پیامدهای حقوقی و تجاری در میان تضادهای رو به گسترش

تشدید درگیری در خلیج فارس (که به آن خلیج عربی نیز گفته می‌شود) با مشارکت ایران، بازیگران منطقه‌ای و قدرت‌های غربی، ریسک عملیاتی را در یکی از مهم‌ترین کریدورهای استراتژیک جهان افزایش داده است. اختلالات یا تهدیدها پیامدهای اقتصادی جهانی و بی ثباتی منطقه ای را به همراه دارند. افزایش حق بیمه، محرومیت‌های جغرافیایی گسترده‌تر از پوشش، لغو کوتاه مدت توسط بیمه‌گران و محدودیت‌های مرتبط با تحریم‌ها پیامدهای مهمی برای شرکت‌های فعال در منطقه دارد و می‌تواند تخصیص ریسک را تغییر دهد. درک پیچیدگی های بیمه جنگ برای شرکت ها در مدیریت ریسک عملیاتی، قراردادی و تامین مالی در محیط های متاثر از درگیری حیاتی است.

بیمه جنگ

بیمه جنگ جدا از سیاست‌های استاندارد بدنه، مسئولیت دریایی و تمام خطرات – که معمولاً خسارات ناشی از خطرات مربوط به جنگ یا اقدامات خصمانه را حذف می‌کند – عمل می‌کند، مگر اینکه بیمه جنگ دوباره خریداری شود یا در یک بیمه‌نامه جنگی مستقل دریافت شود. بیمه جنگ می تواند شکاف تحولات ژئوپلیتیکی را پر کند و پوششی را برای خسارات فیزیکی یا خسارات وارده در نتیجه درگیری مسلحانه، تروریسم، مصادره، یا بازداشت، مسئولیت شخص ثالث برای اعمال خصمانه یا از دست دادن درآمد به دلیل درگیری فراهم کند. با این حال، نسبت به تحولات ژئوپلیتیکی بسیار حساس است، زیرا بیمه نامه های جنگ اغلب اجازه لغو اخطار کوتاه مدت هفت روزه یا کمتر را می دهد. در سناریوهایی که به سرعت تشدید می‌شوند، پوشش می‌تواند سریع‌تر از آنچه تلاش‌های مدیریت ریسک و ساختارهای تامین مالی اجازه می‌دهند، محدود شود.

پاسخ بیمه به تشدید ژئوپلیتیک

هنگامی که درگیری تشدید یا گسترش می‌یابد، بیمه‌گران جنگ تجاری اغلب حق بیمه دارایی‌ها را افزایش می‌دهند، محدودیت‌های جغرافیایی را اصلاح می‌کنند، پوشش جنگ را لغو می‌کنند یا برای شرکت‌ها برای حفظ پوشش، تحریم‌های سخت‌تر را اعمال می‌کنند.

این خطرات جدی برای شرکت ها در موارد زیر ایجاد می کند:

• انطباق با اجاره نامه: شرکت هایی که دارایی های اجاره ای دارند معمولاً از مستاجرها می خواهند که بیمه جنگ را حفظ کنند و موجر را به عنوان بیمه شده اضافی و دریافت کننده خسارت نام ببرند.
• بازپس گیری: تشدید ژئوپلیتیک ممکن است توقیف یا توقیف دارایی ها را با افزایش مشکلات در تضمین بازپس گیری افزایش دهد.
• قرار گرفتن در معرض تأمین مالی: وام دهندگان و دارندگان اوراق بهادار عموماً به عنوان شرط تأمین مالی نیاز به پوشش مداوم جنگ دارند.

در عرصه کشتیرانی، با افزایش تأثیر درگیری بر بیمه تجاری موجود، شرکت مالی توسعه بین المللی ایالات متحده (DFC) یک تسهیلات بیمه دریایی 20 میلیارد دلاری را اعلام کرد. این برنامه با بیمه ریسک سیاسی که قبلاً توسط DFC ارائه شده است متفاوت است، که معمولاً خطرات مرتبط با سرمایه گذاری و توسعه در بازارهای نوظهور مانند خشونت سیاسی، سلب مالکیت و تبدیل ارز را پوشش می دهد. در عوض، تسهیلات بیمه دریایی که به تازگی اعلام شده است، بیمه خطر بدنه جنگ، بیمه حفاظت و غرامت جنگی (P&I) و بیمه بارهای جنگی را ارائه خواهد کرد. این پیشنهاد برای کشتی‌هایی اعمال می‌شود که از تنگه هرمز عبور می‌کنند و معیارهای واجد شرایط بودن ارائه شده توسط دولت ایالات متحده را دارند. تأثیر واقعی برنامه DFC بر پوشش موجود در این مرحله از درگیری نامشخص است.

مدیریت ریسک

سهامدارانی که در خلیج فارس قرار دارند باید چندین مرحله کلیدی را از منظر مدیریت ریسک در نظر بگیرند:

