گزارشی کمنظیر که بیش از آنکه شبیه یک روایت خبری باشد، به صحنههایی از فیلمهای جنگ جهانی دوم میماند؛ روایتی از شجاعت در دل تاریکی. این گزارش که در وبسایت ایراناینترنشنال توسط رضا اکوانیان منتشر شده، داستان خانهای در غرب تهران را بازگو میکند که به مدت ۱۹ شب پیاپی به پناهگاهی امن برای معترضان زخمی تبدیل شد.
از شب ۱۹ دیماه، خانه یک خانواده سهنفره به مکانی برای نجات جان انسانها بدل شد. دختر خانواده که دندانپزشک است، همراه با پدر و مادر سالخوردهاش، با حداقل امکانات از مجروحانی پرستاری کردند که در خیابان هدف گلولههای ساچمهای یا حتی جنگی نیروهای سرکوب قرار گرفته بودند؛ مجروحانی که بهدلیل خطر بازداشت یا تهدیدهای امنیتی امکان مراجعه به بیمارستان را نداشتند.
در آن ۱۹ شب، این خانه کوچک نقشی ایفا کرد که در شرایط عادی بر عهده مراکز درمانی است: رسیدگی به زخمها، جلوگیری از عفونت، آرامکردن ترس و فراهمکردن حداقلی از امنیت برای کسانی که تنها جرمشان حضور در خیابان بود.
این روایت صرفاً داستان یک خانه نیست؛ تصویر کوچکی است از همبستگی شهروندانی که در میانه سرکوب تصمیم گرفتند مسئولیت انسانی خود را فراموش نکنند. روایتی که نشان میدهد حتی در سختترین شرایط، وجدان فردی و شجاعت مدنی میتواند مرزهای ترس را جابهجا کند.
کامبیز حسینی در «برنامه» با رضا اکوانیان، نویسنده این گزارش اختصاصی، گفتوگو میکند.
source
