عمران سعیدی، نوجوان افغان که از دامنه کوهی شیبدار و شنی به عقب برمیگردد، انبوه مردانی را که هر بهار برای استراحت در کنار مناظر خیرهکننده جمع میشوند، شگفتزده میکند.
صدها بازدیدکننده هر آخر هفته برای تمرین پارکور یا غلتیدن روی شن های عسلی رنگ در استان کاپیسا به رگ راوان – “شن های متحرک” در دری سفر می کنند.
سعیدی 16 ساله که به هر حال عاشق این هیجان است، می گوید: «وقتی برای تلنگر یا پرش می روم احساس ترس می کنم و البته ممکن است مجروح شوم.
این دانش آموز دبیرستانی گفت: “وقتی هفته شروع می شود، من فقط منتظر آخر هفته هستم تا بتوانم دوباره به رگ روان بیایم تا از آن لذت ببرم.”
مردان و پسران در حالی که او از تپه پایین میدوید و دوستانش با تلفنهایشان فیلم میگرفتند، به جلو و سپس به عقب دست میزدند.
تماشاچیان کمتر جسور روی صخره های اطراف کوه نشسته بودند، با هم پیک نیک می کردند و از مناظر لذت می بردند.
رژ راوان برای زنان و دختران ممنوع است و مقامات طالبان از حضور در مکانهای تفریحی مانند پارکها منع میکنند.
مقامات زیر نظر وزارت امر به معروف و نهی از منکر در این منطقه گشت زنی کردند.
انسان به طبیعت نیاز دارد
میرویس کامران، تاجر 48 ساله، با 12 فرزندش سه ساعت از کابل پایتخت به شمال رانندگی کرده بود.
کامران که از سراشیبی بالا رفت اما از پایین آمدن ایستاد، گفت: «وقتی با بچهها و دوستانم به اینجا میآیم احساس خوشحالی میکنم.
نصرت الله نصرت، رئیس گردشگری استان در اداره اطلاعات و فرهنگ کاپیسا، گفت که قدمت این مکان به هزاران سال پیش می رسد.
وی گفت: ویژگی منحصر به فرد این مکان این است که با وجود بالا رفتن و سر خوردن مردم، شن و ماسه هرگز کاهش نمی یابد.
برای بازدیدکنندگانی مانند نهضت الله احمدزی که با جمعی از دوستانش از کابل سفر کرده است، رگ روان روحیه او را بهبود می بخشد.
این جوان 22 ساله که برای یک شرکت باربری کار می کند، گفت: “من فردی هستم که وقتی غمگین هستم، افسرده می شوم، بنابراین بازدید از چنین مکان هایی این احساس را از بین می برد.”
بالا رفتن از شیب حدود یک ساعت طول می کشد و بازدیدکنندگان را با مناظری از مزارع سرسبز پر از روستاها پاداش می دهد.
احمدزی گفت: «ما انسان ها به طبیعت نیاز داریم. وقتی احساس استرس می کنیم، می توانیم برای استراحت یا تسکین از مکان های طبیعی دیدن کنیم. – خبرگزاری فرانسه
