مهاجران پنهان شده به دلیل عقب نشینی موریتانی ورود اروپا را به شدت کاهش می دهد | مهاجرت

توجه: الجزیره برخی از جزئیات مصاحبه شوندگان مانند نام خانوادگی را برای محافظت از هویت آنها مخفی می کند.

نواکشوت، موریتانی – فرانسینا در آپارتمان کم نور خود در حومه خلوت نواکشوت، لباس های شسته شده را که روی تخت کم ارتفاعی در گوشه ای پراکنده بود، تا کرد. حشرات روی زمین جمع شدند.

این جوان 23 ساله که اهل جمهوری کنگو است، از زمانی که به یاد می آورد – به تنهایی – در جاده بوده است. او ابتدا پس از کشته شدن والدینش در یک درگیری خونین در کنگو آواره شد، پس از آن به مالی گریخت، جایی که یکی از هموطنانش کنگو او را اسکان داد. با این حال، وقتی زنی که از او استقبال کرد، مرد، او را مجبور کردند به خیابان برود.

وقتی فرانسینا در سال 2023 به موریتانی همسایه رسید، در ابتدا همه چیز ثابت بود.

او احساس کرد که توسط مردم محلی دوستانه استقبال می شود و یک شغل میزبان در پایتخت پیدا کرد. او گفت، اما اوایل سال گذشته، مقامات پلیس در اتوبوس‌های سفید شروع به نزدیک شدن به افرادی کردند که در خیابان‌ها «شبیه» مهاجران بودند، آنها را گرفتند و بازداشت کردند تا اخراج شوند.

او به الجزیره گفت: «اکنون نمی‌توانیم بیرون برویم. «بعضی وقت ها از کسانی که کاغذ دارند می خواهیم بروند و برای ما نان بخرند.

(پلیس) قبلاً دو بار مرا دستگیر کرده بود و از من خواستند که هر بار 25000 اوگویا موریتانی (623 دلار) بپردازم. این برای من بسیار گران است.

او یکی از چهار نفری است که در نواکشوت به الجزیره گفته اند که از اخراج شدن می ترسند یا نگران پرداخت رشوه در میان کمپین اخراج دسته جمعی از سوی دولت هستند. آنها به مخفی شدن در سایه ها در کشوری متوسل شده اند که زمانی احساس می کردند در آن خوش آمدند، مخفیانه در غروب بیرون می آیند و در تاریکی خزیده می شوند.

گروه‌های حقوق بشر، از جمله یک هیئت متخصص سازمان ملل، نگرانی‌هایی را در مورد قانونی بودن دستگیری‌ها و اخراج‌های اجباری بر اساس قوانین بین‌المللی پناهندگان مطرح کرده‌اند. برخی مقامات را متهم کرده اند که با به تعویق انداختن رویه ها برای محدود کردن تعداد افرادی که می توانند بمانند، روند دریافت اسناد قانونی را عمداً پیچیده کرده اند.

الجزیره برای پاسخ با پلیس و مقامات دولتی موریتانی تماس گرفته است.

مقامات در گذشته گفته اند که آنها فقط افراد غیرقانونی را هدف قرار می دهند.

به طور معمول، مهاجران بدون اطلاع قبلی جمع آوری و اخراج می شوند و برخی نمی توانند اشیای قیمتی خود را با خود ببرند. رسانه های موریتانی گزارش داده اند که در سال 2025 صدها مهاجر غیرقانونی اخراج شده اند و همچنین افرادی که مجوز آنها منقضی شده است.

دیده بان حقوق بشر با استناد به آمارهای دولتی، گفت که در شش ماهه اول سال 2025، 28000 نفر “اخراج” شده اند. الجزیره قادر به تایید این رقم به طور مستقل نبود.

“ما اینجا به آنها نیاز داریم”

آیچا، اهل سیرالئون، به الجزیره گفت که افسران او را در بازاری در ماه فوریه دستگیر کردند. او گفت که سپس با وجود داشتن مجوز اقامت قانونی برای کار در موریتانی توسط پلیس به مرز سنگال منتقل شد.

افسران تلفن او را گرفتند و از او خواستند رشوه بپردازد، اما او گفت به امید اینکه اسنادش از او محافظت کند، امتناع کرد. او از آن زمان راه بازگشت به موریتانی را پیدا کرده است، اما تنها زمانی که نیاز داشته باشد بیرون می رود.

