اروپا با افزایش فشار برای تسلیح مجدد – گزارش بین المللی با سیستم های دفاعی متلاشی شده مواجه می شود

با ادامه جنگ در اوکراین و تغییر اتحادها تحت فشار، سیاستگذاران در سراسر جهان هستند اروپا با یک واقعیت تلخ روبرو هستند: امنیت را دیگر نمی توان بدیهی دانست.

برای چندین دهه پس از جنگ سرد، اروپا در چارچوب نسبتاً باثباتی عمل کرد. مخارج دفاعی کاهش یافت، ظرفیت صنعتی کاهش یافت و اتکا به آن ایالات متحده سنگ بنای قابل قبول دفاع اروپا شد.

آن مدل اکنون تحت فشار است. تهاجم روسیه به اوکراین درگیری های شدید را به قاره بازگردانده است، در حالی که عدم اطمینان سیاسی در واشنگتن سؤالاتی را در مورد دوام تعهدات ایالات متحده ایجاد کرده است.

در پاسخ، اتحادیه اروپا در رویکرد خود تجدید نظر می کند. اقدامات عملی را در قالب ابتکاراتی از جمله اقدام امنیتی برای اروپا (SAFE)، که تا سقف 150 میلیارد یورو وام به کشورهای عضوی که به دنبال سرمایه گذاری در سلاح های پیشرفته و سایر سخت افزار هستند، ارائه می دهد.

به طور گسترده تر، هدف این بلوک افزایش توانمندی های دفاعی و تولید در طول دهه به عنوان بخشی از طرحی است که ابتدا به نام «اروپا عقب نشینی» نام گرفت و اکنون به عنوان آمادگی 2030.

اتحادیه اروپا در تلاش است تا چندین دهه سرمایه گذاری نابرابر را اصلاح کند و در عین حال با چشم انداز امنیتی به سرعت در حال تغییر سازگار شود. چالش صرفاً خرج کردن بیشتر نیست، بلکه خرج کردن بهتر است.

رئیس اتحادیه اروپا از طرح 800 میلیارد یورویی برای «تسلیح مجدد» اروپا و حمایت از اوکراین رونمایی کرد

تغییر طرز فکر

اروپا در سال‌های اخیر با بحران‌های امنیتی مکرری مواجه بوده است، از الحاق کریمه به روسیه در سال 2014 تا تهاجم تمام عیار این کشور به اوکراین، اما واکنش‌ها در کشورهای مختلف متفاوت بوده و هماهنگی آن زمان می‌برد.

در گفتگو با RFI، مشاور امنیتی مستقر در بروکسل سرژ استروبانتس می گوید SAFE را نه باید به عنوان یک راه حل مستقل، بلکه بخشی از یک تغییر گسترده تر در تفکر دانست.

او می گوید: «این تلاش برای حل فقدان یک ذهنیت امنیتی در اتحادیه اروپا، فقدان آمادگی امنیتی… و همچنین فقدان استراتژی و استقلال استراتژیک است».

نقش تغییر ناتو در تنظیم مجدد اروپا نقش اساسی دارد. برای سال‌ها، این ائتلاف به شدت به توانایی‌های نظامی ایالات متحده متکی بود، و متحدان اروپایی به طور متواضع‌تری در این امر مشارکت داشتند.

تحت فشار رئیس جمهور آمریکا دونالد ترامپطبق یک گزارش، تمام 32 عضو ناتو در سال گذشته به هدف صرف 2 درصد از تولید ناخالص داخلی برای دفاع دست یافتند. گزارش سالانه این هفته منتشر شد آنها موافقت کرده اند تا سرمایه گذاری در 5 درصد تولید ناخالص داخلی تا سال 2035

فرانسه به عنوان بخشی از طرح مشترک حفاظت از اروپا، کلاهک های هسته ای خود را افزایش می دهد

با این حال بودجه های دفاعی هنوز در سراسر اروپا به طور قابل توجهی متفاوت است. لهستان در حال حاضر بیش از 4 درصد از تولید ناخالص داخلی را برای دفاع هزینه می کند، در حالی که کشورهای بالتیک استونی، لتونی و لیتوانی – مانند لهستان، در آستانه روسیه – بیش از 3 درصد هزینه می کنند. در همین حال، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، بلژیک و دیگران کمی بیش از 2 درصد هزینه می کنند.

با این حال، افزایش هزینه ها به تنهایی نمی تواند مشکلات ساختاری طولانی مدت را برطرف کند.

بیشتر افزایش اخیر بودجه دفاعی اروپا به دلیل جنگ در اوکراین، واکنشی بوده است. صنایع ملی پراکنده هستند، سیستم های تدارکات در کشورها متفاوت است و تصمیم گیری اتحادیه اروپا اغلب کند است.

