چگونه جنگ بیهوده ترامپ در ایران صنعت نفت را محکوم کرده است زیرا کشورها به دنبال امنیت انرژی پاک هستند

هر بحران نفتی در دوران مدرن، واکنش متقابلی بزرگتر از خودش ایجاد کرده است. تحریم اعراب در سال 1973 فقط پمپ بنزین های آمریکا را خالی نکرد. این کشور ذخیره استراتژیک نفت، اولین استانداردهای فدرال صرفه جویی در مصرف سوخت، محدودیت سرعت ملی 55 مایل در ساعت و ممنوعیت بنزین در یکشنبه را ایجاد کرد.

همچنین نسلی از واردات ژاپنی را تقویت کرد که برای همیشه قدرت دیترویت را در بازار خودروی آمریکا جابجا کرد. تویوتا و هوندا وارد دریچه ای شدند که خودروسازان داخلی، معتاد به موتورهای V-8 و پراکندگی حومه شهر، هیچ محصولی برای دفاع نداشتند.

انقلاب 1979 در ایران برای بار دوم قیمت نفت خام را دو برابر کرد. جیمی کارتر پنل های خورشیدی را روی سقف کاخ سفید گذاشت و اولین اعتبار مالیاتی تجدیدپذیر فدرال را امضا کرد.

رونالد ریگان در سال 1986 پانل ها را پاره کرد و اجازه داد اعتبارات از بین بروند، اما فناوری های اساسی در آزمایشگاه های آلمان، دانمارک و ژاپن زنده ماندند. آنها به پایه و اساس صنایع انرژی پاک امروزی تبدیل شدند.

هر شوک جهان را یک پله از وابستگی به نفت دورتر می کرد. رانندگانی که به خودروهای جمع و جور روی آوردند، عقب نشینی نکردند. آب و برقی که به دور از تولید نفت با سوخت متنوع بود، بازنگشت.

الگوی رفتاری پنجاه سال قدمت دارد و ثابت است و نشان می‌دهد که شوک‌های قیمتی، انتخاب مصرف‌کننده، سرمایه‌گذاری صنعتی و سیاست‌های دولت را تغییر شکل می‌دهند به گونه‌ای که از خود شوک بیشتر است. به گفته آژانس بین المللی انرژی، شوک سوم اکنون در جریان است، بزرگتر از مجموع دو شوک اول.

در فوریه 2026، نیروهای ایالات متحده و اسرائیل به سایت های هسته ای و نظامی ایران حمله کردند و به هفته ها مذاکرات شکست خورده پایان دادند. تهران نیز با استخراج تنگه هرمز، آبراهی 50 کیلومتری که روزانه 20 درصد نفت جهان از طریق آن عبور می کند، تلافی کرد.

تانکرها مورد اصابت قرار گرفتند. حق بیمه خطر جنگ برای این تنگه از 0.125٪ ارزش کشتی به 0.4٪ افزایش یافت و یک چهارم میلیون دلار در هر سفر برای بزرگترین کشتی ها اضافه کرد.

قیمت نفت برنت از 100 دلار در هر بشکه عبور کرد و دیگر کاهش نیافته است. مذاکرات صلح در پاکستان در ماه آوریل شکست خورد. نیروی دریایی ایالات متحده در 12 آوریل، بنادر ایران را محاصره کرد. این تنگه همچنان بسته است.

ارزیابی آژانس بین‌المللی انرژی صریح بوده و بیان می‌کند که دولت‌ها در سراسر جهان اعتماد خود را به نفت به‌عنوان یک ورودی امنیتی قابل اعتماد از دست خواهند داد. تقاضا کاهش خواهد یافت. سرمایه گذاری تغییر مسیر خواهد داد و چنین آسیبی به سفارش نفت ممکن است قابل جبران نباشد.

برای دونالد ترامپ، زمان فاجعه بار است. این جنایتکار محکوم و رئیس جمهور سابق در ژانویه 2025 با یک برنامه انرژی که حول تسلط نفت و گاز و برچیدن چارچوب انرژی پاک سلف خود ساخته شده بود، به قدرت بازگشت.

ترامپ آمریکا را از توافقنامه پاریس خارج کرد. او اجازه بادهای فراساحلی را متوقف کرد و پرداخت های قانون کاهش تورم را متوقف کرد. در 4 ژوئیه 2025، او قانون یک لایحه بزرگ زیبا و مخرب اجتماعی را امضا کرد، که به تدریج اعتبارات مالیاتی باد و خورشیدی را که باعث رونق انرژی پاک داخلی شده بود و به اعتبار 7500 دلاری مصرف کننده خودروهای برقی فدرال پایان داد.

پروژه REPEAT پرینستون تخمین می زند که قانون، 500 میلیارد دلار سرمایه گذاری در انرژی پاک را طی یک دهه و تا 140 گیگاوات خورشیدی برنامه ریزی شده و 160 گیگاوات باد برنامه ریزی شده را حذف می کند.

وزارت خزانه داری تحت فرمان ترامپ دستورالعملی را صادر کرده است که واجد شرایط بودن اعتبار مالیاتی قابل تجدید را محدود می کند. وزارت کشور قانون تراکم پروژه را وضع کرده است که بسیاری از پروژه های بادی و خورشیدی را از مجوزهای زمین فدرال محروم می کند. طبق گزارش ها، وزارت انرژی «انتقال انرژی»، «تغییر آب و هوا» و «کربن زدایی» را به لیستی از کلماتی که باید در ارتباطات آژانس اجتناب کرد، اضافه کرده است.

