چگونه اروپا می تواند در دنیای پسا آمریکا موفق شود و چرا اوکراین بخشی از پاسخ است

امانوئل ماکرون در یک سخنرانی که در ژوئن 2023 در براتیسلاوا در براتیسلاوا برگزار شد، در یک سخنرانی که به دنبال پر کردن شکاف بین اعضای “قدیم” و “جدید” اتحادیه اروپا بود، به مخاطبان اروپای شرقی گفت: “من معتقدم که ما گاهی فرصت‌هایی را برای گوش دادن از دست می‌دادیم.”

کاملاً طعنه آمیز، سخنان ماکرون به همان اندازه که در آن زمان بود، امروز نیز مرتبط خواهند بود. سه سال بعد، “بیداری مفهومی و استراتژیک” اروپا، اعلام کرد توسط رئیس جمهور فرانسه، هنوز محقق نشده است. برای اروپاکه به چتر امنیتی آمریکا و دنیایی که با قوانین قابل پیش بینی اداره می شود، عادت کرده است، هدایت ژئوپلیتیک سگ خوردن سگ در لحظه کنونی چالشی متمایز است.

اتحادیه اروپا بزرگترین، ثروتمندترین یا مسلح ترین بلوک در جهان نیست. علاوه بر این، با تقسیمات مزمن – از جمله بین اعضای “قدیم” و “جدید” – مشخص شده است و برخی از قدرت های کلیدی اروپایی مانند انگلستان و اوکراین

اگر اروپا می خواهد موجو خود را دوباره به دست آورد، یکی از اولین گام هایی که باید بردارد، آوردن آن است اوکراین به دامان آن بیاموزید و از نمونه آن بیاموزید. پس از جنگیدن با دشمنی که چندین برابر بزرگترش تا یک بن بست ظاهری مبارزه کرده است، هیچ کشور دیگری در جهان وجود ندارد که بیشتر از این که در دنیایی که در حال افزایش است و خطرناک است، بقای خود را بشناسد.

کیف با ضربات کم هزینه و با دقت بالا، جنگ را به راه انداخته است روسیهقلب سرزمین، اعتصاب پالایشگاه های نفت و کرملین را وادار به تغییر پدافند هوایی برای محافظت از شهرهای خود کرد.

بدون نیروی دریایی خود، دریای سیاه روسیه را خنثی کرده است. این کشور با صادرات فناوری‌های دفاعی کلیدی به کشورهای حاشیه خلیج فارس، مشارکت‌های جدیدی را ایجاد کرده است آلمان و ایالات متحده.

درس برای اروپا ساده است. این کشور نیز باید بر اساس شرایط خود رقابت کند، نه بر اساس شرایطی که توسط دشمنانش تعیین می شود. تلاش برای تطبیق چین یا ایالات متحده آمریکا از نظر اندازه اقتصادی، ظرفیت صنعتی یا قدرت نظامی یک کار احمقانه است. در عوض، اتحادیه اروپا باید نقاط قوت خود را شناسایی کرده و از آنها استفاده کند – و برعکس، باید آسیب پذیری های دیگران را بیابد.

اروپا بدون مشکل نیست، اما از یک سبد خرید فاصله دارد. ثبات حقوقی و حاکمیت قانون – دارایی هایی که در عصر سیاست پوپولیستی بدیهی نیستند – و همچنین اندازه بازار قابل توجهی را ارائه می دهد. این مرکز پیشرفته‌ترین فتولیتوگرافی جهان، ورودی کلیدی در تولید نیمه‌رساناها، و همچنین صنایع شیمیایی و دارویی پیشرو است.

پیشرفتی که از زمان سخنرانی ماکرون مشاهده شد، تا حدی به دلایل ساختاری کافی نبوده است.

