دیگر، در دستور کارهایی هستند که با همکاری طولانی مدت امنیتی اروپا با مشکل روبرو هستند.

نظامی‌سازی اروپا به افزایش چشم‌انداز نظامی در سطح جهان می‌افزاید، که خطر درگیری‌های بزرگ را افزایش می‌دهد. همچنین اثرات زیان‌بار زیست‌محیطی تسلیح مجدد، و تهدید نظامی‌سازی بیش از حد، تمرکز اروپا بر امنیت غیرنظامی – رویکردی که ریشه در توسعه اجتماعی و پیشگیری از درگیری دارد، وجود دارد.

این چالش ها نشان می دهد که تسلیح مجدد نشان دهنده یک تغییر اساسی برای نظم اروپایی است. پیوند دادن این ساختار دفاعی به ساختارهای اصلاح نشده اتحادیه اروپا و ناتو احتمالاً باعث ایجاد عدم تعادل جدید می شود.

اتحادیه اروپا در صورت تبدیل شدن به یک اتحادیه امنیتی بدون حل و فصل سیاسی متوازن تر و جامع تر، ارزش خود را به عنوان یک پروژه صلح از دست می دهد.

رسیدگی به عواقب

نگرانی ها در مورد نیاز در چندین کشور اروپایی افزایش یافته است جاسازی و محدود کردن قدرت نظامی آینده آلمان در یک اتحادیه عمیقاً یکپارچه تر. فراخوان ها برای “ارتش اروپایی” هستند دوباره ظاهر شدناخیراً توسط دولت اسپانیا – اما هنوز بدون دقت سیاسی.

هزینه های دفاعی نه تنها از طریق دولت های ملی، بلکه در حال افزایش است ابزارهای سطح اتحادیه اروپا که مستلزم عمیق تر است امنیت جمعی. بسیاری از دولت های اروپایی به سمت امنیت کل جامعه به سبک نوردیک فشار می آورند که در آن منابع نظامی و غیرنظامی به صورت هماهنگ بسیج می شوند. اتحادیه اروپا استراتژی اتحادیه آمادگیکه در سال 2025 معرفی شد، نیز به همین منظور است.

چنین ملاحظاتی نشان می‌دهد که اروپای اوراق بهادار باید با بحث‌های سیاسی در سطح قاره و کانال‌های مسئولیت‌پذیری حمایت شود. از آنجایی که از شهروندان خواسته می شود حول محور دفاع تمام عیار بسیج شوند، آنها نیاز به اظهار نظر بیشتری در سیاست های امنیتی دارند. آنها نیاز به صدایی در مبادلاتی دارند که هزینه های دفاعی بالاتر نیاز دارد و چگونه می توان مسائلی مانند برتری نظامی اولیه آلمان را مدیریت کرد.

با این حال، روند تسلیح مجدد در حال حاضر به گونه ای انجام می شود که ویژگی های مبهم و بحرانی تصمیم گیری اتحادیه اروپا را که احزاب پوپولیست غیرلیبرال را تغذیه کرده است، تقویت می کند. اروپا برای مشروعیت بخشیدن به چرخش امنیتی خود بدون احیای نظام سیاسی جمعی خود به روش هایی که ورودی های اجتماعی قوی تر و فعال تر را ارائه می دهد، مبارزه خواهد کرد.

قدرت های اروپایی در حال حاضر به دنبال این هستند که قاطعانه تر در دفاع از منافع ژئوپلیتیک فوری خود عمل کنند. آنها این کار را انجام می دهند در حالی که اصول نظم لیبرال همکاری مبتنی بر قوانین و باز بودن را کاملاً کنار نمی گذارند.

اما آنها در تلاشند تا این ترکیب را با محتوای واضح و دقیق تزریق کنند. دولت‌های اروپایی، با هم، موضع مشترکی در مورد اینکه تا چه اندازه باید از تسلیح مجدد اروپا برای نمایش قدرت تیزتر در خارج، علاوه بر منصرف کردن تجاوز علیه قلمرو اروپا استفاده شود، تعریف نکرده‌اند.

استقرار امنیتی اروپا و پیشگیری از درگیری در سایر نقاط جهان در سال های اخیر کاهش یافته است. را خروج از نیروهای نظامی اتحادیه اروپا از منطقه ساحل آفریقا شاید بارزترین نمونه باشد. مشخص نیست که آیا چرخش امنیتی کنونی قصد دارد این روند را معکوس کند یا در همان جهت حرکت کند.

تسلیح مجدد همچنین سؤالاتی را در مورد ساختار سازمانی نظم اروپایی ایجاد می کند. پویایی های امنیتی موازنه قدرت و روابط بین ارگان های مختلف منطقه ای را تغییر می دهد. برای مثال، آنها بریتانیا را به امور اروپا باز می‌گردانند و صحبت از اشکال جدید و انعطاف‌پذیر اتحاد در سراسر قاره را برانگیخته‌اند.

ارتقاء تقسیم بار اروپایی و هماهنگی در داخل ناتو به تاخیر افتاده است. اما بعید است که این اتحاد به عنوان یک اصل ساختاری و دستوری برای استقلال امنیتی پس از ترامپ کافی باشد. فرمت های دیگری برای امکان انطباق موضوعی و جغرافیایی بیشتر مورد نیاز خواهد بود.

در این نشست در مورد مسائل دفاعی و امنیتی بحث و تبادل نظر صورت گرفت جامعه سیاسی اروپا نشست سران در ارمنستان در 4 مه. نه تنها کشورهای عضو اتحادیه اروپا بلکه بریتانیا و سایر قدرت های اروپایی غیر اتحادیه اروپا نیز در آن شرکت داشتند. پوشش تلاش های اخیر ائتلاف اروپایی امنیت اوکراین و ناوبری در تنگه هرمز ممکن است منادی گرایش به سمت خوشه های عملکردی و در حال تغییر دولت ها باشد.

بحث های امنیتی کاملاً با فضای اقتصادی و نظارتی اتحادیه اروپا مطابقت ندارد – و این امر باعث می شود تا در قالب های نوآورانه فکر کنید. دولت بریتانیا که از برنامه‌های امنیتی اتحادیه اروپا مستثنی شده است، به ویژه باید آماده ایده‌های فعالی باشد که به نظم‌دهی مجدد ساختاری کمک می‌کنند، بسیار فراتر از مذاکرات مربوط به تنظیم مجدد اتحادیه اروپا و بریتانیا.

همانطور که اتحادیه اروپا خود را نهایی می کند استراتژی امنیتی جدید و بریتانیا با اجرای آن پیش می رود بررسی دفاع استراتژیکدولت های اروپایی باید به پیامدهای سیاسی تسلیح مجدد بپردازند. این چالش‌های ساختاری‌تر و سخت‌تر از افزایش بودجه دفاعی است – اما در حال حاضر، دولت‌ها آنها را به سمت پایین سوق می‌دهند.

تا زمانی که این چالش ها حل نشوند، تسلیح مجدد اروپا بر پایه های متزلزلی استوار خواهد بود و مشکلات زیادی را در پی آن ایجاد خواهد کرد.