برای کارول پاوی، آخرین ساعات سفر یک ماهه اروپا در فرودگاه اصلی لیسبون در پیچ و خم خطوط در هفته گذشته آشکار شد.
چیزی که به عنوان یک صبح معمولی شروع شد به سرعت به چیز دیگری تبدیل شد.
پاوی در مصاحبهای با زوم با CTVNews.ca گفت: «میتوانستم ببینم که این یک صف طولانی است، اما شما نمیتوانید کل آن را ببینید.
Pavey، یک مقیم دائم کانادا که با پاسپورت ایالات متحده سفر می کند، گفت که خطوط در حال عبور از … هستند و به نظر می رسید که به خوبی حرکت می کنند.
آن توهم دوام نیاورد. وقتی پاوی که با شوهرش سفر میکرد، گوشهای را دور زد و از یک سطح شیبدار پایین آمد، مقیاس کامل مشخص شد: یک صف گسترده که به خطوط بیشتری میخورد.
در مرکز ازدحام، کیوسک های بیومتریک جدید قرار داشتند.
او گفت: «یک گلوگاه بزرگ وجود داشت. «مردم وارد میشدند، مردم سعی میکردند بیرون بیایند، مردم با ماشینها مشکل داشتند – و یک کارمند بود… سعی میکرد ترافیک را هدایت کند.»
EES چیست و چگونه کار می کند؟
تجربه Pavey زمانی به دست میآید که اتحادیه اروپا آن را ارائه میکند سیستم جدید ورود/خروج (EES)، یک تلاش مدرن سازی گسترده که مهر زدن دستی گذرنامه را با سوابق دیجیتالی مرتبط با شناسه های بیومتریک مانند تصاویر صورت و اثر انگشت جایگزین می کند.
این سیستم که در اکتبر 2025 راه اندازی مرحله ای را آغاز کرد و در 10 آوریل به طور کامل اجرا شد، برای ردیابی دقیق تر و کارآمدتر مسافران کوتاه مدت از کشورهای غیر اتحادیه اروپا – از جمله کانادایی ها – طراحی شده است.
سیستم جدید در سراسر منطقه شینگن – 29 کشور اروپایی، به استثنای ایرلند و قبرس – اعمال می شود که کنترل مرزهای خارجی را به اشتراک می گذارند، به این معنی که مسافران تحت قوانین یکسانی پردازش می شوند.
همچنین در نروژ، ایسلند، سوئیس و لیختن اشتاین، اعضای غیر اتحادیه اروپا که بخشی از منطقه شنگن هستند، استفاده می شود.
بررسی های بیومتریک در فرودگاه ها، گذرگاه های زمینی و بنادر دریایی هنگام ورود یا خروج از منطقه انجام می شود. با این حال، نگرانی ها به خطوط طولانی تر در فرودگاه ها و ایستگاه های قطار اشاره دارد.
طبق گزارش کمیسیون اروپاسیستم EES بیش از 27000 بار از ورود مسافران خودداری کرده است، از جمله 700 نفر که یک “تهدید امنیتی” به شمار میروند. از زمان راه اندازی اولیه آن در سال گذشته تاکنون 52 میلیون گذرگاه ثبت شده است.
CTVNews.ca از خوانندگان پرسید برای به اشتراک گذاشتن تجربیات خود با سیستم جدید EES. در اینجا چیزی است که آنها گفتند.
صفهای «گلوگاه شدید».
برای مارک لیشمن از جنوب آلبرتا، بازگشت یک سفر خانوادگی از طریق اروپا در دروازه خروج تقریباً به تاخیر افتاد.
لیشمن و خانوادهاش پس از بازدید از فرانسه، بلژیک، هلند و لوکزامبورگ در تعطیلات عید پاک فرزندانش، زودتر – بیش از دو ساعت جلوتر – برای پرواز 13 آوریل خود از فرودگاه شارل دوگل پاریس به کلگری به مقصد رسیدند. تقریبا کافی نبود
او میگوید آنچه بعد از آن انجام شد، آزمایشی بود: ابتدا برای دسترسی به دروازهها، سپس دوباره برای بررسی پاسپورت، سپس یک صف دیگر برای خروج از اتحادیه اروپا. خانوادههای بچهدار در ردیفهای مجزا از بزرگسالان قرار میگرفتند، اما این تمایز تسکین چندانی نداشت.
در برخی مواقع، صدها مسافر در انتظار ماندند زیرا تنها تعداد انگشت شماری از غرفه های مرزی کار می کردند و لیشمن آن را به عنوان “گلوگاه شدید” توصیف کرد.