نتیجه فقط تاخیر نیست، بلکه ناکارآمدی است. تدارکات تکه ای هزینه ها را افزایش می دهد، تکرار سیستم های تسلیحاتی لجستیک را پیچیده می کند و رقابت های صنعتی قدرت جمعی را تضعیف می کند.

بدون هماهنگی عمیق تر، بودجه جدید خطر تقویت این مشکلات را دارد.

SAFE برای رسیدگی به برخی از این مسائل طراحی شده است. برای واجد شرایط بودن برای وام های این برنامه، کشورهای عضو باید همراه با سایر اعضای اتحادیه اروپا یا منطقه اقتصادی اروپا یا اوکراین سلاح بخرند.

با تأمین مالی خریدهای مشترک، جاه طلبی اجتناب از تکراری شدن و تقویت قابلیت همکاری سیستم های دفاعی در سراسر اروپا است.

تهدیدات ترکیبی

این قاره همچنین باید خود را با تهدیدهایی که به سرعت در حال تحول هستند وفق دهد.

استروبانتس، که نه تنها به تجاوز روسیه، بلکه به انواع دیگر خطر اشاره می کند، می گوید: «آنچه کارشناسان، به ویژه سرویس های اطلاعاتی به ما می گویند، این است که اروپا ممکن است تا سال 2030 با نوعی درگیری بزرگ روبرو شود.

فراتر از جنگ های متعارف، اروپا با طیف گسترده ای از تهدیدات ترکیبی – از فشار اقتصادی گرفته تا حملات سایبری و اطلاعات نادرست – مواجه است. در این محیط، دشمنان از ابزار نظامی و غیرنظامی استفاده می کنند.

این رویکرد، گاهی اوقات به عنوان “جنگ نامحدود“، منعکس کننده یک تغییر گسترده تر در نحوه اعمال قدرت است. استروبانتس ریشه های آن را به چین در اواخر دهه 1990، زمانی که استراتژیست ها به این نتیجه رسیدند که نمی توانند صرفاً به صورت نظامی با ایالات متحده رقابت کنند.

او می گوید: «اگر نمی توانید مو به مو (با ایالات متحده) پیش بروید… باید راه های دیگری پیدا کنید،» او با توصیف استراتژی ساخته شده بر روی تأثیرگذاری بر جوامع «با هر وسیله بالقوه موجود» می گوید.

برای اروپا، سازگاری با این واقعیت به چیزی بیش از تغییرات تدریجی نیاز دارد. استروبانتس استدلال می کند که این کار طول خواهد کشید اراده سیاسی و یک استراتژی روشن – چیزی که اتحادیه اروپا اغلب برای حفظ آن تلاش کرده است.

فون در لاین خواستار واکنش قوی تر اتحادیه اروپا به “جنگ ترکیبی” روسیه شد

گسترش افق امنیتی

جغرافیا همچنین در حال تغییر دادن اولویت های اروپا است.

مناطقی که زمانی به عنوان محیطی دیده می شدند، مانند قطب شمال، اهمیت بیشتری پیدا می کنند. همانطور که تغییرات اقلیمی مسیرهای دریایی جدید و دسترسی به منابع را باز می کند، منطقه به عنوان یک منطقه در حال ظهور است حوزه رقابت شامل آمریکا، روسیه و چین است.

و با توجه به چالش های امنیتی که اکنون چندین منطقه را به طور همزمان در بر می گیرد، اروپا باید آماده پاسخگویی همزمان در چندین جبهه باشد.

برای استروبانتس، مشکل شکست آگاهی نیست، بلکه در اعدام است. او می‌گوید اتحادیه اروپا می‌تواند خطراتی را که با آن مواجه است شناسایی کند، اما همچنان به تلاش برای تبدیل این بینش به اقدام هماهنگ و به موقع ادامه می‌دهد.

او پیشنهاد می‌کند که عدم اتحاد و تقویت ظرفیت‌های دفاعی، خطر کنار گذاشتن بلوک را به دنبال دارد. او می‌گوید: «عواقب آن امروز قابل مشاهده است. این فقدان قدرت است… توانایی شما برای تأثیرگذاری بر روابط بین‌الملل را از بین می‌برد.»

جنگ در اوکراین بیانگر دیدگاه اوست. کشورهای اروپایی علیرغم اینکه مستقیماً تحت تأثیر قرار گرفته اند، خود را در واکنش به تصمیماتی که در جاهای دیگر گرفته شده است – مانند تصمیم واشنگتن – دیده اند پیشنهادات برای طرح صلح بدون مشارکت اتحادیه اروپا تهیه شده است.

استروبانتس می گوید در شرایطی که «بسیار تراکنشی، بسیار تهاجمی، بسیار رقابتی» است، فقدان نفوذ به منزله آسیب پذیری است.

ما امروز در جهانی زندگی می کنیم که مبتنی بر قدرت است.»