آندویا، نروژ — Isar Aerospace، یک شرکت خصوصی راکت آلمانی، اولین شرکتی بود که با موفقیت یک محموله را از قاره اروپا به مدار فرستاد.
“ما در عرض چند سال به آنچه که صنعت فضایی اروپا چندین دهه قبل از آن نیاز داشت دست یافتیم. اروپا اکنون دسترسی مستقلی به فضا دارد. ما وارد فصل جدیدی برای پروازهای فضایی اروپا شده‌ایم. من فوق‌العاده به تیم خود افتخار می‌کنم که این داستان موفقیت‌آمیز را از اروپا ممکن کرده است. ما اکنون روی افزایش سریع تولید وسایل نقلیه پرتاب، تحویل خط لوله سفارش خود و برآورده کردن تقاضای جهانی تمرکز خواهیم کرد.” دانیل متزلر، مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران ایسار هوافضا گفت:
تحت ماموریت “به جلو و بالا،” شرکت هوافضای ایثار این طیف در ساعت 8:12 بعد از ظهر UTC از بندر فضایی آندویا در نروژ در حدود 190 مایلی داخل دایره قطب شمال بلند شد. خودرو با موفقیت از MaxQ عبور کرد، MECO و جداسازی مرحله را تکمیل کرد و سپس طبق برنامه ریزی شده مرحله دوم را روشن کرد. این هواپیما از خط کارمان در ارتفاع 100 کیلومتری عبور کرد و پیش از رسیدن به سرعت مداری، محفظه بار را رها کرد. پس از تکمیل سوختن چرخشی، جداسازی فضاپیما با موفقیت انجام شد.
محموله های این ماموریت از طریق مسابقه Microlauncher آژانس فضایی آلمان در DLR انتخاب شدند که به موسسات آموزشی و استارت آپ ها دسترسی کم هزینه به فضا را ارائه می دهد. بودجه مسابقه Microlauncher از طریق ESA Enhance تامین می شود!
هیچ موشک اروپایی توسعه‌یافته خصوصی تا به حال از خاک اروپا در مدار زمین قرار نگرفته بود و موشک اسپکتروم این کار را تنها در دومین پرواز خود انجام داد. اولین تلاش، در مارس 2025، حدود 30 ثانیه به طول انجامید تا اینکه موشک به داخل دریا سقوط کرد.
اروپا چندین دهه است که ماهواره ها را به مدار می فرستد، اما تقریباً همیشه از Kourou در گویان فرانسه.
ماموریت “به جلو و بالا” اسپکتروم خود را نشان می دهد CubeSats در مداری همگام با خورشید در حدود 500 کیلومتری بالا. این یک نوع خاص از مدار پایین زمین است. مسیر تقریباً قطبی است – آندویا می‌تواند به شیب‌هایی نزدیک به آن برسد به
– و تنظیم شده است تا ماهواره هر روز در همان زمان محلی از یک مکان روی زمین عبور کند. ظهر ظهر می ماند. سایه ها در هر گذر به یک شکل می افتند. برای دوربین‌ها، حسگرهای آب و هوا و آزمایش‌های دانش‌آموزی، این ثبات طلایی است.
سایر انواع مدار اصلی
پلتفرم های فضایی را می توان در آن قرار داد چندین نوع مدار اطراف زمین در اینجا کلاس های رایج مدارهای دور زمین آمده است:
مدار پایین زمین (LEO) تقریباً 160 تا 2000 کیلومتر بالاتر از سطح زمین قرار دارد. ایستگاه فضایی بین المللی در LEO و همچنین Starlink و اکثر CubeSat ها قرار دارد. مزایای LEO این است که دسترسی به آن آسان است، نماهایی با وضوح بالا از زمین ارائه می دهد و تأخیر رادیویی کوتاهی برای انتقال فراهم می کند. با این حال، مدارهای LEO کشش اتمسفر را در ماهواره ها القا می کنند، بنابراین باید دوباره راه اندازی شود وگرنه دوباره به زمین می افتد. هر بار فقط یک نوار از زمین را می بیند. و هر 90 دقیقه به دور سیاره می چرخد، بنابراین یک ظرف زمینی باید آن را پیگیری کند.
مدار قطبی، مانند مدار خورشیدی سنکرون (SSO) بدون ترفند نورپردازی است. اجرام در مدار قطبی در نهایت کل کره زمین، از جمله قطب ها را می بینند. برای رسیدن به PO به یک پد با عرض جغرافیایی بالا یا یک سگک سوخت‌سوز نیاز دارد و زمان محلی ثابتی وجود ندارد، بنابراین عکس‌های یک منطقه با هر کدام متفاوت به نظر می‌رسند.
مدار متوسط زمین (MEO)، هزاران کیلومتر بالاتر از زمین قرار دارند. GPS و Galileo، سیستم ماهواره‌ای ناوبری جهانی اروپا، در اینجا زندگی می‌کنند. مزایای MEO این است که ماهواره بیشتر از LEO زمین را می بیند، اما رسیدن به مدار چالش برانگیزتر و پرهزینه تر است. همچنین، ماهواره های موجود در MEO تابش بیشتری از خورشید دریافت می کنند و تاخیر انتقال سیگنال بیشتری نسبت به LEO با زمین وجود دارد.
مدار زمین ثابت (GEO)، است بر فراز خط استوا دوره زمانی ماهواره با روز زمین مطابقت دارد، بنابراین در آسمان پارک شده به نظر می رسد. مزایای GEO این است که یک ماهواره می تواند یک سوم از جهان مسکونی را پوشش دهد و دیش های ماهواره ای خانگی می توانند بدون ردیابی ماهواره ثابت باشند. با این حال، دورترین و گرانترین مدار برای رسیدن است. ضعیف برای عکس های زمین با وضوح بالا؛ و بی فایده بر روی قطب.