یک قاره کهنسال با شبکه ایمن اجتماعی گسترده، زمینه ایده آلی برای درخواست های بلندپروازانه برای ابتکارات مشترک اروپایی – در زمینه دفاع یا استقلال انرژی – فراهم نمی کند، به ویژه نه از سوی یک رئیس جمهور لنگ که نتوانسته است به امور مالی عمومی در کشور خود نظم دهد.

با این حال دلیل بزرگتر روانی است. تا حدودی از روی رضایت، تا حدی به دلیل بزرگی چالش‌های پیش رو، بسیاری هنوز به توهم گذشته‌ای راحت و آتلانتیستی چسبیده‌اند.

در حالی که اروپایی‌ها برای کاهش وابستگی خود به سوخت‌های فسیلی روسیه گام‌هایی برداشته‌اند، این قاره همچنان گروگان بازارهای جهانی نفت و گاز است – همانطور که جنگ در ایران به طرز دردناکی به آنها یادآوری می‌کند.

تلاش برای ساختن یک اصیل پایگاه صنعتی دفاعی اروپا به آرامی و به طور ناموزون پیشرفت می کنند، به دلیل ترس از عقب راندن واشنگتن، که به طور همزمان از متحدان اروپایی می طلبد که قدم بردارند اما با تحریک قابل لمس واکنش نشان می دهد زمانی که آنها این کار را با شرایط خود انجام می دهند.

برخی از وابستگی‌های قدیمی موجود، به دلیل نبود جایگزین‌های بهتر، باقی می‌مانند – فکر کنید راه‌حل‌های فناوری و هوش مصنوعی ایالات متحده، یا فراگیر بودن پلتفرم‌های ایالات متحده در ناتو نظامیان، نه از برنامه های عملیاتی اتحاد.

با این حال، همانطور که مثال اوکراین نشان می دهد، اتحادیه اروپا برای مقابله با وابستگی های ناسالم خود، به ویژه اتکای خطرناک خود به “انتخاب های رای دهندگان آمریکایی”، همانطور که مکرون در همان سخنرانی سال 2023 گفت، نیازی به پاسخ اروپایی برای هر سوالی ندارد.

آنچه که به آن نیاز دارد، یک ذهنیت راهبردی منسجم است که اروپا را برای شرکای نامنظم خود ضروری می سازد و آماده تحمیل هزینه های واقعی به دشمنان خود در سراسر حوزه های سیاست، در صورت لزوم، خواهد بود.

اگر دوران ناآرام کنونی یک خط نقره ای ارائه می دهد، این است که یک “بیداری استراتژیک” واقعی اروپایی تنها می تواند از طریق مدیریت مشترک بحران ها، آشفتگی ها و درگیری ها رخ دهد، چیزی که اوکراینی ها بهتر از هرکسی درباره آن می دانند.

تجربه اخیر اروپا که گاهی اوقات نگران کننده است، امیدوار کننده است.

منطقه یورو با سرپیچی از قیامت، از سال های پرتلاطم اوایل دهه 2010 جان سالم به در برد. اروپایی ها در مواجهه با عقب نشینی حمایت ایالات متحده از اوکراین، توانسته اند با سرمایه گذاری ابتکار PURL و اعطای وام 90 میلیارد یورویی (104.6 میلیارد دلار) به کیف – این خلاء را پر کنند. دو برابر بزرگتر به عنوان کل کمک های مالی ایالات متحده. مواجه با دونالد ترامپبا تهدیدهای گرینلند، اتحادیه اروپا نیز چشمک نمی زند – اگر چیزی باشد، بازدارندگی موثری را در برابر برخی از پروژه های وحشیانه دولت ایجاد کرد.

این تجربه باید به یک ذهنیت دائمی و پایدار، با سیاست‌هایی که باید مطابقت داشته باشد، تبدیل شود.

یادداشت سردبیر: نظرات بیان شده در بخش نوشته شده متعلق به نویسندگان است و به نظر منعکس کننده نظرات روزنامه مستقل کیف نیست.