آمریکا قرار است با سبقت گرفتن از نروژ به بزرگترین تامین کننده گاز اروپا تبدیل شود

بر اساس تحلیل جدید موسسه اقتصاد انرژی و تحلیل مالی (IEEFA)، اروپا ممکن است خود را از اتکای بیش از حد به گاز طبیعی روسیه رها کرده باشد، اما تنها با جایگزینی آن با یک تامین کننده خارجی دیگر. ایالات متحده در مسیر تبدیل شدن به بزرگترین تامین کننده گاز اتحادیه اروپا از هر نوع در سال جاری قرار دارد و از شریک امنیت انرژی منطقه ای نروژ پیشی می گیرد.

ایالات متحده در حال غلبه بر مزیت خط لوله گاز نروژ به دلیل توسعه سریع نیروگاه های LNG در ساحل خلیج آمریکا و همچنین در دسترس نبودن ناگهانی منابع خاورمیانه به دلیل درگیری با ایران است. قطر که معمولاً دومین صادرکننده بزرگ LNG در جهان است، اکنون خود را در سمت اشتباه تنگه هرمز برای حمل و نقل جهانی می بیند. در نتیجه، پایانه های مایع سازی آمریکا در حال حاضر حدود دو سوم کل واردات LNG اروپا را تشکیل می دهند – و طبق گزارش IEEFA، ممکن است تا سال 2028 به 80 درصد برسد.

به همین دلیل، علیرغم برنامه های اتحادیه اروپا برای ممنوعیت این محموله ها تا پایان سال آینده، محموله های LNG روسیه به اروپا نیز در حال افزایش است و اکنون در بالاترین سطح از زمان آغاز حمله به اوکراین قرار دارد. واردات LNG روسیه تنها در سه ماهه اول 16 درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش یافت.

در بالای اخبار دریایی روزانه باشید

اخبار دریانوردی

که بیشترین اهمیت را دارد

آخرین اخبار دریایی را که روزانه به صندوق ورودی خود ارسال می شود دریافت کنید.

آنا ماریا جالر ماکارویچ، تحلیلگر ارشد اتحادیه اروپا در اروپا، در بیانیه ای گفت: «ال ان جی به پاشنه آشیل استراتژی امنیت انرژی اروپا تبدیل شده است و این قاره را در معرض قیمت های بالای گاز و اشکال جدید اختلال در عرضه قرار می دهد. بحران انرژی 2026 نشان می دهد که تا زمانی که کشورهای اروپایی متکی به گاز هستند، باید خطرات ژئوپلیتیکی ناشی از آن را بپذیرند.

بخشی از راه حل صرفاً کاهش تقاضا است. مصرف گاز طبیعی اروپا در مسیر کاهش 14 درصدی تا سال 2030 قرار دارد و LNG گرانتر سهم نامتناسبی از کاهش عرضه را به خود اختصاص داده است. این اندیشکده می‌گوید، حتی می‌توان با تسریع پذیرش پمپ حرارتی در بازار مسکونی اتحادیه اروپا، کارهای بیشتری انجام داد. این پیامدهایی برای تعداد پایانه‌های وارداتی که اتحادیه اروپا به آن نیاز دارد دارد، و IEEFA فکر می‌کند که احتمالاً تا سال 2030 ظرفیت زیرساخت‌های وارداتی مازاد وجود خواهد داشت.