بیش از 100 نفر از مدافعان حقوق بشر افغانستان و مدافعان حقوق زنان در نامه ای به این نامه نوشته اند ملانیا ترامپبانوی اول ایالات متحده از او خواست تا از نفوذ خود برای حمایت از زنان و دخترانی که در افغانستان با محدودیت های شدید روبرو هستند، استفاده کند. طالبان حکومت کند.
برای داستان های بیشتر از The Media Line به ادامه مطلب بروید themedialine.org
یک خبرگزاری افغانستان به نام خاما، مستقر در بریتانیا، روز چهارشنبه با استناد به این نامه گزارش داد افغانی دخترانی که زمانی آرزو داشتند پزشک، معلم و روزنامهنگار شوند، اکنون از تحصیل فراتر از مدرسه ابتدایی محروم هستند، در حالی که زنان عمدتاً از کار، زندگی عمومی و حتی آزادی اولیه حرکت محروم شدهاند.
امضاکنندگان همچنین بر بدتر شدن شرایط بشردوستانه تاکید کردند، زیرا بسیاری از خانواده ها با گرسنگی، سلامت ضعیف و دسترسی محدود به مراقبت های پزشکی دست و پنجه نرم می کنند.
گزارش شده است که آنها از کارهای قبلی ملانیا ترامپ در حمایت از کودکان آسیب دیده از درگیری الهام گرفته اند و معتقدند که او می تواند به بازگرداندن تمرکز جهان به افغانستان کمک کند.
در 2 مارس 2026 خطاب خود به شورای امنیت سازمان ملل متحدملانیا ترامپ گفت: “صلح نیازی به شکننده بودن ندارد. صلح پایدار زمانی حاصل می شود که دانش و درک در همه جوامع ما به طور کامل ارزش گذاری شود.”
وی افزود: “تضاد از نادانی ناشی می شود، اما دانش باعث ایجاد تفاهم می شود و ترس را با صلح و وحدت جایگزین می کند” و از رهبران خواست تا “نسل آینده ای از رهبران را بسازند که صلح را از طریق آموزش پذیرفته باشند.”
اگرچه ملانیا ترامپ در سخنرانی خود به طور مشخص از افغانستان نامی نبرد، نشستی که وی ریاست آن را برعهده داشت، بر بحران جهانی دختران محروم از تحصیل در مناطق درگیری تاکید کرد، وضعیتی که به شدت منعکس کننده وضعیت اسفناک دختران افغان است.
با این حال، سخنرانان دیگر در این نشست، به ویژه رزماری دی کارلو، معاون دبیرکل، چندین بار از افغانستان به عنوان نمونه یاد کردند، به ویژه محرومیت 2.2 میلیون دختر از تحصیلات متوسطه و تلاش های سازمان ملل با استفاده از برنامه های دیجیتال و رادیویی برای دسترسی به آنها در خانه.
این نامه خواستار حمایت عمومی قوی تر، ابتکارات آموزشی گسترده، از جمله برنامه های غیررسمی یا زیرزمینی، و افزایش فشار بین المللی بر طالبان است.
درخواست تجدید نظر توسط بیش از 100 نفر امضا شده است
این درخواست توسط بیش از 100 نفر، از جمله فعالان حقوق زنان، مدافعان حقوق بشر، و اعضای جنبش های اعتراضی در داخل افغانستان و خارج از کشور، به ویژه در پاکستان، به دلیل ترس از اخراج، امضا شده است.
بسیاری از آنها با شبکه هایی مانند شبکه تأثیر افغانستان و سایر گروه های مردمی زنان مرتبط هستند.
فهرست کامل اسامی به دلیل نگرانیهای امنیتی منتشر نشده است، زیرا فعالان در معرض خطر آزار، بازداشت یا بدتر از آن صحبت کردن هستند.
از زمان بازگشت طالبان به قدرت در ماه اوت 2021، محدودیت ها برای زنان و دختران تشدید شده است.
دختران از تحصیلات متوسطه و عالی منع شدهاند، زنان از بیشتر مشاغل و مکانهای عمومی محروم میشوند و قوانین سختگیرانه پوشش و الزامات سرپرست اجرا میشوند. در عین حال، مشکلات اقتصادی و دسترسی محدود بشردوستانه، این بحران را عمیق تر کرده است.
با وجود این چالش ها، زنان افغان از طریق اعتراضات، ابتکارات آموزش زیرزمینی و حمایت های بین المللی به مقاومت خود ادامه می دهند.
این نامه نشان دهنده تلاش گسترده تر برای اطمینان از نادیده گرفتن وضعیت آنها است و ابراز امیدواری می کند که حتی تعامل محدود بین المللی بتواند به بازگرداندن دسترسی به آموزش، کار و حقوق اولیه کمک کند.
