دانشجوی UW-Madison می گوید هزینه جنگ ایران توسط غیرنظامیان پرداخت شده است | دولت

طاهره رحیمی پاییز گذشته برای پایان نامه خود به ایران سفر کرد تا در رشته روزنامه نگاری محلی تحصیل کند. این روزها، دانشگاه ویسکانسین مدیسون Ph.D. نامزد خود را در پناه والدین خود می بیند و از جان آنها می ترسد.

رحیمی در ماه سپتامبر به کشور خود بازگشت تا در یک سازمان خبری محلی که از آن زمان به دلیل جنگ انتشارش را متوقف کرده است، کار میدانی انجام دهد. او پس از سالها دوری در خانه هیجان زده بود و مشتاقانه منتظر ادامه کار دکترای خود بود.

اکنون رحیمی شاهد گره خوردن زندگی روزمره در اطرافش است.

اگرچه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا حملات نظامی آمریکا در کنار اسرائیل را راهی برای کمک به ایرانیان توصیف کرد، رحیمی گفت این تجربه تنها باور او را تقویت کرده است که غیرنظامیان – نه دولت ها – بیشترین هزینه جنگ را متحمل می شوند و اینکه ایرانی ها نیازی به نجات توسط ایالات متحده ندارند.

او درباره ادعای ترامپ که هنگام شروع جنگ در فوریه مطرح شد، گفت: “من نمی توانم به جای همه ایرانی ها صحبت کنم، اما می توانم برای خودم صحبت کنم. فکر می کنم این پیام مزخرف بود.” ما به کسی مثل ترامپ نیاز نداریم. فقط ببینید ترامپ با آمریکایی‌ها و دموکراسی آمریکایی چه می‌کند. من انتظار ندارم کسی مثل او بیاید و من را نجات دهد… ایرانی‌ها هستند که می‌توانند کشورشان را تغییر دهند.»

رحیمی همچنین نگران الگوی قدرت گرفتن رژیم‌های محافظه‌کارتر پس از برکناری یک رهبر با مداخله خارجی یا پس از خروج یک نیروی نظامی خارجی است. او به ظهور مجدد طالبان در افغانستان پس از خروج ارتش آمریکا در سال 2021 اشاره کرد.

رحیمی گفت: «بعد از جنگ‌ها، این محافظه‌کاران، تندروها، نظامیان هستند که قدرت را به دست می‌آورند. “فقط به آنچه در سوریه، عراق، افغانستان، لیبی رخ داد نگاه کنید. بنابراین هیچ کس نمی تواند از طریق مداخله نظامی توسط کشور دیگری در امان باشد.”

در ابتدا، رحیمی و بسیاری از دوستان و خانواده‌اش فکر می‌کردند که آمریکا و اسرائیل تنها مقامات بلندپایه سیاسی و مکان‌های نظامی را هدف قرار خواهند داد. در 28 فوریه، یک حمله نظامی مشترک از سوی ایالات متحده و اسرائیل، رهبر معظم ایران، آیت الله علی خامنه ای را کشت.

اما در همان روز، یک حمله موشکی به دبستان دخترانه شجره طیبه در میناب، ایران اصابت کرد و بیش از 150 کشته برجای گذاشت که بیشتر آنها کودکان 7 تا 12 ساله بودند.

تحقیقات گسترده ای توسط نیویورک تایمز نشان می دهد موشکی که به مدرسه اصابت کرده یک تاماهاوک بوده است و ایالات متحده تنها کشور درگیر در جنگ است که از این نوع سلاح استفاده می کند. پنتاگون از آن زمان تحقیقات رسمی را در مورد آنچه که اکنون حمله موشکی آمریکایی تلقی می شود بر اساس اطلاعات قدیمی و نادرست که مکان مدرسه را به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران مرتبط می کند، آغاز کرده است.

در هفته های بعد، موشک های آمریکا و اسرائیل به دانشگاه ها و ساختمان های مسکونی اصابت کرد.

در 7 مارس، حملات هوایی آمریکا و اسرائیل به یک انبار نفت در فاصله 7 دقیقه با ماشین از خانه پدر و مادرش، به عنوان بخشی از بمباران هماهنگ چهار انبار اصلی سوخت در تهران و اطراف آن – که حدود 45 دقیقه در شمال شرقی محل سکونت خانواده او در کرج است، اصابت کرد.

