او در X نوشت که ایالات متحده نشان داده است که اگر حمل و نقل به طور فیزیکی مسدود شود، میتوان صادرکننده نفت را متوقف کرد، و او گفت اروپا میتواند با توقف حرکت نفتکشها به خارج از بالتیک، همان کتاب بازی را برای روسیه اعمال کند. بروکس افزود که شکست اروپا در انجام این کار باعث می شود اوکراینی ها متحمل این هزینه شوند.
فرصت از دست رفته اروپا برای فشار بر روسیه
پرونده تحریمهای گستردهتر بروکس بر این ایده تکیه دارد که اقداماتی که حجم صادرات را تا حد زیادی دستنخورده باقی میگذارد، همچنان به دولت هدف اجازه میدهد به جمعآوری پول نقد ادامه دهد. در این چارچوب، انتخاب اروپا برای محدود نکردن کامل جریانهای نفت خام روسیه بسیار مهم است، زیرا درآمد نفتی میتواند حتی زمانی که سایر بخشهای اقتصاد محدود هستند، ادامه یابد.
او به موضع سختتر ایالات متحده در قبال سایر تولیدکنندگان به عنوان مدرکی اشاره کرد که نشان میدهد یک رویکرد قویتر میتواند رفتار را به سرعت تغییر دهد، وقتی که تدارکات متوقف شود. همان منطق پشت استدلال جداگانه او وجود دارد که سیاست ایران تنها زمانی به خرج میدهد که بهجای توقف صادرات انرژی، صادرات انرژی را محدود کند.
در همین حال، بازارها نفت را حول این سوال مبادله میکنند که اختلالات چقدر طول میکشد، نه اینکه چقدر در حال حاضر شدید هستند. در اوایل ماه آوریل، بروکس جهش شدید قیمت برنت بیش از 7 درصد را با حرکت تقریباً 2 درصدی که در 24 فوریه 2022 مشاهده شد، مقایسه کرد، به عنوان نمونه ای از سرعت تعدیل قیمت ها در زمانی که معامله گران تصمیم می گیرند ریسک ژئوپلیتیکی واقعی است.
او همچنین آن نوار دوشنبه را به عنوان یک حالت دفاعی توصیف کرد و نوشت که بازارها «با ایران معامله میکنند که انگار یک شوک بزرگ است – نه کمی». در همین بررسی، او به یک جلسه ثابت S&P 500 در کنار افزایش طلا و تقویت دلار در برابر ارزهای G10 و بازارهای نوظهور اشاره کرد.
چگونه بازارهای آتی خطرات عرضه نفت را نشان می دهند
بروکس استدلال میکند که آموزندهترین قیمت نفت اغلب بلندترین چاپ نقطهای نیست، بلکه نزدیکترین قرارداد به تحویل است، زیرا معاملهگران فکر میکنند شرایط با نزدیک شدن به پنجره تحویل چگونه خواهد بود. او در تجزیه و تحلیل Substack خود، قرارداد آتی پایان ژوئن برنت را با قیمت 112 دلار در هر بشکه به عنوان نقطه مرجع کلیدی برای این دلیل برجسته کرد.
او همچنین خاطرنشان کرد که برنت قبل از جنگ اوکراین حدود 72.5 دلار معامله میشد، که از نظر او حتی سطح معاملات آتی 112 دلار را با بازاری که بازنشانی خالص به دنیای قدیم فرض نمیکند، همخوانی دارد. نظر او این است که منحنی همچنان میتواند «کار کند» حتی زمانی که به نظر میرسد معاملات آتی و نقطهای با هم موافق نیستند، زیرا معاملات آتی برای قیمتگذاری یک جدول زمانی مورد انتظار برای عادیسازی ساخته شدهاند.
این مکانیسم همگرایی به عنوان قراردادهای نزدیک به انقضا اهمیت دارد، زیرا یک قرارداد آتی به اندازه کافی نزدیک به تحویل، بیشتر شبیه یک ابزار فیزیکی تقریباً فوری عمل می کند و می تواند به سمت سطح نقطه کشش شود. بروکس میگوید در صورتی که با نزدیکتر شدن زمان تحویل نفتکشها، ترافیک نفتکشها محدود بماند، همان کشش ممکن است دوباره برای قرارداد ژوئن ظاهر شود.
او از همین لنز برای توضیح اینکه چرا نفت خام آمریکا منعکس کننده افزایش قیمت برنت نبوده است، استفاده کرده و استدلال میکند که تنگناها و هزینههای مرتبط با خروج WTI از ایالات متحده میتواند میزان پاسخگویی بشکههای داخلی را محدود کند. به گفته وی، اگر معامله گران در موقعیت کوتاه تری قرار گیرند، انگیزه پرداخت برای صادرات نفت خام آمریکا ضعیف تر است.
تأثیر درآمدهای نفتی بر ثبات ژئوپلیتیکی
این دیدگاه نشان می دهد که محدود کردن صادرات انرژی برای تغییر رفتار دولت در کشورهای متکی به درآمدهای نفتی ضروری است، درسی که بروکس معتقد است باید تصمیمات سیاست فعلی را نه تنها در مورد روسیه، بلکه همچنین استراتژی نفتی ایران را که در حال حرکت رو به جلو است، آگاه کند.
محاسبه نقطه خفقان در پشت قیمت نفت
بروکس لجستیک نفت را به عنوان یک مسئله ریاضی در نظر گرفته است: روسیه حدود 7 میلیون بشکه در روز صادرات دارد، در حالی که حدود 20 میلیون بشکه در روز از طریق تنگه هرمز عبور می کند. این تفاوت مقیاس بخشی از این است که چرا او استدلال کرده است که سرمایهگذاران میتوانند تا چه حد میتوانند به قیمتگذاری ضربه بزنند، یک اختلال با محوریت ایران دست کم بگیرند.
او همچنین تأییدیه اضافی کالاها را با اشاره به WTI نزدیک به 81 دلار در هر بشکه و افزایش بیش از 8 درصدی زغال سنگ بر اساس داده های Buying and selling Economics اعلام کرده است. او آن نوع پیشنهاد گسترده را مطابق با پرداختن به معاملهگران برای حفاظت در برابر شوکهای عرضه توصیف کرده است، نه اینکه این حرکت را به عنوان یک سرفصل در نظر بگیرند.
راهکار بروکز این است که اروپا میتواند محاسبات مالی مناقشه را با تلقی کردن نفت خام روسیه بهعنوان یک مشکل حملونقل و نه صرفاً مشکل تبعیت از تحریمها، تغییر دهد. او گفت اروپا میتواند تردد نفتکشها را که از بالتیک خارج میشوند متوقف کند و استدلال کرد که عدم انجام این کار باعث میشود در حالی که غیرنظامیان در اوکراین رنج میبرند، بر مسکو فشار وارد شود.
