آتش سوزی ها از کوه های اروپا بالا می روند زیرا گرما جنگل ها را خشک می کند

در چند دهه گذشته، فرض کاری در مدیریت آتش سوزی اروپا جغرافیایی بود: تهدید واقعی در ارتفاعات پایین تر زندگی می کند.

در کشورهایی مانند یونان، پرتغال و اسپانیا، این تهدید به دشت های خشک، بوته های قابل اشتعال و خشکسالی تابستانی گره خورده است.

رشته کوه های آلپ، پیرنه و کارپات در بالای نواحی در معرض خطر قرار داشتند و به عنوان سرد و مرطوب برای حمل آتش سوزی های جدی ثبت شده بودند.

یک رکورد 25 ساله ماهواره ای اکنون این فرض را به چالش می کشد.

محققان با ردیابی آتش سوزی در هشت رشته کوه اروپایی متوجه شدند که شعله های آتش با سرعت ثابتی از دامنه ها بالا می رود – و سرعت آن از سال 2015 به شدت افزایش یافته است.

آتش از دامنه ها بالا می رود

تیمی به سرپرستی دکتر میرلا بلویو، بوم شناس موسسه فدرال فناوری سوئیس زوریخ (ETH زوریخ)، آتش سوزی های جنگلی را در هشت منطقه کوهستانی اروپا از سال 2000 تا 2025 ردیابی کرد.

از دست دادن الگو سخت بود. آتش‌سوزی‌ها با سرعت تقریباً 236 فوت در هر دهه از شیب‌ها بالا می‌روند و سوخت را در غرفه‌هایی پیدا می‌کنند که قبلاً تقریباً هرگز نسوخته بودند.

پس از سال 2015، تعداد آتش‌سوزی‌ها و ارتفاعاتی که به آن‌ها رسیدند، هر دو افزایش یافت – لبه بالایی منطقه سوخته که وارد قلمرو می‌شود، مدت‌ها به عنوان امن نوشته شده بود.

بررسی قاره ای

این تیم ماهواره را ادغام کرد آتش نقشه هایی با سوابق آب و هوایی، داده های پوشش جنگل و اطلاعات ردپای انسان – جاده ها، سکونتگاه ها و سایر منابع اشتعال.

در مرحله بعد، محققان از مدل‌های آماری برای شناسایی عواملی که این الگو را هدایت می‌کنند، استفاده کردند.

آنها بر آتش‌سوزی‌های بالاتر از 2625 فوتی تمرکز کردند که هر کدام حداقل 74 هکتار را سوزاندند – به اندازه‌ای بزرگ که یک امضای ماهواره‌ای واضح به جا بگذارد.

کار قبلی در غرب ایالات متحده، جایی که الف مطالعه کنید آتش‌سوزی‌های بلند مرتبه‌ای که حدود 25 فوت در سال پیشروی می‌کنند. رشته کوه های اروپا اکنون در مسیری موازی قرار دارند.

نقطه عطف

هنگام ترسیم منطقه سوخته سال به سال، سال 2015 به عنوان یک نقطه لولا برجسته شد. قبل از آن، فعالیت آتش‌سوزی در جنگل‌های کوهستانی نسبتاً افزایش یافت. بعد از آن سال به سرعت صعود کرد.

در ارتفاعات زیر 4600 فوت، آتش‌سوزی‌ها هر سال 30 درصد شایع‌تر می‌شوند. حتی بالاتر از آن ارتفاع، جایی که آتش سوزی زمانی نادر بود، افزایش سالانه همچنان به 12 درصد می رسید.

محققان انتظار داشتند که با ادامه گرم شدن، آتش‌سوزی‌ها به سمت بالا سرازیر شوند. چیزی که هیچ کس کمیت آن را اندازه گیری نکرده بود این بود که پس از بالا رفتن آستانه، منحنی چقدر شیب دار شده بود.

آتش سوزی در آب و هوای متغیر

جنگل های کوهستانی مرتفع همیشه سخت ترین مکان های اروپا برای سوزاندن بوده اند. هوای رقیق، برف دیررس، شب‌های خنک و باران‌های شدید تابستان، سوخت را خیلی مرطوب نگه می‌دارد تا بتواند آتش را در بیشتر فصل‌ها حمل کند.

درختان در این ارتفاعات در یک رژیم آتش سوزی بسیار آرام تر تکامل یافته اند. پوست، دانه‌ها و استراتژی‌های بازیابی آن‌ها توسط طوفان‌های باد، یخ، و بهمن‌ها شکل گرفت – نه با آتش‌سوزی‌های شدیدی که قادر به از بین بردن کل سایه‌بان در یک فصل بود.

