- نیک کولدری از دانشکده اقتصاد لندن میگوید تحریمهای اعلام شده توسط کشورها «پاسخی به یک بحران بسیار عمیق است».
- اسماعیل سانز لابرادور از دانشگاه ری خوان کارلوس می گوید ممنوعیت های گسترده تر می تواند آگاهی کودکان را در مورد آسیب های استفاده بیش از حد از رسانه های اجتماعی تقویت کند.
- محقق جسیکا گالیسر خاطرنشان می کند که تلاش ها باید بر ایمن تر کردن پلت فرم های اجتماعی متمرکز شود
از آنجایی که تعداد فزاینده ای از کشورهای اروپایی به سمت محدود کردن دسترسی کودکان به رسانه های اجتماعی حرکت می کنند، سؤالاتی در مورد اینکه چرا این تغییر در حال حاضر اتفاق می افتد و آیا چنین اقداماتی مؤثر خواهند بود، مطرح می شود.
فرانسه، اسپانیا، اتریش، نروژ، ایرلند، آلمان، دانمارک، یونان، بریتانیا، ایتالیا، پرتغال، اسلوونی، لهستان، فنلاند، جمهوری چک، لتونی و لیتوانی از جمله کشورهای اروپایی هستند که اقدامات اولیه را انجام داده و یا حمایت خود را از ممنوعیت استفاده از رسانه های اجتماعی برای کودکان، عمدتاً زیر 14 تا 16 سال، اعلام کرده اند.
با این حال، کارشناسان معتقدند اقدامات گسترده تری لازم است.
بحران بسیار عمیق
نیک کولدری، استاد رسانه و ارتباطات در دانشکده اقتصاد لندن، به آنادولو گفت که او این ممنوعیت ها را “به عنوان پاسخی به یک بحران بسیار عمیق” در دنیای اجتماعی ما ناشی از رسانه های اجتماعی می داند.
او به مدل کسب و کار شبکه های اجتماعی اشاره کرد که از زمان و توجه مردم برای کسب سود بدون توجه به سن استفاده می کند.
او گفت: “این ناشی از جستجو برای سود است. سود بد نیست، اما شاید ایده بهره برداری از زندگی روزمره ما برای سود، بهره برداری از دنیای عمومی ما برای منفعت موضوع دیگری باشد.”
او به آسیب فزاینده به جوامع، به ویژه کودکان، که آسیب پذیرترین افراد در برابر نفوذ اجتماعی هستند، اشاره کرد.
او به موارد غم انگیز خودکشی مرتبط با محتوای آنلاین، بدشکلی بدن به ویژه در میان دختران جوان، و از دست دادن اعتماد به نفس ناشی از فشار شدید همسالان در پلتفرم های رسانه های اجتماعی اشاره کرد.
کالدری گفت که بزرگ شدن امروز اساساً متفاوت است وقتی فشار همسالان “توسط یک ماشین تقویت می شود، که این چیزها را با سرعت فوق العاده به سمت شما می فرستد.”
ممنوعیت های جمعی می تواند ترس از دست دادن را کاهش دهد
اسماعیل سانز لابرادور، استاد اقتصاد کاربردی در دانشگاه ری خوان کارلوس مستقر در مادرید، نیز از ممنوعیت های پیشنهادی حمایت کرد و تاکید کرد که زمان تقویت نقش مدارس و والدین فرا رسیده است.
او به آنادولو گفت که محدودیتهایی که صرفاً توسط والدین یا مدارس اعمال میشود ممکن است همیشه مؤثر نباشد و حتی میتواند نتیجه معکوس داشته باشد، زیرا نوجوانان اغلب معتقدند والدینشان «همه چیز را نمیدانند» و ممکن است چنین محدودیتهایی را غیرمنطقی بدانند.
لابرادور گفت: «بنابراین زمانی که جامعه ممنوعیتی ایجاد کند، آنوقت بچهها ممکن است فکر کنند «خب، فقط والدین من نیستند، فقط معلمان من نیستند که میگویند مراقب شبکههای اجتماعی باشید».
او استدلال کرد که ممنوعیتهای اجتماعی گستردهتر میتواند آگاهی را در بین کودکان تقویت کند که استفاده بیش از حد از رسانههای اجتماعی اثرات مضری دارد، و افزود که حتی زمانی که آنها به سن کافی برای استفاده از چنین پلتفرمهایی بالغ میشوند، همچنان از جنبه منفی خود آگاه خواهند بود.
لابرادور همچنین خاطرنشان کرد که ممنوعیتهای دسته جمعی میتواند ترس کودکان از از دست دادن فرصت را کاهش دهد، زیرا آنها میدانند که دوستانشان نیز مشمول همین محدودیتها هستند.
جسیکا گالیسر، محقق ارشد سیاست در برنامه حوزه عمومی دیجیتال اینترفیس، تمایل سیاسی رو به رشد برای اقدام در مورد این موضوع را تایید کرد.
او به آنادولو گفت که چنین پیشنهادهایی “از یک نگرانی بسیار واقعی ناشی می شود” زیرا کودکان و نوجوانان به طور فزاینده ای در معرض محتوای مضر و خطرات آنلاین در سیستم عامل های رسانه های اجتماعی قرار می گیرند.
تحریمها «فقط با نیمی از مشکل مقابله میکنند»
با این حال، کالدری استدلال کرد که ممنوعیتهای رسانههای اجتماعی مبتنی بر سن، تنها بر یک بخش از جمعیت تمرکز میکنند و افراد زیر یک سن خاص را هدف قرار میدهند.