لیشمن گفت: «چند ثانیه مانده بودیم که پروازمان را از دست بدهیم.
پس از در نهایت پاکسازی کنترل گذرنامه – بدون اینکه هیچ گونه اطلاعات بیومتریک جمع آوری شود – خانواده همچنان با یک خط امنیتی دیگر روبرو شدند. تنها در فاصله 20 دقیقه ای از حرکت، آنها با سرعت از طریق ترمینال عبور کردند و سپس توسط یک مامور منتظر وست جت به سمت دروازه خود همراه شدند و آخرین بار سوار شدند.
لیشمن گفت: “خوشبختانه آنها منتظر ماندند.” “اما آنها به همین راحتی می توانستند ما را ترک کنند.”
به ویژه برای خانواده ها، لیشمن می گوید که غذای آماده ساده است: خیلی زودتر از آنچه فکر می کنید نیاز دارید برسید.
آزمونی برای استقامت
بنجامین اگنس که در 13 آوریل از ایتالیا به اتاوا سفر کرد، مجبور شد از سیستم EES استفاده کند که به گفته او با مشکلات برق روبرو بود.
اگنس گفت بسیاری از افراد برای بررسی دستی گذرنامه فرستاده شدند.
او گفت: “سیستم به اندازه کافی سریع کار نمی کند، مکررا خراب می شود و اسکنرهای کافی برای مطابقت با میزان ترافیک ورودی/خروجی در زمان اوج خانه در فرودگاه ها ندارند.”
در سفرهای قبلی به اروپا، اگنس گفت که کمتر از 30 دقیقه طول کشید. اگنس توضیح داد که اکنون با وجود قوانین جدید، ورود و خروج ترکیبی نزدیک به سه ساعت طول می کشد.
برای یک زوج کانادایی که وارد رم شدند، استقبال از اروپا کمتر شبیه یک بازرسی معمول مرزی بود و بیشتر شبیه یک آزمون دو ساعته استقامت بود.
داگ کوبه و همسرش که در آوریل پس از پرواز با ایر کانادا در فرودگاه فیومیچینو رم به زمین نشستند، به سرعت به یکی از دو خط رفتند – چیزی که او به عنوان “مادر همه خطوط” توصیف کرد.
او میگوید که صف آنقدر کشیده شده که نمیتوان پایان آن را دید. پس از یک ساعت انتظار، Collingwood، Ont. ساکنان حتی به کنترل پاسپورت نرسیده بودند. 30 دقیقه دیگر گذشت تا آنها به دروازه های الکترونیکی خودکار رسیدند.
کوبه گفت: “همانطور که ما مشاهده کردیم، از هر پنج نفری که پاسپورت خود را اسکن می کردند، یک نفر رد شد و مجبور شد به خط دیگری برود، فرض می کنم برای بررسی دستی گذرنامه.”
این زوج از اسکن بیومتریک عبور کردند، اما با یک مرحله دیگر روبرو شدند – یک افسر مرزی که قبل از اجازه ورود، گذرنامههای آنها را بررسی و مهر زد.
یک واقعیت جدید از پرواز
در نهایت، پاوی میگوید، پاسپورت کانادایی شوهرش پس از تلاشهای متعدد عملی شد. مال او هرگز این کار را نکرد.
پاسپورت ایالات متحده من حتی پس از 20 بار تلاش بر روی 10 دستگاه هرگز ثبت نشد.
با گذشت زمان و عدم راهنمایی واضح، وحشت شروع شد.
او به یاد می آورد: “من فقط گفتم “ما پروازمان را از دست می دهیم.”
او افزود: “در آن لحظه آنها همه دروازه های دیگر را باز کردند… و ما فقط از میان… مستقیماً به سمت یک انسان رفتیم.”
یک افسر مرزی پاسپورتش را در چند ثانیه مهر زد.
“من گفتم “گذرنامه من هرگز با دستگاه ثبت نشد” و او گفت: “این راحت تر است درست است؟” – تکه – و آن را مهر زد.»
پس از اینکه تقریباً پرواز خود را به مقصد تورنتو از دست دادند، پاوی و همسرش با سؤالات بیشتری نسبت به پاسخ باقی ماندند.
پاوی گفت: “من مشکلی ندارم که در یک صف منتظر بمانم.” «اما میزان سختیها نامتناسب بود… و کسی نبود که کمک کند.»
او گفت: «مطمئناً باعث می شود که در فرودگاه کمی متفاوت رفتار کنم.