1. بررسی استثناهای جغرافیایی: بررسی استثناهای جغرافیایی در بیمه نامه های جنگ. در حالی که برخی از حوزه های قضایی مانند ایران ممکن است مستثنی شوند، سایر مناطق آسیب دیده ممکن است حذف شوند. برخی از سیاست‌ها همچنین شامل استثناهایی برای درگیری‌های دولت در برابر دولت هستند. این مفاد باید به دقت مورد بازبینی قرار گیرند تا مشخص شود که آیا تحولات کنونی می‌تواند باعث ایجاد زبان حذف گسترده‌تر شود یا خیر.
2. اعلان جنگ و مقررات لغو را مرور کنید: به دوره های اطلاعیه بیمه جنگ و تاریخ انقضا دقت کنید. مستثنی کردن مناطق جغرافیایی خاص ممکن است بر تصمیم‌گیری‌ها در مورد محل فعالیت یا استقرار دارایی‌ها تأثیر بگذارد. در برخی موارد، مگر اینکه بیمه شده اصلاحات جغرافیایی را بپذیرد، با انقضای مهلت اطلاع رسانی، پوشش لغو می شود. برای جلوگیری از انحراف ناخواسته پوشش، اغلب توصیه می شود که چنین اصلاحاتی را قبل از موعد مقرر بپذیرید و صراحتاً کلیه حقوق تحت سیاست و قانون را محفوظ نگه دارید. عبارات دقیق و پیامدهای هر اخطاریه باید قبل از پذیرش بررسی شود.
3. قراردادهای تامین مالی تست استرس: شرکت ها باید به طور فعال اسناد مالی را بررسی کنند تا ارزیابی کنند که چگونه بیمه می تواند به نقض قرارداد تبدیل شود. بسیاری از قراردادهای وام، اجاره نامه ها و قراردادها مستلزم بیمه جنگ در هر زمان توسط بیمه گران با رتبه اعتباری مشخص هستند. اگر بیمه جنگ لغو شود، مشروط به استثناء منطقه‌ای، یا کمتر از حد لازم باشد، شرکت‌ها ممکن است حتی در مواردی که هیچ خسارت یا خسارتی رخ نداده است، از آن پیروی نکنند. شرکت ها باید اقدامات پیشگیرانه ای را انجام دهند:
   • بررسی دوره های درمان برای نقض بیمه؛
   • قبل از اینکه وام دهندگان بتوانند وام ها را تسریع کنند، الزامات اطلاعیه را تأیید کنید.
   • شناسایی دارایی‌ها در مناطق پرخطر. و
   • در صورت نیاز به اصلاحات، طرف های قرارداد و وام دهندگان را درگیر کنید.
4. ارزیابی تنظیمات عملیاتی و استراتژی‌های استقرار دارایی: زمانی که حق بیمه خطر جنگ افزایش می‌یابد، پوشش محدود می‌شود، یا شرکت‌های بیمه اخطارهای لغو صادر می‌کنند، شرکت‌ها باید ارزیابی کنند که آیا تعدیل‌های عملیاتی می‌تواند قرار گرفتن در معرض را کاهش دهد یا خیر. مسیریابی جایگزین یا استقرار دارایی اغلب فوری ترین ابزارهای کاهش خطر موجود است. این اقدامات شامل اجتناب از مناطق پرخطر از طریق مسیریابی مجدد دارایی ها، استفاده از زیرساخت های جایگزین در صورت وجود، و بارگیری/تخلیه خارج از مناطق تعیین شده است. این اقدامات می تواند حق بیمه ها را کاهش دهد، از ایجاد محرومیت های سرزمینی جلوگیری کند، و پوشش جنگ را حفظ کند. این مراحل به کاهش خطرات بیمه، حمایت مالی، تبعیت از تحریم ها و حفظ دارایی کمک می کند.
5. ملاحظات تمدید: در صورت تمدید بیمه، انتظار داشته باشید که پذیره نویسان به شدت بر تحولات ژئوپلیتیک فعلی تمرکز کنند، جایی که بیمه گذاران ممکن است به دنبال موارد زیر باشند:
• کاهش محدودیت های کل؛
• اعمال محدودیت های فرعی خاص حوزه قضایی؛ یا
• استثناهای جغرافیایی یا درگیری را گسترش دهید.
6. سایر سیاست ها، از جمله بیمه سایبری را در نظر بگیرید: با توجه به افزایش خطر حملات سایبری با تشدید تنش های منطقه ای، این درگیری ممکن است انواع دیگر بیمه ها، به ویژه بیمه سایبری را نیز درگیر کند. به عنوان مثال، یک گروه هکر ایرانی اخیراً یک تولید کننده تجهیزات پزشکی را هدف قرار داده و داده های این شرکت را استخراج کرده و دستگاه ها را با هشدار حملات بیشتر به اهداف آینده برای همیشه پاک می کند. شرکت ها باید به طور فعال سیاست های بیمه سایبری خود را بررسی کنند تا محرک های اخطار و گزارش را شناسایی کنند و تعیین کنند که چگونه این سیاست ها ممکن است به تهدیدات سایبری در حال تحول مرتبط با درگیری، از جمله حملات سایبری حمایت شده توسط دولت و اختلالات زیرساخت پاسخ دهند.

برای اطمینان از اینکه محدودیت های بازنگری شده برای پوشش ارزش کامل یک دارایی در یک منطقه کافی است، بررسی دقیقی لازم است.

نتیجه گیری

بیمه جنگ محافظت ایستا در برابر خطرات مربوط به جنگ ارائه نمی دهد. این یک لایه در مجموعه وسیع تری از ابزارهای مدیریت ریسک است. نظارت فعال بر شرایط بیمه نامه، هماهنگی با بیمه گذاران و وام دهندگان، و همسویی تصمیمات عملیاتی با چارچوب های بیمه و قرارداد ضروری است. در منطقه‌ای که تحولات ژئوپلیتیکی می‌تواند به سرعت تکامل یابد، انعطاف‌پذیری نه تنها به تأمین پوشش بستگی دارد، بلکه به درک نحوه تعامل آن پوشش با ساختارهای تأمین مالی، تعهدات اجاره و تخصیص ریسک تجاری بستگی دارد.