حملات ایران به اسرائیل تلاشی برای شکل دادن به منطقه بر اساس شرایط خود بود

ایران در 7 ژوئن برای اولین بار در دو ماه گذشته رگبارهای موشکی را به سوی اسرائیل شلیک کرد. محرک اولیه حمله اسرائیل به هدف حزب الله در بیروت پایتخت لبنان در اوایل همان روز بود، حمله ای که دونالد ترامپ اخیراً از بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل خواسته بود از انجام آن اجتناب کند.

ارتش اسرائیل به زودی حملات تلافی جویانه را آغاز کرد در مورد اهدافی در غرب و مرکز ایران، باز هم با نادیده گرفتن درخواست های ترامپ برای خویشتن داری. ایران متعاقباً قبل از اینکه ارتش ایران اعلام کند که به حملات خود پایان می دهد، حملات جدیدی از خود آغاز کرد. در یک بیانیهایران هشدار داد در صورت ادامه حملات اسرائیل به لبنان، پاسخ «شدیدتر» را انجام خواهد داد.

آنچه توجه من را در مورد این دور از درگیری جلب کرد، زمینه ژئوپلیتیکی است که در آن رخ داده است. ایران در تلاش است تا نظم منطقه ای جدید را بر اساس قوانین جدید ایجاد کند. و ممکن است فقط آن را از بین ببرد.

اولین ویژگی قابل توجه این دستور این است که ایران به اسرائیل و آمریکا دیکته می کند که چه کاری انجام دهند و چه نکنند. ایران این دور جدید نبرد را نه به دلیل حمله به خاک ایران، بلکه به عنوان تلاشی برای دیکته کردن اقدامات نظامی اسرائیل در لبنان آغاز کرد.

شش ماه پیش، اسرائیل می‌توانست بدون دخالت ایران، در لبنان هر کاری که می‌خواهد انجام دهد. اکنون، به لطف جنگ ترامپ و نتانیاهو، تهران احساس می کند به اندازه کافی قدرت دارد تا اقدامات اسرائیل در مرزهای اسرائیل را محدود کند.

ما تا حدودی اریب‌تر دیده‌ایم که همین اصل در تنگه هرمز در حدود یک ماه گذشته اعمال می‌شود. ایران اندکی پس از شروع جنگ در اواخر فوریه، بر روی این آبراه حیاتی یک خفه ایجاد کرد. و آن را هیچ قصدی ندارد رها کردن کنترلش

این نیز بخشی از نظم جدید منطقه ای ایران است. این کشور به مخالفان خود می‌گوید: به قول ما عمل کنید یا فشار خود را بر اقتصاد جهانی تنگ‌تر می‌کنیم. حداقل در حال حاضر، اقدامات ایالات متحده نشان می دهد که واشنگتن ادامه وجود این واقعیت را به جای مبارزه برای تغییر آن ترجیح می دهد.

جنبه دوم نظم نوین منطقه‌ای، گسترش راه‌های ایران برای ایجاد درد و رنج بر دشمنان خود به منظور تحمیل پذیرش این دنیای جدید است. ایران ثابت کرده است که می‌تواند به اسرائیل موشک ببارد، زیرساخت‌های سراسر کشورهای خلیج را هدف قرار دهد. کشتن سربازان آمریکایی و اقتصاد جهانی نفت را خفه کنند، بدون اینکه با تلاشی واقع بینانه برای تغییر رژیم مواجه شویم.

ایران هم هنوز کارت های زیادی در چنته دارد. این موارد از گسترش دامنه انرژی و اهداف نمک‌زدایی که در سراسر خلیج فارس مورد اصابت قرار می‌گیرد تا فعال کردن حوثی‌ها برای مسدود کردن ترافیک انرژی در دریای سرخ را شامل می‌شود. حوثی ها دارند ممنوعیت اعلام کرد در مورد کشتیرانی اسرائیل در دریای سرخ پس از تشدید اخیر.

آمریکا بارها تهدید کرده است که به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران حمله می‌کند، به پایانه صادراتی جزیره خارگ حمله می‌کند یا کشتی‌ها را در هرمز اسکورت می‌کند. اما از ترس عواقب آن از همه آنها عقب نشینی کرده است.

تیرگی روابط آمریکا و اسرائیل

سومین ویژگی نظم جدید منطقه ای این است که اسرائیل و آمریکا دیگر در قفل راهپیمایی نمی کنند. ترامپ در واکنش به حمله ایران به اسرائیل تاکید کرد که اولویت اوست توقف بود اسرائیل از تلافی او در پی حملات اولیه ایران گفت: «هم‌اکنون با بی‌بی تماس می‌گیرم و به او می‌گویم که تلافی نکن».

نتانیاهو توانسته اسراییل را در موقعیتی مانور دهد که در آن یک رئیس جمهور جمهوریخواه به او می گوید به رگبارهای موشکی وارده ایران که غیرنظامیان اسرائیلی را هدف قرار می دهند، پاسخ ندهد. این وضعیت شش ماه پیش به سختی قابل باور بود.

جدایی اسرائیل از آمریکا آرزوی دیرینه تهران است. حداقل تا کنون هیچ اشاره ای مبنی بر اینکه ترامپ تهدید به خودداری کند وجود ندارد پدافند رهگیر موشکی از اسرائیل در مورد از سرگیری درگیری ها. اما حتی با حفظ کمک های دفاعی آمریکا، ادامه درگیری بیشتر با ایران برای اسرائیل بسیار دشوار خواهد بود.

پرتاب‌کننده‌های موشک‌های شکاری به تنهایی یک چالش هستند، زیرا نیروی هوایی اسرائیل بدون کمک آمریکا در هدف قرار دادن اهداف بسیار نازک‌تر خواهد بود. اگر جبهه شمالی علیه حزب الله نیز فعال بماند، منابع ارتش اسرائیل بیش از پیش تحت فشار قرار خواهد گرفت.

و ایالات متحده تا چه زمانی می‌خواهد بپذیرد که ذخایر موشک‌های رهگیر خود را از بین ببرد تا از اسرائیل در برابر جنگی دفاع کند که رئیس‌جمهور معروف این کشور به این کشور گفته است آن را شروع نکند؟ در کوتاه مدت، شاید برای مدتی. اما در درازمدت، برای ایالات متحده قابل دوام نیست که بخش قابل توجهی از دفاع موشکی خود را به حفاظت از اسرائیل اختصاص دهد.

چهارمین و آخرین ویژگی نظم نوین منطقه ای این است که تصور صلح غیرممکن به نظر می رسد. نتانیاهو نمی‌تواند وتوی ایران در مورد اقدامات اسرائیل در لبنان را بپذیرد، یا اگر اجازه دهد حملات ایران بی‌پاسخ بماند، پیامدهای بازدارندگی اسرائیل را نمی‌پذیرد.

در حالی که اسرائیل لبنان را بمباران می کند، ترامپ نمی تواند به توافق صلح خود با ایران دست یابد. و ایران این انگیزه را دارد که به فشارهای بیشتر ادامه دهد و هزینه های بیشتری را به مخالفان خود تحمیل کند، زیرا در نظم جدید منطقه ای می تواند این کار را بدون عواقب زیادی انجام دهد.

این نتیجه یک جنگ انتخابی فاجعه بار است که به عنوان یکی از بد تصورترین جنگ ها در تاریخ آمریکا ثبت خواهد شد.