گزارش ها حاکی از آن است که افراد دیگری که توسط پلیس دستگیر شده اند، از جمله در خانه های خود، در بازداشت مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند و گفته اند که اشیای قیمتی آنها به سرقت رفته است.

برخی از مردم محلی از سرکوب خشمگین هستند. ده‌ها مهاجر جوان در خیابان‌های عریض پایتخت صف می‌کشیدند و به عنوان لوله‌کش یا برق‌کار خدمات ارزان ارائه می‌کردند یا اقلام روزمره را می‌فروختند. اما اکثر آنها اکنون ناپدید شده اند.

یکی از صاحبان کسب و کار که مهاجران مستند و غیرقانونی را استخدام می کند، گفت: «ما در اینجا به آنها نیاز داریم.

خروج مهاجران از موریتانی به شدت کاهش یافت

موریتانی، یک کشور بیابانی وسیع و کم جمعیت با تنها 4.5 میلیون نفر، در حاشیه شمال غربی آفریقا گسترده شده است.

این جزیره نسبتاً نزدیک جزایر قناری است، منطقه‌ای اسپانیایی که به آفریقا نزدیک‌تر است تا اروپا، و آن را به یک مکان محبوب تبدیل می‌کند. نقطه عزیمت مهاجران شجاعانه در مسیر مرگبار اقیانوس اطلس که تا سواحل گینه می رسد.

در سال 2023، تعداد مهاجرانی که موریتانی را ترک کردند به یک رکورد رسید. گروه حمایت از مهاجران Caminando Fronteras (CF) در گزارشی اشاره کرد که حدود 80 درصد از 7270 نفری که در ژانویه 2024 وارد قناری شدند از موریتانی سفر کردند.

تنش ها در منطقه ساحل، از مالی تا نیجر، جایی که کودتا و حملات گروه های مسلح مختلف باعث مهاجرت برخی از آنها و مجبور شدن صدها نفر از خانه های خود شده است، افزایش یافته است.

در موریتانی، مقامات از سال گذشته باندهای قاچاق را مقصر می دانند و دستگیری مظنونان را افزایش داده اند.

در 16 آوریل، پلیس گفت که اعضای دو شبکه، از جمله موریتانیایی ها و افرادی از یک “کشور همسایه” را دستگیر کرده است. مقامات همچنین 12 نفر را در یک قایق به مقصد قناری دستگیر کردند.

در تلاش برای متوقف کردن جریان مهاجران، اتحادیه اروپا کمک مالی به موریتانی، نیجر و مراکش ارسال کرده است تا از اقداماتی حمایت کند که افراد غیرقانونی را از سوار شدن به قایق‌های ناخوشایند که اغلب واژگون می‌شوند، منصرف کند.

با این حال، نقش نیجر به عنوان نگهبان صحرای اروپا زمانی که ارتش در سال 2023 قدرت را در یک کودتا به دست گرفت و دولت دموکراتیک طرفدار اروپا را سرنگون کرد، از بین رفت. نیامی از آن زمان از متحدان غربی سابق خود به روسیه روی گردانده است.

در فوریه 2023، اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، از محمد ولد غزوانی، رئیس جمهور این کشور در پایتخت موریتانی بازدید کرد تا یک «توافقنامه مشارکت مهاجران» به ارزش 210 میلیون یورو (235 میلیون دلار) را امضا کند – توافقی که اتحادیه اروپا اعلام کرد برای تشدید «همکاری امنیت مرزی» با Frontex، آژانس شبکه مرزی اتحادیه اروپا، و dismugg. این بلوک از آن زمان تاکنون دو بسته دیگر را تحویل داده است: 100 میلیون دلار متمرکز بر رشد اقتصادی موریتانی، انسجام اجتماعی، و مدیریت مهاجران، و همچنین 4 میلیون یورو (4.49 میلیون دلار) کمک بشردوستانه.

حسن اولد موکتار، مدرس دانشگاه SOAS بریتانیا در لندن و نویسنده کتاب «برون مرزی» گفت که موریتانی «بسیار مؤثر» بوده است زیرا ورود مهاجران از این کشور به جزایر قناری بین آوریل تا دسامبر 2025 بیش از 80 درصد در مقایسه با سال قبل کاهش یافته است.

