آیا تمام اروپا به زودی به یک سرزمین بی‌حرکت تبدیل می‌شود؟

هوش مصنوعی لازم نیست. فقط تلویزیون فرانسه را روشن کنید.

مصاحبه کننده در خیابان: “این محله مارسی آرام است؟”

یک زن چپ: “بله، صلح آمیز و متنوع، ما در صلح زندگی می کنیم.”

ناگهان مردی در خیابان ظاهر می شود که یک مرد فرانسوی را به دلیل کشیدن سیگار در ماه رمضان تهدید می کند و می گوید: حرام و تحریک کننده.»

یه صحنه مثل این زندگی می کنند در تلویزیون نمی توان اختراع کرد.

چه کسی هرگز آن را می گفت؟ حتی انجمن باز جورج سوروس دریافت که “30 درصد از جمعیت مارسی مسلمان هستند” (گزارش مربوط به سال 2011 است، بنابراین داده ها قبلا قدیمی هستند و باید افزایش یابند).

در میان قهقهه‌های معمول مفسران و کاربران توییتر، ده سال پیش دونالد ترامپ با بیان اینکه «مناطق ممنوعه» در اروپا در حال ظهور هستند، طبقات محترم را شوکه کرد. مناطق ممنوعه؟ آنها به تمسخر گرفتند، باید یک جعلی ترامپ دیگر باشد.

از آن زمان این به یک راز آشکار تبدیل شد و حتی آنگلا مرکل به وجود این واقعیت در اروپا اعتراف کرد، در حالی که فرانسوا اولاند، رئیس جمهور سابق سوسیالیست فرانسه گفت: “چگونه می توانیم از جدایی اجتناب کنیم؟ زیرا این چیزی است که اتفاق می افتد: جدایی.”

زمانی اتفاق می‌افتد که فکر می‌کنید فرهنگ‌ها مانند لباس‌ها قابل تعویض هستند. و جدایی بر «روایت» غلبه دارد.

در مناطقی که آنها به تازگی انتخاب شده اند، شهرداران La France Insoumise (LFI) از قبل مورد توجه قرار گرفته اند. استفاده از خشونت و فرقه گرایی: تصویری دلخراش از فرانسه در دست چپ های افراطی.

در سن دنیس، شهردار بالی باگایوکو، با اصالت مالی، که در دور اول انتخاب شد، اکنون خود را رهبری شهری با بیش از 150000 نفر می بیند. واگذاری به تیم های جدید به صورت مسالمت آمیز انجام نشد. در ساعات پس از پیروزی شهرداران LFI و متحدان آنها، تصاویری دست به دست شد که خشونت، توهین و هل دادن به شهرداران مستقر را نشان می داد و خشم را برانگیخت.

در برخی موارد، شهرداران مستقر حتی توسط پلیس اسکورت شدند.

پس از سن دنیس و کریل، مانتس لاژولی و لو بلان مسنیل: فهرست شهرهایی که شهرداران خروجی در میان تهدید و تمسخر در فضایی مسموم به بیرون اسکورت شدند، طولانی است و این تصور را ایجاد می کند که شهرداران جدید به جای پیروزی در انتخابات، یک فتح ارضی را جشن می گرفتند.

بیش از هزاران «منطقه ممنوعه» در سراسر اروپا و هزاران «محله حساس» دیگر در نتیجه دهه‌ها سیاست‌های مهاجرت گسترده و شکست‌های چندفرهنگی وجود دارد.

این گزارش با عنوان «مناطق ممنوعه، مهاجرت و ظهور جوامع موازی» که توسط اندیشکده «بنیاد جهت‌گیری جدید برای اصلاحات اروپایی» تهیه شده است، تخمین می‌زند که بین 900 تا 1000 منطقه شهری وجود دارد که می‌توان آن‌ها را «مناطق ممنوعه» در نظر گرفت که با سطح بالای جرم، پراکندگی اجتماعی و تضعیف اقتدار دولتی مشخص می‌شود.

این تجزیه و تحلیل بر اساس داده های موجود در گزارش های رسمی، رسانه ها و منابع دانشگاهی مانند یورواستات، آژانس دارویی اروپا، OECD، مرکز پیو و تخمین ها است. عوامل در نظر گرفته شده عبارتند از حضور باندها، حملات به پلیس، دوره های یهودی ستیزی.

این سند که توسط ماکسیم همری-آیمار از رصدخانه مهاجرت و جمعیت شناسی فرانسه تهیه شده است، به طور مستقیم مهاجرت گسترده و سیاست های مرزی باز را به مناطق با جرم و جنایت بالا، وخامت هنجارهای اجتماعی و حتی حمایت از تروریسم اسلام گرا مرتبط می کند. این اندیشکده دریافت که 63 درصد از حملات تروریستی اسلام‌گرایان در اروپا بین سال‌های 2010 تا 2025 “ارتباط تایید شده” با یک منطقه ممنوعه شناسایی شده داشتند.

