- عراق برنامه هایی را برای افزایش صادرات از طریق خط لوله کردستان- ترکیه از 220000 بشکه در روز به 770000 بشکه در روز تصویب کرد و ظرفیت صادرات نفت خام به دریای مدیترانه را افزایش داد و اتکا به مسیرهای کشتیرانی موجود را کاهش داد.
- امارات در حال پیگیری سریع خط لوله غرب-شرق خود به فجیره است و هدف آن تکمیل در سال 2027 و دوبرابر کردن ظرفیت صادرات نفت خام ابوظبی از طریق یک مسیر صادراتی اضافی است.
- تولیدکنندگان انرژی در خطوط لوله و پایانههای صادراتی سرمایهگذاری میکنند تا صادرات نفت خام را در خلال اختلالات کشتیرانی حفظ کنند و از تنگناها در مسیرهای حمل و نقل کلیدی بکاهند.
- توسعه خط لوله عراق و امارات طبق برنامه پیش می رود و از تقاضای قرارداد برای اپراتورهای خط لوله، شرکت های مهندسی، تامین کنندگان ذخیره سازی و شرکت های لجستیک انرژی تا سال 2027 حمایت می کند.
- تأخیر در پروژه های خط لوله یا کاهش خطرات حمل و نقل نفت، تقاضا برای زیرساخت های صادراتی جدید را کاهش می دهد و چشم انداز خطوط لوله، ذخیره سازی و دارایی های لجستیک انرژی را تضعیف می کند.
تولیدکنندگان خاورمیانه زیرساخت صادرات را گسترش می دهند
تولیدکنندگان خاورمیانه در حال گسترش ظرفیت خطوط لوله و پایانه های صادراتی هستند تا مسیرهای جایگزین برای صادرات نفت خام اضافه کنند و از تقاضا برای زیرساخت های انرژی و دارایی های لجستیک حمایت کنند. عراق برنامه هایی را برای افزایش صادرات از طریق خط لوله کردستان- ترکیه از 220000 بشکه در روز به 770000 بشکه در روز تصویب کرد، در حالی که امارات در حال پیگیری سریع خط لوله غرب به شرق خود به فجیره است تا ظرفیت صادرات نفت خام ابوظبی را تا سال 2027 دو برابر کند.
این پروژه ها ظرفیت صادرات نفت خام خاورمیانه را فراتر از مسیرهای حمل و نقل موجود گسترش می دهند. خطوط لوله اضافی به تولیدکنندگان این امکان را می دهد که صادرات خود را در خلال اختلالات حمل و نقل حفظ کنند، به محافظت از درآمد تولیدکننده و حمایت از تقاضا برای دارایی های زیرساخت انرژی کمک می کند.
این پروژهها از تقاضا برای خطوط لوله، مهندسی و داراییهای لجستیکی حمایت میکنند تا تجارت کوتاهمدت قیمت نفت. عراق و امارات در حال توسعه زیرساخت های صادراتی برای حفظ جریان نفت خام در هنگام اختلالات حمل و نقل هستند.
مسیرهای صادراتی جدید باعث افزایش تقاضا برای خدمات زیرساختی می شود
صادرات نفت خام به خطوط لوله، پایانه های ذخیره سازی و مسیرهای نفتکش برای رسیدن به خریداران جهانی بستگی دارد. عراق و امارات در حال گسترش مسیرهای صادراتی جایگزین برای حفظ محموله ها در هنگام اختلالات حمل و نقل، کمک به حفاظت از درآمدهای صادراتی و حمایت از هزینه های زیرساختی هستند.
خطوط لوله بدون اتکا به مسیرهای نفتکش، نفت خام را به پایانه های صادراتی منتقل می کنند. آنها می توانند تاخیرهای حمل و نقل و هزینه های حمل و نقل را کاهش دهند و در عین حال به تولیدکنندگان کمک کنند تا حجم صادرات را حفظ کنند. این امر باعث سرمایه گذاری در پروژه های خط لوله جدید می شود و از تقاضا برای خدمات مهندسی، ساخت و ساز و لجستیک حمایت می کند.
صادرکنندگان انرژی خطوط لوله و مسیرهای صادراتی بیشتری را برای حفظ جریان نفت خام در هنگام اختلالات حمل و نقل تأمین می کنند. خط لوله شرق-غرب عربستان سعودی و پروژه های جدید در عراق و امارات ظرفیت صادرات را افزایش داده و تقاضا برای خطوط لوله، مهندسی و دارایی های لجستیک را پشتیبانی می کند.