وقتی آتش به این جنگل های مرتفع می رسد، درختان کتاب بازی برای بقا ندارند. اکنون، آنها با نرخ هایی می سوزند که رکورد مدرن هرگز ندیده است.

وقتی هوا تشنه می شود

بر اساس تجزیه و تحلیل، بزرگترین محرک این است که هوا چقدر خشک شده است – شکاف بین میزان رطوبتی که در یک دمای معین می تواند در خود نگه دارد و میزان واقعی آن.

زمانی که این شکاف افزایش می‌یابد، به نظر می‌رسد که پوشش گیاهی سریع‌تر از آن چیزی که بتواند بهبود یابد خشک می‌شود. این سنبله ها به طور مستقیم به سوختن در ارتفاعات بالا، در کنار افت رطوبت خاک و میزان بارندگی کمتر مرتبط هستند.

دیگری تجزیه و تحلیل دریافتند گرمایش ناشی از انسان باعث تشدید شدید آب و هوای آتش سوزی در سراسر کشورهای اروپایی شده است.

هوایی که تا اواخر تابستان رطوبت را حفظ می کرد، فصل را خشک می کند.

نقش جنگل های کوهستانی

جنگل های کوهستانی کارهای آرامی انجام می دهند که جنگل های پست نمی توانند. ریشه‌های آن‌ها خاک را در شیب‌های تند نگه می‌دارند، رانش زمین و ریزش سنگ را کاهش می‌دهند. نیروهای بهمن قبل از اینکه به روستاها برسند، سایبان را شکستند.

ذوب آهسته برف رودخانه هایی را تغذیه می کند که شهرهای پایین دست، مزارع و نیروگاه های برق آبی را تامین می کنند.

کربن ذخیره شده در تنه ها و خاک های سرد بیش از یک قرن طول می کشد تا پس از یک سوختگی بزرگ بازسازی شود.

یک شیب زیر آلپ سوخته فقط یک منظره سوخته از جاده نیست. اینکه دوباره برگردد بستگی به نوع آتشی دارد که از آن عبور کرده و سال‌های بعد چقدر گرم بوده است.

محدودیت های مطالعه

این مطالعه آتش‌سوزی‌های بالای 74 هکتار را در هشت سیستم کوهستانی دنبال می‌کند – سوختگی‌های کوچک‌تر در ارتفاعات خارج از این آستانه هستند و شامل نمی‌شوند.

پیوندهای آماری بین آب و هوا و آتش سوزی، در حالی که در داده ها واضح است، نمی تواند به طور کامل عوامل مخدوش کننده مانند تغییرات در مدیریت جنگل را در طول دوره مطالعه رد کند.

هشت رشته کوه بسیاری از زمین های اروپایی را پوشش می دهند، اما رفتار آتش به طور قابل توجهی متفاوت است جنگل نوع و توپوگرافی به روشی که یک مدل در سطح قاره تنها می تواند تا حدی آن را ثبت کند.

آتش در سربالایی در حال گسترش است

تا قبل از این مطالعه، جنگل‌های کوهستانی اروپا بالاتر از بدترین مشکل آتش‌سوزی ناشی از آب و هوا در نظر گرفته می‌شدند. آن نما دیگر با داده ها مطابقت ندارد.

آتش‌سوزی‌ها در سربالایی‌ها در حال گسترش هستند و از سال 2015 سرعت گرفته‌اند. مرتفع‌ترین جنگل‌ها – زمانی که هوای سرد و مرطوب محافظت می‌کردند – اکنون در گرم‌ترین و خشک‌ترین فصل تابستان می‌سوزند.

مدیران آتش نشانی در سراسر اروپا در مورد تهدیدات دشت برنامه ریزی کرده اند. بازنگری در ظرفیت پاسخگویی، مدیریت سوخت و تشخیص زودهنگام در ارتفاعات بالاتر اکنون به تاخیر افتاده است.

جوامع پایین دستی نیز سهمی دارند. جنگل‌های کوهستانی حفاظتی که مدت‌هاست فراهم کرده‌اند، اکنون نازک‌تر شده‌اند و با ادامه گرم شدن هوا، نازک‌تر خواهند شد.

این مطالعه در مجله منتشر شده است ارتباطات طبیعت.

—–

آنچه را که می خوانید دوست دارید؟ در خبرنامه ما مشترک شوید برای مقالات جذاب، محتوای انحصاری، و آخرین به روز رسانی ها.

ما را بررسی کنید EarthSnap ، یک برنامه رایگان برای شما آورده شده است اریک رالز و Earth.com

—–