فصل رویایی آرسنال با درد آشنا در دستان فاتحان فرانسوی اروپا به پایان می رسد

بوداپست –

در فصلی که آرسنال فکر می‌کردم که تگ ساقدوش را از بین برده است، طرف میکل آرتتا همچنان خود را از یک لحظه دلخراش دیگر رنج می‌برد.

توپچی ها روز شنبه در ورزشگاه پوشکاش آرنا تقریباً یک ساعت پیش بودند و اولین بازی را شکار کردند. لیگ قهرمانان عنوانی در تاریخ تاریخی باشگاه اما یک تکل ناشیانه و یک ضربات پنالتی بعداً و آرسنال بدون هیچ چیز بوداپست را ترک کرد.

با هزینه آنها، این جشن پاری سن ژرمن در پایتخت مجارستان بود. یک کمپین تاثیرگذار دیگر، یک جام دیگر و شاید شروع سلسله ای که تهدید می کند برای سال های آینده بر فوتبال اروپا حکومت کند.

با وجود نتیجه 1-1 و ماهیت کم نتیجه ضربات پنالتی، PSG شایسته حفظ عنوان بود. به اندازه ضربه زدن 5-0 چشمگیر نبود Les Parisiens در فینال سال گذشته اینترمیلان را شکست داد، اما راهی برای پیروزی دوباره پیدا کرد.

و هر تصوری که برای بار دوم اهمیت چندانی نداشته باشد، در طول اهدای جام به طور محکم روی تخت گذاشته شد. کل تیم، مربیان و کارکنان اتاق پشتی با خوشحالی روی سکو می پریدند زیرا آبنبات های طلا در اطراف آنها می بارید.

در همین حال، حمایت های معروف باشگاه همچنان پشت دروازه می خواند. در حقیقت، آنها حدود یک ساعت قبل از شروع بازی شروع کردند و هرگز متوقف نشدند.

شما فقط باید به چهره هواداران آرسنال در داخل ورزشگاه نگاه کنید تا ببینید این فینال برای آنها چه معنایی دارد. حتی پس از تماشای پیشروی تیمشان در پایان فوق العاده کای هاورتز، هواداران همچنان نگرانی عمیقی داشتند.

با تمام شدن بازی، این اعصاب بیشتر شد. یکی از هواداران نمی‌توانست ثابت بنشیند و مهمانداران به او اجازه ویژه‌ای دادند تا در نزدیکی خروجی بایستد تا انرژی مضطرب خود را با حرکت در محل از بین ببرد.

یکی از اعضای رسانه‌ها که پیراهن آرسنال به تن داشت، برای تماشای وقت‌های اضافه و پنالتی‌ها در سکوها از روی یک مانع کوچک پرید و ناگهان به یک هوادار عصبی دیگر تبدیل شد که درد روی صورتش نوشته شده بود.

فقط در بوداپست نبود که هواداران آرسنال با تعدادشان تماشا می کردند. ورزشگاه خانگی باشگاه نیز درهای خود را باز کرد تا هواداران بتوانند با هم روی صفحه نمایش های غول پیکر تماشا کنند. میخانه‌ها و بارهای اطراف شمال لندن نیز مملو از افرادی بود که امیدوار بودند تاریخچه‌ای که توسط تیم محبوب ساخته شده است را ببینند.

از زمانی که این باشگاه هفته گذشته اولین قهرمانی خود در لیگ برتر را در 22 سال گذشته به پایان رساند، جشن واقعاً متوقف نشده بود، اما این جشن ها پس از اینکه ابرچی ازه و گابریل هر دو موفق نشدند از روی نقطه پنالتی به گل تبدیل شوند، متوقف شد.

سر و صدای جشن ها در سراسر لندن در یک لحظه خاموش شد. هواداران از ورزشگاه بوداپست خارج شدند و بازیکنان از شدت ناراحتی روی چمن افتادند.

میکل آرتتا، سرمربی آرسنال در پاسخ به این سوال که مدت کوتاهی پس از شکست چه احساسی دارد، گفت: “درد.” فقط چند ضربه پنالتی با قهرمانی در بزرگترین رقابت باشگاهی فاصله دارید.

من به بازیکنان و کادرفنی گفتم که اگر یک میلیون بار به آنها بگویم متشکرم، کافی نیست.

و دلیلش این نیست که ما لیگ برتر را بردیم، و نه به این دلیل که فینال لیگ قهرمانان را بازی کردیم… به خاطر شادی و لحظاتی است که هر روز با هم زندگی کرده ایم، و این بالاتر از هر چیز دیگری است.

در این لحظه، واقعاً مهم نیست که آرسنال خوب بازی کرد یا لحظات درخشانی را در این فصل به اشتراک گذاشت. در حال حاضر، تنها چیزی که آنها احساس خواهند کرد ناامیدی کوبنده از یک فرصت از دست رفته دیگر است.