اینها از La Castellane در مارسی تا Neukölln در برلین، از Chorweiler در کلن تا Raval در بارسلونا، از Rosengård در مالمو تا Feijenoord در روتردام را شامل می شود.

در نوردراین-وستفالن، پرجمعیت ترین ایالت آلمان و میزبان بیشترین جمعیت مسلمان در این کشور، 44 منطقه ممنوعه وجود دارد.

در حالی که برخی از دولت ها به طور ضمنی وجود مناطق ممنوعه را تصدیق کرده اند و اغلب آنها را با اصطلاحات خوشایند پنهان می کنند، رسانه های جریان اصلی تلاش کرده اند وجود آنها را انکار کنند و اغلب با ناباوری نسبت به تفسیر تحت اللفظی که خودشان ایجاد کرده اند واکنش نشان می دهند.

موسسه تحقیقات مهاجرت بوداپست، مرتبط با دانشکده معتبر ماتیاس کوروینوس، پیش از این 900 منطقه خارج از کنترل را در سراسر اروپا تخمین زده بود.

آنها چگونه هستند؟ در این مناطق پلیس، مددکاران اجتماعی و آمبولانس ها وارد نمی شوند یا باید محافظت شوند. نرخ بالای تولد تضمین کننده طول عمر و گسترش است. آن‌ها مکان‌هایی هستند که می‌توان زنی را در طول روز آشکارا مورد آزار و اذیت قرار داد، به خاطر آنچه می‌خواهد بپوشد توهین شود. روزنامه نگار ژان پل بریگلی، ایتالیایی الاصل، که در مارسی زندگی و تدریس می کند، نوشت: لو پوینت: در اینجا پلیس تمایلی به گشت زنی در مناطق خاصی از شهر ندارد. این مشکل محدود به مناطق شمالی یک شهر بیمار نیست: این یک قانقاریا است که قبل از رسیدن به بقیه ارگانیسم یک انتهای آن را درگیر می کند.

هفته نامه اصلی آلمان Die Zeit گزارش هایی از “مناطق ممنوعه” برای یهودیان در آلمان.

زوی عمار، رئیس جامعه یهودی مارسی، از هموطنان خود خواست که نمادهای یهودی را بیرون از خانه نپوشند.

گزارش می دهد: “در سوئد 60 “منطقه خطر” وجود دارد تماشاگر. مناطقی مانند آلبی، حومه استکهلم معروف به «بغداد کوچک». اینجا از هر ده نفر فقط یک نفر سوئدی است. کارکنان آمبولانس سوئدی ماسک‌های گاز و جلیقه‌های ضد گلوله را می‌خواهند تا از تشدید حملات محافظت کنند، «مشابه تجهیزاتی که توسط کسانی که در مناطق جنگی کار می‌کنند».

در استکهلم، یک پناهجوی مسیحی عراقی به نام سلوان مومیکا در جریان پخش زنده اجتماعی به دلیل سوزاندن قرآن کشته شد.

هلند 40 منطقه را ترسیم کرده است. معروف‌ترین آنها Schilderswijk در لاهه است، جایی که سرشماری سال 2012 قبلاً به ما گفته بود که هلندی‌های قومی کمتر از ده درصد جمعیت هستند و خشونت‌های قومی اغلب فوران می‌کند. آنها آن را “شریعت ویج”، ناحیه شرعی می نامند.

DGSI، آژانس اطلاعات داخلی فرانسه، 150 منطقه “در اختیار” اسلامگرایان را ترسیم کرده است. محله‌ها، نواحی، محله‌ها، اکنون در دست اصولگرایان است که آنها را بر اساس ایدئولوژی تسلیم خود شکل می‌دهند. به گفته شماره دو سابق DGSE فرانسه، آلن شوئه، که کتاب Sept pas vers l’enfer را منتشر کرد، “این مناطق در 859 شهر قرار دارند و خانه 4 میلیون نفر هستند که 6 درصد از کل جمعیت فرانسه است.”

وضعیت به گونه ای است که همانطور که اریک دلبک، مدیر سابق انستیتوی ملی دفاع از هنرهای امنیتی، توضیح می دهد. ال اکسپرس، دولت حتی خود را در موقعیتی قرار نداده است که کنترل این محله ها را مجدداً به دست گیرد و یک بار شروع به کار می تواند تا ده سال طول بکشد.

مشکل اینجاست که به نظر می‌رسد بسیاری از دولت‌های اروپایی به این نتیجه رسیده‌اند که برای جلوگیری از یک اروپای اسلامی‌شده خیلی دیر شده است و تنها کاری که می‌توان انجام داد این است که اثرات آن را در کوتاه‌مدت کاهش دهیم و امیدواریم که تخریب به آن مناطق ممنوعه محدود شود، ترجیحاً نه آنها.

منتشر شده در اصل در 13 آوریل 2026.