مکتار با توضیح اینکه موریتانی مشتاق پایین نگه داشتن آمار جرایم از طریق نظارت است، گفت: «برای موریتانی، این یک موضوع امنیتی است، اما همچنین در مورد این است که منافع آن با منافع اتحادیه اروپا همگرا شود.

او گفت که با این حال، خارج کردن مهاجران غیرقانونی اغلب این نتایج را به همراه نداشته است.

او گفت: «از تحقیقاتم دیدم که (برای) جلوگیری از همپوشانی بین مهاجرت غیرقانونی و جرم، (کشورها باید شرایط ورود و اقامت را بهبود بخشند) تا مردم را به سمت اقتصاد زیرزمینی سوق ندهد.

“اگر کار را برای مردم سخت کنید، خطوط مبهم‌تری بین مهاجرت وجود خواهد داشت… مسیرها تغییر مسیر داده می‌شوند؛ هرگز از آنها جلوگیری نمی‌شود. بنابراین آنها کاری انجام می‌دهند که نتیجه معکوس دارد.”

ترکیب شدن برای بقا

محمد، یک پناهجوی نیجریه ای 41 ساله، پیش از شروع دستگیری های پلیس، حدود چهار سال در موریتانی زندگی می کرد.

او ابتدا پس از ظهور گروه مسلح بوکوحرام به توگو گریخت.

او گفت که او در یک مدرسه اسلامی غیررسمی در ایالت بورنو نیجریه، جایی که بوکوحرام منشأ آن بود، همراه با برخی از اعضای این گروه درس خوانده بود و زمانی که آنها شروع به فشار بر او برای پیوستن به آنها کردند، فرار کردند.

به عنوان یک مسلمان، او راه خود را به موریتانی پیدا کرد، به این امید که در مکانی ساکن شود که اکثر آنها از ایمان او پیروی کنند. اگرچه محمد خود را در دفتر موریتانی آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) ثبت کرد، او گفت که مدارک او هنوز مورد رسیدگی قرار نگرفته است و او نیز با وجود توضیح در مورد وضعیتش دستگیر شده است.

محمد که در یک مدرسه خصوصی کوچک کار می کند، به الجزیره گفت: «خواه پناهجو باشی یا نباشی، برایشان مهم نیست. او گفت که همراه با چند نفر دیگر در یک اتاق نامرتب که در آن نماز روزانه غیرممکن بود، بازداشت شد. او گفت که نگهبانان به آنها غذای بد پخته شده دادند. تنها پس از آن بود که یکی از دوستان محلی که می دانست به پلیس رشوه داده بود، آزاد شد.

او اکنون سعی می‌کند با پوشیدن لباس معمولی بوبو روی پیراهنی دکمه‌دار و چرب کردن موهای دارای بافت معمولی خود، با مردم محلی «آمیخته» شود تا از دستگیری جلوگیری کند.

محمد با متهم کردن مقامات به دستگیری افراد بر اساس رنگ پوست و ملیت گفت: “اگر این کار را نکنم، هیچ تضمینی وجود ندارد که امروز به خانه برگردم.” آنها مالیایی های منصف را دستگیر نمی کنند زیرا آنها یکسان هستند.

همانطور که افرادی مانند او سعی می کنند راه های جدیدی برای بقا در موریتانی پیدا کنند، مهاجران نیز در حال نوآوری هستند.

Moctar، محقق، گفت که اکنون تعداد بیشتری از گامبیا و گینه که در پایین‌تر از ساحل قرار دارند، در حال ترک هستند. سفر با قایق از این کشورها طولانی تر و در نتیجه خطرناک تر است.

حتی فرانسینا که در نواکشوت مانده است به دنبال دری باز است.

او گفت: «رویای من این است که روزی پزشک شوم. اگرچه در حال حاضر در یک شغل کم مهارت در نواکشوت کار می کند، اما او گفت که رویاهای شغلی اش به او رونق روزانه می دهد.

اگر راهی پیدا کنم، برای رسیدن به کانادا، آمریکا یا اروپا، آن را انتخاب خواهم کرد.»