رحیمی گفت: «در طول روز چندین بار صدای هواپیماهای جنگنده را بالای سرم می شنیدم و گاهی اوقات صدای انفجار و لرزش را حس می کردم.

پس از آن، او و والدینش تخت های خود را به دفتر پدرش در مرکز خانه شان منتقل کردند. بدون هیچ پنجره یا دیوار بیرونی، امن ترین مکان برای پناه گرفتن در برابر هواپیماهای بدون سرنشین و موشک است. مادر 80 ساله اش روی تخت رحیمی می خوابد و او و پدر 81 ساله اش روی زمین می خوابند.

در ابتدا برای یک زن 43 ساله عجیب بود که در همان اتاقی که پدر و مادرش می خوابند، انگار که دوباره یک بچه کوچک است. حالا رحیمی می گوید که به آن عادت کرده و ترجیح می دهد در امان باشد.

او و پدر و مادرش تصمیم گرفته اند مانند بسیاری از ساکنان کرج و تهران به روستا فرار نکنند. پدر و مادرش مسن هستند و جابجایی آنها دشوار است.

او گفت: “من فکر می کنم بسیاری از مردم، به خصوص پدرم، این یک نوع مقاومت برای آنها بود، زیرا فرار به این معنی است که ما می ترسیم.”

این خانواده پنجره‌ها را چسبانده‌اند تا از شکستن آن‌ها در صورتی که حملات موشکی به اندازه‌ای نزدیک باشد که آنها را در شعاع انفجار قرار دهند، محافظت کنند. او و پدر و مادرش تمام آینه ها و قاب های هنری را از روی دیوارها برداشته اند تا شیشه نشکند.

رحیمی گفت که از بسیاری جهات، این گام‌ها مانند دفع یک تهدید قریب الوقوع است که هیچ کنترلی روی آن وجود ندارد. او بسته های باتری را شارژ می کند، شمع ها را ذخیره می کند و بطری های آب را در صورت قطع شدن شبکه برق ذخیره می کند.

رحیمی گفت: «این خیلی مرا ترساند. به خصوص پس از اینکه ترامپ تهدید کرد که به زیرساخت های ما ضربه خواهند زد.»

زندگی ادامه دارد

اما از جهات دیگر، زندگی ادامه دارد. رحیمی در کافه های محلی تهران با دوستانش ملاقات می کند. صاحبان مشاغل همچنان هر روز صبح مغازه ها را باز می کنند. اینترنت در سراسر ایران از زمان آغاز اعتراضات گسترده و ناآرامی های مدنی در ماه دسامبر قطع شده است، بنابراین رحیمی روی یک شبکه خصوصی مجازی یا VPN سرمایه گذاری کرده است تا بتواند از اینترنت استفاده کند و به خواندن اخبار ادامه دهد.

او اطلاعات خود را از چند منبع به دست می‌آورد که معتقد است نگاهی منصفانه و متعادل به جنگ را نشان می‌دهد، مانند الجزیره و گاردین. او گفت که این تعداد زیادی از خبرگزاری های آمریکایی را شامل نمی شود.

رحیمی گفت که بعد از اینکه دید که نیویورک تایمز ستونی از نظر جان بولتون، مشاور سابق امنیت ملی آمریکا منتشر کرده بود، به خاطر می‌آورد که گریه کرده و از ترامپ خواسته است که «کار را تمام کند» پس از اینکه رئیس‌جمهور تهدید کرد اگر ایران تنگه هرمز را باز نکند به حملات گسترده علیه ایران خواهد رفت.

ترامپ در 7 آوریل در پلتفرم آنلاین Fact Social خود پست کرد: «امشب یک تمدن کامل خواهد مرد و دیگر هرگز بازگردانده نخواهد شد».

این بیانیه رحیمی را شوکه کرد.

او گفت: “من فکر می کنم او از نظر روانی یک فرد بیمار است، بنابراین بخشی از من آن را جدی نگرفتم.” ما یک تعبیر داریم، می گوییم: “وقتی سگ پارس می کند، گاز نمی گیرد.” بنابراین بیشتر شبیه آن بود. اما در عین حال نمی توانستم جلوی ترسم را بگیرم. و شما کی هستید که فکر می کنید می توانید ما را تهدید کنید، تمدن ما را تهدید به نابودی کنید؟ فقط با گفتن این حرف، شما به این معنا هستید که شما غیرمتمدن هستید.»