او تاکید کرد که بزرگسالان نیز از اثرات رسانه های اجتماعی از جمله قرار گرفتن در معرض اطلاعات نادرست رنج می برند.
کولدری افزود: “همه از این محیط رنج می برند. بنابراین فقط نیمی از مشکل را حل می کند.”
او همچنین استدلال کرد که پیشنهادهای فعلی به اندازه کافی جسورانه نیستند، زیرا آنها در رسیدگی به “مدل های تجاری که از زندگی اجتماعی در پلتفرم ها سود می برند”، که او آن را علت اصلی مشکل توصیف می کند، ناکام است.
«من فکر میکنم ما به دولتها نیاز داریم که مدلهای تجاری را که برای زندگی اجتماعی سمی هستند، ممنوع کنند.
کولدری افزود: «ما باید واقعاً دولتهایی داشته باشیم که از … پلتفرمهایی حمایت کنند که سودی نداشته باشند، تهدیدی برای کسی نباشد».
برای گالیسر، ممنوعیت های پیشنهادی هم به موقع و هم دیر شده است.
او گفت: “من می گویم کمی دیر شده است زیرا این عادات اکنون آنقدر در عادات فرهنگی ما جا افتاده است که تغییر آن دشوار خواهد بود. اما در عین حال، تلاش برای معکوس کردن وضعیت بسیار ضروری است.”
گالیسر گفت که او به جای ممنوعیتهای مستقیم، از رویکردی متناسبتر و جامعتر حمایت میکند و تاکید کرد که تلاشها باید بر ایمنتر کردن پلتفرمهای رسانههای اجتماعی برای همه، نه فقط برای خردسالان متمرکز شود.
او بر نیاز به سرمایه گذاری بیشتر در سواد دیجیتال تاکید کرد و در عین حال به ویژگی های طراحی اعتیاد آور پلتفرم ها نیز پرداخت.
Galissaire ادامه داد: «اگر میخواهیم از بچهها محافظت کنیم، باید بر اساس سیستمهای توصیهشده عمل کنیم و مطمئن شویم که شاید به مدل اصلی بازگردیم».
او به یاد می آورد که فرض اصلی پلتفرم های اصلی رسانه های اجتماعی صرفاً ارتباط افراد با فیدهای مبتنی بر دوستان کاربران و صفحاتی است که آنها دنبال می کنند.
او گفت: «این مبتنی بر یک الگوریتم بسیار پیچیده نبود که حرکت شما، هر عمل، مدت زمانی که برای یک ویدیو میگذرانید، محتوایی که با آن درگیر میشوید را تجزیه و تحلیل کند.
چالش در اجرا
گالیسر همچنین به چالشهایی که ممکن است در مرحله اجرای ممنوعیتها به وجود بیاید، اشاره کرد و به مطالعه اکتبر خود اشاره کرد که مقرراتی در سطح اتحادیه اروپا را بررسی کرد که قبلاً تضمین سن را تحت قوانین مختلف الزامی میکند.
او گفت که مطالعه او نشان می دهد که پلتفرم ها هیچ یک از این مفاد را اجرا نکرده اند، زیرا “علاقه آنها به انجام این کار صفر است.”
او گفت، برعکس، آنها می خواهند مردم برای مدت طولانی تری روی پلتفرم های خود بمانند، زیرا از این طریق پول در می آورند.
Galissaire همچنین هشدار داد که ابزارهای تأیید سن مانند تشخیص چهره هنوز کامل نیستند، و نشان می دهد که ممکن است برخی از بزرگسالانی را که باید اجازه ورود داشته باشند و کودکانی که بزرگتر به نظر می رسند را مسدود کنند.
هر سه کارشناس همچنین به نگرانیها اذعان کردند که این ممنوعیتها ممکن است مانع از یافتن راههایی برای دور زدن محدودیتها از طریق روشهایی مانند VPN یا تغییر مکان به پلتفرمهای غیرقانونی شوند.
گالیسر توضیح داد که در بیشتر مواقع تنها بزرگترین پلتفرمها تنظیم میشوند و بسیاری از پلتفرمهای دیگر دست نخورده باقی میمانند، جایی که کودکان «ممکن است محتوای بدتری پیدا کنند».
با این حال، او خواستار احتیاط در هنگام استفاده از این استدلال شد و گفت که خود پلتفرمهای اجتماعی نیز از آن استفاده میکنند.
Galissaire افزود: “ما باید در استفاده از این استدلال مراقب باشیم، زیرا من هنوز فکر می کنم ارزش آن را دارد، تمرکز بر بزرگترین بازیگران، حداقل پیامی را ارسال می کند. و امیدوارم که کمی به تغییر اوضاع کمک کند.”
گالیسر همچنین از دولتها خواست که از منطق صرفاً جریمه کردن پلتفرمها در صورت عدم انطباق فراتر بروند و تأکید کرد که چنین مجازاتهایی برای شرکتهایی که میلیاردها دلار درآمد دارند، معنی ندارد.
او خواستار تحریم هایی مانند ممنوعیت چنین پلتفرم هایی از بازار اروپا در صورت عدم رعایت قوانین اروپا شد.
Galissaire افزود: “اگر ما این کار را انجام دهیم، یک سیگنال قوی ارسال می کند. و در واقع، من فکر می کنم، اگر ما تهدید به انجام آن کنیم، سکوها قبل از وقوع واکنش نشان می دهند.”