دولت ترامپ 982 میلیون دلار به شرکت فرانسوی TotalEnergies برای لغو پروژه های بادی دریایی در نیویورک و کارولینای شمالی پرداخت کرد. با افزایش قیمت انرژی، بیش از 400 میلیون دلار کمک گرمایش و سرمایش به خانوارها را متوقف کرد. پروژه‌های گروه رودیوم در مقایسه با مسیری که طبق قانون قبلی وجود داشت، طی پنج تا ده سال آینده، سهم انرژی پاک از شبکه ایالات متحده بین 57 تا 62 درصد کاهش خواهد یافت.

چشم انداز تکنولوژیکی که با این شوک سوم مواجه می شود، از آنچه که با تحریم سال 1973 وارد شد، قابل تشخیص نیست. ماژول های خورشیدی در اوایل دهه 1970 تقریباً 100 دلار به ازای هر وات قیمت داشتند. آنها امروز زیر یک دلار در هر وات قیمت دارند.

بر اساس تحلیل سالانه لازارد، هزینه یکسان شده برق خورشیدی در مقیاس شهری در ایالات متحده بین 38 تا 78 دلار در هر مگاوات ساعت در سال 2025 بود که 84 درصد از سال 2009 کاهش یافته است. باد خشکی در همان باند رقابتی قرار دارد. انرژی خورشیدی در حال حاضر سریعتر از زغال سنگ به عنوان منبع تولید جهانی رشد می کند.

حمل و نقل همچنان با سرعت بیشتری در حال حرکت است. تقریباً 20.7 میلیون وسیله نقلیه الکتریکی در سال 2025 در سراسر جهان فروخته شد که بیش از یک چهارم کل وسایل نقلیه سبک جدید است. چین در سال 2024 11 میلیون خودروی برقی خریداری کرد و در سال 2025 همچنان برتری خود را حفظ کرد. بی وای دی با فروش 2.26 میلیون خودروی برقی باتری دار و 4.6 میلیون خودروی با انرژی جدید، از تسلا به عنوان بزرگترین سازنده خودروهای برقی در جهان پیشی گرفت. شرکت شنژن سال گذشته بیش از یک میلیون خودرو صادر کرد و در بیش از 100 کشور جهان فعالیت دارد.

در مارس 2026، BYD از یک سیستم باتری رونمایی کرد که در 9 دقیقه از 10٪ به 97٪ شارژ می شود. چین بین سال‌های 2009 تا 2023 حدود 230.9 میلیارد دلار را در یارانه‌های دولتی خودروهای برقی خرج کرد و زنجیره‌های تامین داخلی برای سلول‌های لیتیوم، کبالت و باتری را ساخت و مدل‌های مقرون‌به‌صرفه با قیمت برای خریداران طبقه کارگر تولید کرد.

ایالات متحده در رقابت نیست. طبق گفته S&P International Mobility، خودروهای باتری‌دار 7.4 درصد از فروش خودروهای جدید ایالات متحده در سال 2025 را به خود اختصاص دادند که نسبت به 8 درصد در سال 2024 کاهش داشت. پس از انقضای اعتبار مالیاتی فدرال EV در 30 سپتامبر 2025، سهام به 5.7 درصد در سه ماهه چهارم سقوط کرد و در فوریه 6.2 درصد و در فوریه به 6.2 درصد رسید و به 6.5 درصد رسید. شرکت Cox Automotive انتظار دارد حدود 8 درصد برای سال 2026 باشد.

الگوی سال های 1973 و 1979 امروزه با دندان های تیزتر تکرار می شود. کشورهای واردکننده به دنبال سوختی هستند که قیمت آن را می‌توان توسط یک نقطه توقف توسط یک دشمن تعیین کرد، و آنها به دنبال جایگزین‌هایی هستند که بالغ، ارزان، قابل ساخت در داخل و خارج از دسترس هر کارتل یا تنگه‌ای باشد.

این دولت‌ها انگیزه جدیدی برای سرعت بخشیدن به فناوری‌هایی دارند که کاخ سفید در حال از بین بردن آن در داخل است. آرایه های خورشیدی را نمی توان تحریم کرد. مزارع بادی را نمی توان مسدود کرد. شرط ترامپ این بود که نفت و گاز آمریکا کف سیستم انرژی جهانی باقی بماند و انرژی پاک یک رژیم یارانه ای در دوران بایدن است که باید ریشه کن شود. بحران هرمز این شرط را وارونه کرده است.

انتقال کامل به انرژی پاک آنی نخواهد بود. پالایشگاه ها، پتروشیمی ها و ناوگان احتراق در جدول زمانی یک سیاستمدار ناپدید نمی شوند. اما امواج شوک ناشی از جنگ غرور ترامپ برای چندین دهه تشدید خواهد شد. کشوری که راه‌اندازی شد، وارد دوره بعدی می‌شود که صنعت انرژی پاک خود را از کار می‌اندازد، بازار خودروهای برقی کوچکش می‌کند و رقبای آن قاره‌ای جلوتر هستند.