عکس: اکانت اینستاگرام زکیه احمد.
زکیه احمد، یک کوهنورد افغان که اخیراً به قله اورست صعود کرده است، کمپینی را در حمایت از تحصیل دختران در افغانستان راه اندازی کرده و از مردم سراسر جهان می خواهد تا برای دفاع از حقوق زنان و دختران بایستند.
احمد گفت که این ابتکار با هدف جلب توجه به محرومیت مداوم از تحصیل برای میلیون ها دختر تحت حاکمیت طالبان و بسیج حمایت از حق آنها برای حضور در مدرسه و دانشگاه است.
کمپین او در حالی صورت میگیرد که تقریباً پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، محدودیتهای تحصیل زنان همچنان پابرجاست.
به طور جداگانه، فعالان افغان و اعضای دیاسپورای افغانستان در آلمان گرد هم آمدند تا خواستار بازگشایی مدارس و دانشگاه ها برای دختران شوند. تظاهرکنندگان با حمل بنرها و سردادن شعارهایی از جمله «نه به طالبان» و «نان، کار، آزادی»، از جامعه جهانی خواستند در مورد وضعیت زنان در افغانستان سکوت نکنند.
حسنیه فقیری، فعال حقوق بشر که در این گردهمایی شرکت کرده است، گفت: «ما از سازمان ملل، جامعه جهانی و سازمان های حقوق بشر می خواهیم که صدای زنان افغان باشند و از زنان و کودکان افغان حمایت کنند.
یکی دیگر از شرکت کنندگان، صالحه عینی، گفت که این اعتراض به منظور تقویت صدای زنان در داخل افغانستان است که از حقوق خود محروم شده اند.
او گفت: “ما به نمایندگی از زنان افغان صحبت می کنیم که از حقوق اولیه شان محروم شده اند.” هیچ کس نباید صدای زنان افغان را نادیده بگیرد.
درخواستهای مجدد برای اقدام در بحبوحه انتقادات فزاینده از سوی مدافعان بینالمللی صورت میگیرد.
ملاله یوسف زی، برنده جایزه صلح نوبل و فعال آموزش جهانی، اخیراً آنچه را سکوت و بی تفاوتی بین المللی در قبال وضعیت زنان و دختران در افغانستان توصیف می کند، محکوم کرده است. او از رهبران جهان خواست تا در برابر آنچه که نقض گسترده حقوق زنان خواند، منفعل نمانند.
در داخل افغانستان، بسیاری از دختران همچنان قادر به ادامه تحصیل نیستند.
ناهید، دانش آموزی که از رفتن به مکتب منع شده است، گفت: «از زمانی که طالبان به قدرت رسیده اند، بسیار ناراحت هستم. آنها مدارس را بستند، دانشگاه ها را بستند و ما امیدمان را از دست دادیم.»
طالبان مدت کوتاهی پس از بازگشت به قدرت در ماه اوت 2021، دختران را از تحصیل در دبیرستان منع کردند و بعداً زنان را از ورود به دانشگاه منع کردند. این محدودیتها میلیونها دختر و زن را تحت تأثیر قرار داده و سازمان ملل، گروههای حقوق بشر و دولتهای سراسر جهان را محکوم کرده است.
علیرغم فشارهای مستمر بین المللی، طالبان هیچ نشانه ای مبنی بر تغییر این سیاست نشان نداده اند.
این موضوع در روزهای اخیر پس از آن که دین محمد، رئیس شورای علمای طالبان در کابل، تحصیل برای زنان و دختران را “ممنوع” توصیف کرد، دوباره مورد توجه قرار گرفت. در اظهاراتی که انتقادات گسترده ای را برانگیخت، او استدلال کرد که زنان باید به مطالعه برخی موضوعات مذهبی مرتبط با ازدواج، تربیت فرزند و مسئولیت های خانگی محدود شوند.
مدافعان حقوق بشر و علمای دینی این اظهارات را محکوم کرده و می گویند که این اظهارات هیچ مبنایی در آموزه های اسلامی ندارد و بر مخالفت طالبان با آموزش زنان تأکید می کند.
برای احمد و دیگر مبارزان، مبارزه بر سر آموزش همچنان محور اصلی آینده افغانستان است.
پیام آنها این است که ممانعت از دسترسی دختران به آموزش نه تنها حقوق اساسی را نقض می کند، بلکه چشم انداز کشور را برای توسعه و شکوفایی تضعیف می کند.
