سناریویی که در آن ایران بتواند با موشک های بالستیک به کشورهای اروپایی حمله کند کاملاً واقع بینانه است. همانطور که این واقعیت است که چنین حمله ای به لطف آن دفع می شود توسعه سیستم دفاع موشکی فعال در اروپا
با این حال، تنها مشکل اصلی آن آمریکایی بودن آن است. تمام اجزای موجود آن که در یک شبکه شناسایی و تخریب واحد متحد شده اند آمریکایی هستند. این را باید از منشور قصد و یا حداقل تهدیدهای دولت فعلی ریاست جمهوری ایالات متحده برای خروج از اروپا و محدود کردن حضور ناتو درک کرد.
بیشتر بخوانید: همه درباره نفت صحبت می کنند، اما بحران گوگرد می تواند تولید تسلیحات را فلج کند – راهی برای افزایش عرضه وجود ندارد
اگر فرض کنیم باز هم این اتفاق بیفتد، وضعیت دفع حمله بالستیک ایران کاملا متفاوت خواهد بود. می توان با این واقعیت شروع کرد که کشورهای اروپایی یک سیستم دفاع موشکی مستمر مستقل مستقل از ایالات متحده ندارند
به ویژه پرتاب یک موشک بالستیک ایرانی به سمت اروپا فوراً شناسایی نخواهد شد، زیرا کشورهای اروپایی شبکه ای از ماهواره ها برای شناسایی پرتاب موشک های بالستیک ندارند. اولین نفری که در بین اروپایی ها متوجه این تهدید می شود فرانسوی ها هستند که به لطف رادار خود به نام نوستراداموس که در 90 کیلومتری غرب پاریس واقع شده است.
این رادار از انعکاس امواج رادیویی از یونوسفر استفاده می کند و به آن اجازه می دهد تا در افق نگاه کند. برد شناسایی هدف آن 4000 کیلومتر است که برای پوشش مناطق شمالی ایران کافی است. اما مشکلات اصلی این روش راداری وابستگی به شرایط یونوسفر، وجود مناطق مرده و همچنین دقت پایین است. این در واقع فقط اجازه می دهد تا مشخص شود که پرتاب رخ داده است و احتمالاً به سمت اروپا است.
در حالی که موشک بالستیک میان برد ایرانی بر فراز ترکیه پرواز می کند، کشورهای اروپایی هیچ وسیله ای برای ردیابی آن نخواهند داشت. تنها هنگام نزدیک شدن به رومانی، پس از صعود به اندازه کافی، می تواند در منطقه پوشش رادار فرا افق AN/FPS-132، که متعلق به انگلستان است و در پایگاه نیروی هوایی سلطنتی Fylingdales در شرق کشور، در 40 کیلومتری یورک قرار دارد، بیفتد.
این رادار ریتون بخشی از سامانه دفاع موشکی آمریکاست، هرچند متعلق به انگلیسی هاست. با این حال، انگلیسی ها تنها قادر به ردیابی، هر چند با دقت بسیار، پرواز آن خواهند بود. آنها هیچ وسیله ای برای شلیک آن ندارند.
تنها کسی در اروپا که می تواند تلاش کند آن را رهگیری کند، در صورتی که ایالات متحده در این امر شرکت نکند، آلمان است. اخیراً خود را مسلح کرده است با سیستم پیکان 3، در پایگاه هوایی Feuerwehr Holzdorf در 80 کیلومتری جنوب برلین مستقر شد.
آلمانیها میتوانند هدف را با استفاده از رادار EL/M-2080 که بخشی از سیستم است، ببینند، اما این در فاصله تقریباً 900 کیلومتری خواهد بود، زمانی که موشک بالستیک ایران از قبل بر فراز مرز رومانی و مجارستان قرار دارد.
با این حال، اگر رادار EL/M-2080 که دارای پوشش بخش است، به جای روسیه به ایران نگاه کند، این اتفاق خواهد افتاد. در عین حال، پارامترهای Arrow 3 در مورد محدوده تخریب هدف و منطقه تحت پوشش ناشناخته هستند. با این حال، به طور قابل اعتماد مشخص است که Arrow 3 با موفقیت موشک های بالستیک ایران را رهگیری می کند.
با این حال، اگر موشک از تواناییهای آلمانی Arrow 3 فراتر رود، تنها کشورها میتوانند با استفاده از سامانههای Patriot SAM که برای این کار طراحی نشدهاند، اقدام به رهگیری موشک بالستیک میانبرد کنند. و تنها در صورتی که این سیستم در حالت هشدار باشد و از شیئی که ایرانیان قصد حمله دارند محافظت کند.
علاوه بر اوکراین، تنها آلمان، هلند، سوئد، رومانی و همچنین لهستان دارای لوکسی مانند Patriot PAC-3 در اروپا هستند. در عین حال، قابلیت SAMP/T در اختیار فرانسه و ایتالیا حتی برای رهگیری موثر موشک های بالستیک سطح عملیاتی-تاکتیکی مدرن کافی نیست. بنابراین، آنها به سختی می توانند در برابر MRBM ها کاری انجام دهند.
بیشتر بخوانید: پس از انهدام 300 پرتابگر و 66 درصد از کارخانه ها، آخرین سوم از موشک های ایران که از بین بردن سخت ترین آنهاست.
