دشمنی ترامپ و مرز می تواند جدایی آمریکا و اروپا را تسریع بخشد

پروژه یک میلیارد دلاری برای ساخت بیمارستان نظامی پیشرفته آمریکا در رامشتاین آلمان ناگهان در معرض دید عموم قرار گرفت. که قرار است سال آینده افتتاح شود، اکنون تردیدهایی در مورد آینده آن وجود دارد. در صورت ایجاد تغییرات شدید در استقرار ایالات متحده در این کشور و در سراسر اروپا، نقش آن ممکن است از بین برود.

فریدریش مرتز، صدراعظم آلمان، این گمانه زنی را برانگیخت که با این ادعا که ایرانی ها از جنگ خود علیه آمریکا و اسرائیل قوی تر بیرون آمده اند، خشم دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا را به خطر انداخت. او در یک بازدید از مدرسه گفت: «یک ملت توسط رهبری ایران به ویژه توسط این به اصطلاح سپاه پاسداران تحقیر می شود.

خاورمیانه تا کنون بیشترین آسیب را از جنگ متحمل شده است. اما اروپا نیز از این درگیری، به ویژه در جبهه اقتصادی، ضرر زیادی کرده است. توسط بیشتر از اهداف نظامی ایالات متحده فاصله می گیرداز طریق حمایت استراتژیک واشنگتن چیزهای زیادی برای از دست دادن دارد.

36500 پرسنل نظامی ایالات متحده مستقر در آلمان آشکارا به میل رئیس جمهور خود خدمت می کنند. پایگاه‌های کلیدی عبارتند از رامشتاین، اشتوتگارت و بوشل – نام‌هایی که زمانی در چشم‌انداز نظامی ایالات متحده به نظر می‌رسیدند. اما زمان در حال تغییر است. پنتاگون روز جمعه اعلام کرد که خروج 5000 سرباز از آلمان آغاز خواهد شد. شامل استقرار دفاع موشکی است که به ویژه برای موضع آلمان در برابر روسیه مهم است.

آینده مبهم نیروهای آمریکایی در اروپا است نه تنها مسئله آلمان. آقای ترامپ به خاطر احساس خیانت نسبت به ایتالیا، جایی که حدود 12500 سرباز آمریکایی در آنجا حضور دارند، و اسپانیا که 3800 سرباز در آنجا مستقر هستند، شناخته شده است. آقای ترامپ همچنین تعهد کلی خود را به ناتو اعلام کرده است در شک.

ضربه تلافی جویانه رئیس جمهور ایالات متحده به آقای مرز شامل اتهاماتی است مبنی بر اینکه رهبر آلمان نمی داند درباره ایران چه می گوید و در پایان دادن به جنگ در اوکراین “بی تاثیر” بوده است. او در ادامه به آقای مرز توصیه کرد که کشور «شکسته» خود، به ویژه چالش های مهاجرت و انرژی را اصلاح کند.

مرز: بعید است آمریکا و اسرائیل به تغییر رژیم در ایران دست یابند

هیچ امنیتی برای رابطه قوی با آقای ترامپ وجود ندارد و آقای مرز در حالی که جرأت می کند از رئیس جمهور ایالات متحده فاصله بگیرد، به حقیقت آن پی می برد. برای یک رهبر که به سختی یک سال در قدرت است، واقعیت‌های کبود سوار بر ببری که ریاست‌جمهوری آقای ترامپ است در حالی که ریاست بر اقتصاد راکد را بر عهده دارد، شامل تعداد کم نظرسنجی‌ها و ائتلاف حکومتی است که به هم ریخته است.

ترکیبی از کنگره آمریکا و جو بایدن، رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده، برای کشتن دستوری که در اولین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ برای خروج 12000 نیروی آمریکایی از آلمان صادر شد، البته برای اعزام آنها به سایر نقاط اروپا، لازم بود. اکنون پیشنهادی برای امداد مشابه وجود ندارد. این بدان معناست که اروپا اکنون ناگزیر به دنبال انتقال از ترتیبات امنیتی پس از جنگ جهانی دوم با آمریکا به ایجاد قابلیت‌های دفاعی خود است.

وقتی صحبت از اروپا برای از دست دادن خطوط تدارکاتی خود به خلیج عربی می شود، این فرانسوی ها و بریتانیایی ها هستند – نه آلمانی ها – مشاوره های پیشرو با 50 کشور در مورد بازگشایی تنگه هرمز. برلین هیچ پیشنهادی را ارائه نکرده است که نیروهای خود را در نقش حفاظتی در طول بحران کنونی نشان دهد.

اما آلمان با توجه به منابع و جمعیت نسبتاً بزرگ‌تر خود، ناگزیر محرک اصلی در تلاش برای تقویت مناطق داخلی اروپا است.

آقای مرز ثابت کرده است که طرفدار مشتاق هزینه های بیشتر برای دفاع اروپاست. در یک با سلف خود تغییر می کنداولاف شولز، صدراعظم نیز به ارسال تسلیحاتی با قابلیت ضربه زدن به اهداف در داخل روسیه تمایل داشت. او در مورد جنگ اوکراین فعال تر است و موضع او بیشتر در مورد عقب راندن کرملین است.

موضع سیاست آلمان در سال 2022، مبنی بر اینکه کیف تا جایی که می تواند تا زمانی که مسکو آماده مذاکره شود، از خطوط خود باقی بماند، در زمان آقای مرز کنار گذاشته شد. با ایفای نقش بزرگ اوکراین در دفاع از اروپا، رهبران آلمان می توانند ببینند که اعتبار نظامی چگونه به نظر می رسد. در حالی که کشوری مانند اسپانیا می تواند در عوض امیدوار باشد طنین جهانی خود را پیدا کند در سیاست مترقی، برلین به دنبال تثبیت خود در دفاع و دیپلماسی است.

در بودجه هفته گذشته، آلمان هزینه‌های هنگفتی را برای حمایت از اوکراین در نظر گرفت، با 11.6 میلیارد یورو (13.6 میلیارد دلار) در سال آینده و 8.5 میلیارد یورو دیگر برای هر سال بین سال‌های 2028 تا 2030. برلین همچنین در مسیر سه برابر کردن هزینه‌های نظامی سالانه خود بین سال‌های 2020 و 2028 است. تضمین داد که توسعه نظامی آن در مسیری قرار دارد تا اطمینان حاصل شود که دفاع از اروپا می تواند داخلی باشد.

نفاق بین آقای ترامپ و آقای مرز لحن جدیدی به روابط برلین و واشنگتن می دهد. به نظر می‌رسد که دو کشور با جدایی از جبهه دوم کوتاه‌مدت روسیه در اروپا، حسابی را آغاز می‌کنند که با جنگ ایران تسریع شده است.

اولویت های اروپا در حال حاضر بر روی زنجیره تامین آن متمرکز است زیرا بین ایالات متحده و چین تعادل برقرار می کند. بنابراین، سؤال این است که چگونه این قاره تلاش خواهد کرد تا ایالات متحده را در کنار خود نگه دارد و در عین حال با پکن مخالفت نکند؟ اقدام متوازن اضافی آلمان این است که تنها کشور بزرگی است که عمدتاً به سمت شرق اروپا برای امنیت خود چشم دوخته است.

بنابراین، شکل نیروهای مسلح آن بسیار بیشتر از نیازهای کشورهای اروپای غربی زمینی و سرزمینی خواهد بود. اما با عقب نشینی تدریجی از این قاره، آقای ترامپ آلمان را به چالش کشید تا منافع خود را در حالی که واشنگتن در جاهای دیگر متمرکز است، حل کند.