بازیکنان در نهایت می‌دانند که چقدر به موقعیت افسانه‌ای نزدیک شده‌اند و این شکست برای مدت طولانی زخمی خواهد بود، درست مانند فینالیست‌های شکست خورده آرسنال در سال 2006.

این وظیفه برای این دسته از بازیکنان فعلی خواهد بود که خودشان را برای رژه جام‌های برنامه‌ریزی شده در روز یکشنبه جمع کنند، با انتظار می‌رود یک میلیون نفر در خیابان‌های لندن صف بکشند تا قهرمانی لیگ برتر را جشن بگیرند.

با این حال، در حقیقت، شاید این دقیقاً همان چیزی است که این بازیکنان برای بالا بردن روحیه خود پس از فصلی برای به یاد ماندن نیاز دارند.

شب واقعا متعلق به PSG بود. بار دیگر شکل خود را به کمال رساند، و شروعی کند را در این رقابت از بین برد تا به عنوان برندگان شایسته از راه برسد.

پس از رئال مادرید در سال 2018، این اولین بار است که یک قهرمان جام را حفظ می کند – بردن آن واقعاً یا باید سخت باشد.

بیشتر این موفقیت به مدیر مربوط می شود لوئیس انریکه، که بار دیگر جایگاه خود را به عنوان یکی از بزرگترین مدیران جهان، شاید حتی تمام دوران، تأیید کرد.

این بازیکن اسپانیایی اکنون به یک باشگاه نخبگان پس از کسب سومین قهرمانی خود در لیگ قهرمانان اروپا، اولین قهرمانی خود را برای بارسلونا در سال 2015 و دومین قهرمانی خود را برای PSG در سال گذشته به دست آورد.

پپ گواردیولا، باب پیزلی و زین الدین زیدان نیز سه جام را به دست آورده اند، در حالی که کارلو آنچلوتی پس از 5 بار قهرمانی در این تورنمنت به تنهایی از میدان خارج شده است.

تحت هدایت انریکه، این تیم پی اس جی به یک ماشین برنده تبدیل شده است. از کنفرانس مطبوعاتی در آستانه فینال متوجه شدید که بازیکنان او چقدر متمرکز بودند.

هم عثمان دمبله و هم مارکینیوس از رئیس خود بسیار تمجید کردند و او و کارکنانش را به خاطر برنامه ریزی دقیقی که به گفته آنها فصل دشواری برای پیمایش بود، تحسین کردند.

شنیده می‌شد که همان بازیکنان در رختکن آواز می‌خواندند و می‌رقصیدند، در حالی که مردی که آن‌قدر به آن‌ها اعتماد داشتند وارد اتاق کنفرانس خبری شد تا پس از برد با مطبوعات صحبت کند.

انریکه گفت: ما تاریخ را نوشته‌ایم، در حال رفتن به تاریخ هستیم، و اضافه کرد که در تابستان قبل از اینکه توجه خود را به کسب سومین قهرمانی متوالی لیگ قهرمانان اروپا معطوف کند، آرام خواهد گرفت.

چیزی که باعث ترس بقیه اروپا می شود این است که بسیاری از بازیکنان پاری سن ژرمن هنوز جوان هستند. آنها هنوز جا برای رشد و حتی بهتر شدن دارند. همه اینها در حالی که مسلما سرگرم کننده ترین و جذاب ترین فوتبال جهان را بازی می کنید.

دزیره دوئه، وینگر 20 ساله پاری سن ژرمن پس از بازی گفت: “ما اول و بعد از آن لذت خواهیم برد، ما دوباره کار می کنیم و دوباره کار می کنیم زیرا بیشتر می خواهیم. ما واقعا گرسنه هستیم.”

ما تیم جوانی هستیم و واقعا جاه طلب هستیم. فصل بعد باید دوباره برویم.”

آمار نشان می دهد که آنها چقدر خوب هستند. پس از گل تساوی دمبله در فینال، پاری سن ژرمن به عنوان گلزن ترین تیم تاریخ لیگ قهرمانان اروپا به تساوی رسید – تنها تیم بارسلونا در فصل 2000-1999، 45 گل در یک دوره به ثمر رسانده است.

و پس از کمک به تیمش در دفاع از عنوان قهرمانی امسال، دمبله نیز گام بزرگی در جهت دفاع از تاج توپ طلای خود برداشته است. مرد فرانسوی بازی شگفت انگیزی نداشت اما پنالتی مساوی او نشان داد که او در بزرگترین لحظات چقدر ماهر شده است.

عجیب است که هر دو تیم قرار است فردا جشن بگیرند. پاری سن ژرمن با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا جشن خواهد گرفت، در حالی که آرسنال لیگ برتر را گرامی می دارد.

احساس می‌کنید که یکی از طرفین کمی پشیمان خواهد شد.