رحیمی گفت که بسیاری از درک غربی ها از جنگ و انگیزه های حملات ایالات متحده بر اساس تصورات غلط در مورد زندگی روزمره در ایران است.

رحیمی گفت: «آنها زنان را منفعل نشان می دهند، افرادی که اختیار ندارند و تابع مردان خود هستند، خواه پدر، برادر و یا شوهرشان». “اما این دقیقاً برعکس چیزی بود که برای من در حال رشد بود.”

رحیمی گفت که با دولت ایران، سیاست‌های آن یا سرکوب مخالفان موافق نیست. با این حال، او در قیام اخیر شرکت نکرد زیرا می‌گفت با پیام‌ها و انگیزه‌های جنبش هم موافق نیست – یعنی معترضان خواستار بازگشت رضا پهلوی، پسر تبعیدی آخرین شاه بودند که رحیمی می‌گفت رهبر مناسبی برای کشورش نبود.

او در اعتراضات گذشته، یعنی جنبش جین، ژیان، آزادی (زن، آزادی، زندگی) شرکت کرده است که با مرگ مهسا امینی 22 ساله در سپتامبر 2022 در بازداشت پلیس اخلاق آغاز شد.

او گفت: «من از اعتراض نمی ترسم.

رحیمی در میان هزاران زنی بود که به نشانه مقاومت، روسری را در انظار عمومی انتخاب نکردند.

او گفت: «اقدامات کوچک مقاومت در زندگی روزمره ما گنجانده شده است.

عدم اعتماد

با توجه به ورود و خروج آمریکا از تلاش‌های متعدد برای مذاکره با ایران، رحیمی گفت که به آتش‌بس یا اهداف آمریکا یا اسرائیل اعتماد ندارد.

ارتش ایالات متحده محاصره دریایی بنادر ایران را در 14 آوریل آغاز کرد. این تاکتیک که به گفته ترامپ با هدف وادار کردن ایران به بازگشایی تنگه هرمز است، برای آزمایش استقامت اقتصاد ایران طراحی شده است که به شدت به صادرات نفت متکی است.

رحیمی گفت که این هدف گیری موتورهای اقتصادی کشورش با حملات موشکی آمریکا و اسرائیل به زیرساخت ها و دانشگاه ها به نمایش گذاشته شده است.

رحیمی می‌گوید در نهایت، افرادی که بیشترین آسیب را خواهند دید، مقامات دولتی نیستند، بلکه ایرانیان روزمره هستند.

او گفت که ایرانی ها بسیاری از طرف ها را مقصر می بینند که چرا تحت بمباران هستند. بسیاری دولت خود و ایالات متحده و به ویژه اسرائیل را مقصر می دانند.

رحیمی گفت: «دولت من به نوعی بدنام است و فکر می‌کنم اسرائیل از آن برای پنهان کردن کارهایی که در منطقه انجام می‌دهند و اینکه چگونه آن را ناامن می‌کنند، استفاده می‌کند. من فکر می‌کنم که دولت (اسرائیل) واقعاً منطقه را بی‌ثبات می‌کند. فقط ببینید آنها در غزه چه کردند… و یک روز پس از آتش‌بس، در عرض چند دقیقه به 100 نقطه در بیروت (لبنان) حمله کردند.»

رحیمی در پایان ابراز امیدواری کرد که مردم آمریکا بفهمند که چگونه مردم ایران در میانه درگیری هایی که نمی خواهند و ایجاد نکرده اند گرفتار شده اند.

رحیمی با اشاره به حمله قبلی به سایت‌های هسته‌ای ایران که تابستان گذشته توسط دولت ترامپ انجام شد، گفت: در دهه‌های گذشته، ایران هرگز شروع به جنگ نکرد. در سال 1981 عراق به ایران حمله کرد و ما هشت سال جنگ را تجربه کردیم. و مانند این مورد، اگرچه در مورد دولت و کشور من و نحوه رفتار آنها با ما اشتباهات زیادی وجود دارد، اما ما به دنبال جنگ نیستیم.