دولتهایی که به دنبال حفاظت از حجم صادرات هستند، از خطوط لوله، تأسیسات ذخیرهسازی و پایانههای صادراتی حمایت مالی میکنند و از تقاضا برای داراییهای زیرساخت انرژی فراتر از خاورمیانه حمایت میکنند.
پروژه های خط لوله از تقاضای قرارداد چند ساله پشتیبانی می کند
توسعه مسیرهای صادراتی جدید سال ها طول می کشد و نمی توانند بلافاصله جایگزین شبکه های حمل و نقل موجود شوند. پروژه های خط لوله نیاز به مجوز، تامین مالی، مهندسی و ساخت و ساز دارند که از تقاضای چند ساله برای خدمات مهندسی، ساخت و ساز و لجستیک پشتیبانی می کند.
برخلاف قیمت نفت که می تواند ظرف چند ساعت تغییر کند، پروژه های خط لوله طی چندین سال هزینه ایجاد می کنند. پروژه های خط لوله چند ساله می توانند از چرخه های قرارداد طولانی تر برای ارائه دهندگان زیرساخت پشتیبانی کنند. شرکت های مهندسی، ساخت و ساز، ذخیره سازی و لجستیک می توانند از قراردادهای مرتبط با توسعه و گسترش خط لوله بهره مند شوند.
نقاط عطف پروژه، اعطای قرارداد، و اعلانهای هزینههای سرمایهای میتوانند نشان دهند که آیا طرحهای توسعه خط لوله در حال پیشرفت هستند یا خیر. تأخیر در این شاخصها میتواند نشان دهنده کاهش هزینههای زیرساختی و تقاضای ضعیفتر برای خدمات مهندسی و لجستیک باشد.
زیرساخت های صادراتی فرصت های سرمایه گذاری جدیدی ایجاد می کند
هزینه های توسعه خط لوله می تواند به طور مستقیم به تامین کنندگان زیرساخت ها بیشتر از تولیدکنندگان نفت منتفع شود. اپراتورهای خط لوله، پیمانکاران مهندسی، تامین کنندگان ذخیره سازی و توسعه دهندگان پایانه های صادراتی می توانند از هزینه های ساخت و ساز و ظرفیت صادرات جدید بهره مند شوند، حتی اگر قیمت نفت بدون تغییر باقی بماند.
تولیدکنندگان با مسیرهای صادراتی متعدد میتوانند محمولهها را در هنگام اختلالات حمل و نقل حفظ کنند و خطر فروش از دست رفته را کاهش دهند. توانایی تغییر مسیر صادرات می تواند به محافظت از درآمد در هنگام مختل شدن مسیرهای حمل و نقل کمک کند.
شرکتهایی که زیرساختهای صادراتی را ایجاد، اجرا یا پشتیبانی میکنند، میتوانند از افزایش سرمایهگذاری در خطوط لوله، تأسیسات ذخیرهسازی و شبکههای حمل و نقل بهره ببرند.
پروژههای زیرساختی بزرگ به مجوزها، تأمین مالی و تأییدیههای دولتی بستگی دارند، که پیشبینی زمانبندی پروژه را دشوار میکند. تاخیر می تواند ظرفیت صادرات جدید را به تعویق بیندازد و تقاضای کوتاه مدت برای خدمات ساختمانی و مهندسی را کاهش دهد.
تایید پروژه ها و برنامه های هزینه همچنان سیگنال های کلیدی هستند
تقاضا برای خطوط لوله، ذخیرهسازی و داراییهای لجستیکی باید حمایت شود در حالی که تولیدکنندگان اصلی به تامین مالی مسیرهای صادراتی جایگزین ادامه میدهند. تصویب پروژه های جدید، نقاط عطف ساخت و ساز و تعهدات تامین مالی نشان دهنده ادامه تقاضا برای خدمات زیرساختی مهندسی، ساخت و ساز و صادرات است.
تأخیر در پروژهها یا کاهش هزینههای زیرساختی، تقاضای آتی برای خطوط لوله، مهندسی، ذخیرهسازی و خدمات لجستیکی را کاهش میدهد. ریسکهای کمتر حملونقل میتواند سرمایهگذاری در مسیرهای صادراتی جدید و کاهش هزینهها در پروژههای زیرساختی خط لوله و صادرات را کاهش دهد.
برنامه های مخارج شرکت ملی نفت، اعطای قراردادهای مهندسی، برنامه های تکمیل پروژه و به روز رسانی آژانس انرژی سیگنال هایی هستند که می توانند برای ارزیابی ادامه سرمایه گذاری زیرساخت های صادراتی مورد استفاده قرار گیرند. فعالیت کندتر پروژه می تواند نشان دهنده تقاضای ضعیف تر برای خدمات خط لوله، مهندسی، ذخیره سازی و لجستیک باشد.
